Faces - Coast to Coast (1975)

Zonder Ronnie Lane maar met Tetsu Yamauchi on bass is deze in 1974 opgenomene live plaat een wat slappe kost geworden ofwel de Faces in het verleden een 5 **** live band geweest zijn. Hun tijd was afgelopen, Rod Stewart al met zijn solo career en Ron Wood met de Rolling Stones bezig

toch best een leuke live plaat , maar zeer rommelig gelijk get yer yaya's out van the stones

bestaat dit wel op cd , ik vind het nergens , maar ik zie wel op play dat er later in het jaar reissues worden uitgebracht van faces cd's met bonus nummers , maar niemand weet wanneer

De opname van het publiek op deze plaat is nog gebruikt voor Bowie's ''Diamond Dogs'' (en wellicht voor Oasis' cover van ''I Am the Walrus'...'). Wel een rukplaat verder. Zou Tetsu nog leven?

onvindbaar , tenzij bij amazon , maar daar vragen ze 48 dollar , ik ben wel een beetje gek maar nog niet compleet !

Heb deze op vinyl en ja het is eigenlijk ontzettend jammer, beetje beschamend zelfs dat er nooit live-opnames op plaat zijn verschenen toen deze band nog in de 'flow' zat en zoals Harald opmerkte een 5-sterren live band was. Faces in hun eerste 3/4 jaren was als ik de verhalen en de beelden mag geloven live een wonderlijk schouwspel van onschuldige baldadigheid ( althans op het podium ), ondeugd, glinsterende oogjes, uitvloeisel van een geweldige mix talenten en een chemie met het publiek die zorgden voor dolkomische en diep ontroerende taferelen. Dat maakt het dubbel wrang dat de muziekwereld voor Faces niet verder is gekomen dan deze opnames. Op zich nog best te pruimen en geven gelukkig wel enige indicatie van hun eerdere topvorm, maar in heel veel mosterd naar de maaltijd tegen de achtergrond van een snel naderend afscheid.

Bij artiesten/groepen als Bruce Springsteen and the E-street band en Pearl Jam puilt het uit (legale en illegale) met live-opnames van concerten, het is een treurig verhaal dat dit bij Faces niet het geval lijkt te zijn, of mis ik iets, of liggen er nog tientallen verborgen live-opnames onder de stof. Wie kan er een tip van de sluier oplichten van deze heel speciale band, die in zijn tijd echt super gewild en populair was.

Een heel mooi tegenpool voor de verfoeide avondklok. Met een geweldige set list, al baal ik dat You can make me Dance, Sing or Anything hier ontbreekt. Dat zou toch een waardige afsluiter van dit album zijn geweest. Een band die feest, jonge geest, tomeloos talent en hemelse hartstocht in zijn bagage meedroeg.

Voor liefhebbers die iets van de rebelsheid en magie van Faces willen proeven/horen/voelen is deze plaat een geschikt podium en ja er zijn rommelige fragmenten, momenten, maar de tijdsgeest en sfeer is magisch en overheerst.

De geruchten over een (korte) Faces tour (en nieuw album) worden steeds luider, concreet helaas nog niet. Solo (met Kevin Saviger als co-producer) verschijnt er in november (The Tears of Hercules, single Hold On) wel een nieuw album van Rod en gaat hij touren in Amerika in juli/augustus en in november/december in Glasgow, Londen en diverse Engelse steden. Nu nog met Kenny en Ron !

Beetje mager, nietwaar? Ik heb heel veel respect voor Ron Wood en Kenny Jones maar ik eerlijk gezegd heb ik de moed een beetje opgegeven nadat Ian is overleden...

Voor mij mag Jeff Beck graag meedoen al is die kans niet zo groot, meestal hebben ze wel een aantal gastmuzikanten. Laat dan maar aan Rod en Ron over, connecties genoeg lijkt me.