Jamie Cullum - Momentum (2013)

Love For Sale met Roots Manuva klinkt veelbelovend, ben best benieuwd naar de rest........

Heb de sampler gehoord, ik word er nog niet heel vrolijk van. When I Get Famous vind ik wel lekker klinken. Lekker oldskool, had meer van gemogen. Maar ik wacht rustig het gehele album af.

Gewoon lekker makkelijk in het gehoor liggende popdeuntjes waar nog minder 'jazzy' invloeden aanwezig zijn dan op b.v. zijn debuut (ze zijn er wel maar de pop neemt meer en meer de overhand).
Fijn als je geen zin hebt in moeilijk gedoe. Verder vind ik de eerste Jamie gewoon nog de leukste en is Love for $ale met Roots Manuva een lekker nummer en ook Save Your Soul mag er zijn.

De tracklist klopt niet (zal correctie insturen).

Ik vind het na een luisterbeurt enigszins jammer te horen dat meneer Cullum overstapt van Jazz naar Pop. Spijtig dat ik zelden een jazzy, swingende pianosolo hoor. Dit was wel al een tendens na The Pursuit,.

Ik sluit me dus bij aERodynmIC aan (alweer): gemakkelijk te beluisteren, maar ik vrees dat de oude fans ontgoocheld zullen zijn (ik alvast wel).

Score zal ik later wel geven, ik geef hem alvast nog een kans.

oja, op dit moment is Sad, Sad World mijn favoriet. Zeker de Abby Road sessie met Laura Mvula is geweldig!

Vind ik ook! Ben ook zeker benieuwd

Ik was bij het optreden in Amsterdam waar hij al een paar nummers had laten horen. Gelukkig kwam daar de jazzy kant af en toe nog wel naar voren, maar ik vrees inderdaad het ergste voor dit album en ga eens een poging wagen.

Ik vind dit een sterk album Jamie Cullum. Zoals in eerdere reacties genoemd is het album poppier dan de voorgaande albums die meer jazz nummers bevatten. Het oude repertoire, waar ik groot fan van ben, bevat ook veel pop elementen. Ik vind dat Jamie beter is gaan zingen. Het album heeft een heel vol geluid, zonder dat het "overproduced" klinkt. De switch naar meer pop nummers was op het vorige album al hoorbaar, maar op dit album komt het beter uit de verf. Edge of Something klinkt als een James Bond theme waar de film nog voor gemaakt moet worden. Het heeft ook de sterke instrumentale ondersteuning die veel James Bond themes eigen zijn. Het album bevat veel nummers die het als single goed zouden kunnen doen. Ik vind het album nergens zwak. De fans van het oude repertoire, die dit album (naar mijn mening ten onrechte) als een teleurstelling zien, zou ik willen aanraden om in ieder geval een paar keer te luisteren naar de cover van het nummer Unison van Björk. Een cover die meer in de stijl is van het album Twentysomething. Het nummer kent van zichzelf een prachtige opbouw, en Jamie weet de kern van het nummer in zijn cover te raken.

Haha, ik snap perfect wat je bedoelt!

Nu aan een vierde luisterbeurt bezig, het album ligt steeds beter in het oor. Er zijn gewoon iets te veel tegenvallers en gewoon matige nummers vind ik persoonlijk ('Take Me out of Myself vind ik persoonlijk echt verschrikkelijk). Voor de rest, gewoon aangenaam

You're Not the Only One klinkt wel heel erg goed zeg! Snel eens dit hele album checken

De pianosolo in Pure Imagination is nochtans prachtig. Mooie cover ook, alleen jammer dat Jamie soms te veel of te hard wil uithalen met zijn stem want dat komt het nummer niet altijd ten goede. Voor de rest klasseer ik dit album als het minste goeie die Cullum ooit heeft gemaakt.

Voor de liefhebbers: zonagnacht op rockpalast wdr ( bestaat dat nog? Jawel)

Gewoon echt een super goed album dit, snap niet waarom dit zo laag gerate wordt.

Super lekkere pop met veel jazz-invloeden. Ik kan er wel van genieten allemaal.

Hoe het tij kan keren, jouw stem haalt ruim 8 jaar later zelfs het gemiddelde omlaag Ik zie wel dat je destijds je stem van 4 naar 3,5 verlaagd hebt. Hoe denk je tegenwoordig over het album?