Possessed - Beyond the Gates (1986)

In de aardschok van toen stond zo iets als [i]een mooie uitklap hoes is nog geen garantie voor een goed plaat[i] Dat vind ik nu ook, de plaat oogt heel erg mooi (zeker de Elpee versie) de musiek daarintegen is een beetjs fantasie loos. Het eerste nummer Heritage is nog aan te horen maar daarna word het al erg snel een erg saaie trash metal plaat die vooral erg snel gaat maar, daar ligt het niet aan maar het ontbreekt gewoon aan goede rifs en sterke teksten, jammer maar helaas. 2.5*

Deze opvolger van "Seven Churches" was zoiets als een bad trip. Foei wat was die plaat slecht ten opzichte van hun debuut. inspiratieloze deathmetal met een produktie uit de koekentrommel.

*1.5*

Mwah ik vind hem nog best goed hoor. Prima aan te horen, maar niet zo speciaal meer als Seven Churches.

Ik heb dus die met die mooie uitklap hoes ) als digipack) met 5 extra nummers van The eyes of horror EP.

Vind dit in tegenstelling tot de meeste hier echt een heel goed album!


4 *

Ja, ik begrijp ook niet zo goed waarom deze zo negatief wordt omschreven en 7 Churches wel. Begrijp me niet verkeerd, 7 Churches vind ik absoluut een goed album maar daarentegen vind ik BTG zeker een waardige opvolger. Nummers als 'No Will To Live' en 'March To Die' staan nog steeds hun mannetje. De verrassing was er inmiddels wel af, maar toch.....

Machtig hoes ontwerp, blikken produktie. Wel veel gedraaid. The Heretic is het vervolg op The Exorcist en in dit geval beter geslaagd. Prima song en dat blikken geluid komt tenminste goed hard over. De songs van Larry Lalonde zijn wat saai ( Tribulation/Phantasm/Seance), die van Mike Torraro zijn beter. Beasts of the Apocalypse is klasse en Restless Dead een heerlijke meebruller:
Premature burial - of my soul, Corpses lie in the grave - Their flesh is cold, Emerge the dead - From the grave, Morbid laughter - Afterlife betrayed, Covet the flesh of life - The human parasite,
To drink your blood/ Substain their reign/ Rise the restless dead.

Af en toe wordt het tempo volgens mij expres lager gehouden. Dat neigt soms naar saaiheid, inderdaad. Toch is het allemaal best vermakelijk nu en dan. Mijn cd exemplaar is trouwens nog uitgebreid met de The Eyes Of Horror ep

'K heb deze 2e Possessed plaat al een eeuwigheid tussen de legendarische eerste en gave 3e thuis staan...maar waarom lukt het toch in satan'snaam maar niet met deze 2e Possessed lp. De hoes was/is natuurlijk en cadeautje van jewelste, maar de nummers sterk door de oer saaie riffs lijken allemaal op elkaar. Gooi daar het zeer herkenbare duivelse gekerm van Jeff Becerra bij en de afwisseling is in dit geval definitief zoek. Wat 7 Churches nog zo bezat aan explosief pushend materiaal boordevol inventiviteit, ondanks de rommelige drums, ontbreekt het juist op deze 2e Possessed er zowat totaal aan...AMPER IDEEËN! Doe daarbij ook nog eens een keer een nietszeggende productie, en het totaalplaatje gaat zelfs na 25 jaar nog steeds niet werken. Jammer! De mini: The Eyes of Horror hierna was weer een TOPPER. Geweldige nummmers plotsklaps weer gepresenteerd destijds met een veel betere knallende productie waarbij de Possessed Black-Death-Thrash ongelooflijk begon te Thrashen. (Swing the Axe was geloof ik al een wat ouder nummer meende ik ) Op deze Beyond The Gates bakten ze er helaas in iedergeval niet veel van; een opeenhoping van fantasieloze toestanden...ze waren zeker op dat moment met andere zaken bezig.

Het heeft wel wat van de films The Exorcist en The Heretic. De eerste werd een klassieker en de tweede werd matig ontvangen (voorzichtig uitgedrukt.)
Possessed opent hun geweldige debuut met The Exorcist en Beyond the Gates heeft The Heretic als opening.
Alhoewel ik Beyond the Gates geen beroerd album vind is het vanzelf niet zo mooi als Seven Churches. (En voor die films gaat hetzelfde op.)

Hoewel niet zo goed als "Seven Churches" is dit album zeker niet zo slecht als sommige beweren. Ik vind het af en toe wel wat weg hebben van Death. Zeker de eerste periode van hun. Af en toe zeker een beetje saai (Phantasm) maar nummers als Tribulation en March to Die zijn toch wel erg sterk.

De ongebreideldheid van Seven Churches is spaarzaam aanwezig. Het manifesteert zich met name in de snellere stukken. Vooral Tribulation met zijn mooie solosectie nodigt uit om ruggelings tegen de servieskast aan te springen. De meer doordachte stukken zoals Phantasm en No Will To Live klinken wat verveeld. Iets wat me ook tegenstaat in het Bay Area dingetje dat March To Die heet. Dat iets te frivole loopje dat veel te vaak herhaald wordt. Brr. Verder best een leuk album al wordt het compleet onder de voet gelopen door het recent verschenen Revelations Of Oblivion.

Eigenlijk is dit niet eens zo’n slechte plaat, ik draai deze nu Voorburg eerst in jaren weer (ik denk dat ik hem sinds mijn laatste bericht van 16 jaar geleden niet meer gehoord heb). De plaat heeft vooral een heel erg slechte productie, dat hoefde in 1986 echt niet meer. Verder staan er beste goede nummers op en ben ik stiekem wel aan het genieten van deze thrashplaat.