Unsane - Total Destruction (1993)

Total destruction, het tweede album van de New Yorkse noiserockers Unsane, is in grote lijnen een voortzetting van het eerste album. Minder origineel dus, maar wel met evenveel kracht en (niet eens blinde) furie gebracht.

Het trio bestaat uit zanger/gitarist Chris Spencer (Ja, Jon's broer), bassist Peter Shore en drummer Vincent Signorelli (beter bekend van zijn werk met Swans, Foetus en Lubricated goat), die het fenomeen Charlie Ondras (overleden aan een overdosis in 1992) vervangt.

Spencer, hoewel geen fenomenaal zanger, heeft middels een distorsiefilter en haast apathische, van alle illusies ontdane en nauwelijks verstaanbare schreeuwzang een bijzonder effectieve manier gevonden om de helse, decadente sfeer van hun muziek extra kracht bij te zetten. Zijn gitaarspel is zoals altijd lomp, ruw en kakofonisch, en is eveneens sfeerbepalend.
Signorelli doet weinig onder voor Ondras met zijn meedogenloze, hamerende beats, en Shore is eigenlijk de enige die nog de schijn van een melodie probeert te pompen in deze godvergeten bak herrie.

Body bomb is meteen één van beste nummers, een inktzwart, dissonant bluesbacchanaal. Straight, dat het tempo een paar tandjes opschroeft, en Black book bevatten fantastisch drumwerk van Signorelli, in alweer een paar overdonderende, nietsontziende aanvallen op de trommelvliezen.

Trench is een traag, duister nummer (samen met Straight de enige die de 4 minuten aantikt), een soort soundtrack voor een naderende catastrofe. Bas en drums heersen in Dispatched. De pure kracht en furie die uit deze nummers spreekt is haast ongeëvenaard.

Throw it away, een rustpuntje in het geheel, is haast melodieus te noemen naar Unsane-maatstaven. Het korte Broke gaat daarentegen weer onverminderd hard door. Road trip bevat een smerige, lelijke basrif, alsmede een 'duet' tussen gitaar en drums, als het ware het refreintje van het nummer .

Wayne en S.O.S. zijn wat minder indrukwekkend, maar in Get away en 455 zijn de heren weer ouderwets op dreef. De laatste bevat een voiceover en geluidseffecten van één of andere motorrace, maar de muziek is, vooral wanneer de ultrazware bas erin komt, duisterder dan ooit.

Total destruction mag dan minder grensverleggend zijn dan het debuut, het geheel doet er eigenlijk nauwelijks/niet voor onder. Ook hier wordt weer een tragische, pessimistische wereldvisie neergezet die zijn weerga niet kent. Potverdrie, wat hou ik toch van deze klereherrie! Dikke 4/5

Goede recensie! Dit album is niets voor mij lees ik.

Goede recensie! Dit album is iets voor mij lees ik.

Gisteren op de kop getikt bij 't Platenmanneke in Delft, alwaar ik ook nog een exemplaar van Cop Shoot Cop's eveneens out of print zijnde Ask Questions Later tegenkwam.
Wel 18 euro per CD betaald, maar dat valt eigenlijk best nog mee voor deze 2 geweldige schijven pleurisherrie.

Ranzig, luid, rauw en compromisloos! Zo heb ik het graag.

Hoezo stond hier Matador als label? De City Slang versie uit Duitsland was een jaar eerder uit (93 ipv 94), ook volgens Discogs. Unsane - Total Destruction at Discogs

Ik heb die (CD)versie sinds vandaag origineel. Lekkere rotherrie.

Die Matador kwam ook gewoon in 1993 uit hoor, zoals ook valt terug te lezen in de discografie van de band die ik op facebook vond. Maakt dus eigenlijk niet zo veel uit, kwam voor Europa gewoon gelijktijdig op een ander label uit. Al prefereer ik dan zelf nog altijd het thuislabel, hier dus Matador.

Ok dat wist ik niet en Discogs geeft 94 aan voor die matador release, ook wat opmerkelijk dan. Naja maakt verder niet zo uit.

Versta er geen kloot van, maar oh wat is dit toch fantastisch. Leuke muziek om je visite weg te jagen, tenzij je Paalhaas, ThirdEyedCitizen en HammerHead op bezoek hebt.

Unsane . Just saying!

Ik vind dit toch echt de minste

Dat kan, maar 3,0 Ik heb je smaak best hoog zitten, maar hier doe ik toch even een 'tje

Haha Paap, dit was voor mij een bittere teleurstelling na het geniale debuut. Maar je hebt gelijk maak er 3,5 van. Unsane blijft natuurlijk wel een topper.

Wat een hoge cijfers! Deze heb ik ooit eens voor een habbekrats (ex-bieb-rental) op de kop getikt, maar verder dan ''Leuke herrie.'' kwam ik nog niet. Nog weer es opzoeken.

Echt een hemels doomplaatje, prefereer deze eigenlijk ook wel een beetje boven het titeloze debuut. Lekker rauwe noiserock met een vreselijke schreeuwlelijk (met een filter, dat wel) als zanger, me like Enorm gaaf!