Rancid - Life Won't Wait (1998)

Vroeger als kleine dreumes luisterde ik voornamelijk naar punk en metal. Tegenwoordig ben ik dat ontgroeit, maar Rancid beschouw ik nog steeds als een van de betere punk bands. Het klinkt niet zo hopeloos eentonig zoals veel andere bands in dat genre. Onder aanvoering van punk legende Tim Armstrong (de man met de lekkere verragde stem om het zo maar te zeggen) weet Rancid toch altijd weer een paar aardige nummertjes te maken, zo ook op dit album. Lekkere punk teksten, stevige gitaren, af een toe een vleugje ska, en formidabele bas loopjes.

Een snelle wilde intro, gevolgd door het top nummer Bloodclot zorgt ervoor dat het album lekker pakkend opent. Ook met de rest van de nummers is niks mis. Het luisterd allemaal vrij makkelijk weg.

Daarom is dit gewoon een leuke plaat. Verwacht geen hoogstaand meesterwerkje of andere genialiteit. Het is gewoon een boven gemiddelde punk plaat, niks meer, niks minder.

Mijn persoonlijke favoriet!
Ik kan er weinig over zeggen, behalve: kopen deze plaat!!!
Een must have!

Life Won't Wait: super plaat, super nummer!

Toch maar even verhoogd naar 4,5. Echt de beste plaat van Rancid samen met And out come the wolves... Allemaal strakke nummers.

Een eerste beluistering ontgoochelde mij, maar naarmate ik er meer naar luister, hoe beter ik ze vind. Je mag geen tweede ...and out come the wolves verwachten.

Er zijn heel wat verschillen met hun succesplaat. Op aoctw schipperden ze leukweg tussen punk en ska, hier gaan ze nog ietsje verder. Je hoort naast de gebruikelijke ska ook verwante genres als reggae en dub (lady liberty en crane fist respectievelijk) en 'who would've thought' begint wat folky en je merkt opeens op dat er vergelijkingen met de Pogues 10 jaar eerder kunnen gemaakt worden. Ook instrumentaal gaan ze ruimer. Ze gebruiken koperblazers, piano's en ontdekken een ruimer pedaalassortiment voor de gitaren. Voor 'crane fist' maakten ze ook rijkelijk gebruik van de 'reverb'-functie op de mixer me dunkt (voor zover ik er iets van ken).

Is ze dan beter dan aoctw? Dat zou ik nu ook niet zeggen. Deze mag naar arrangementen misschien rijker zijn, maar Aoctw stond echt wel bol van de meebrullers dankzij de spetterende melodieën. Desondanks breng ik deze toch ook naar een nipte 4*. Het feit dat ze me zo in een feeststemming brengen doet me de afzien van 3,5*.

Voor de rest ken ik geen fluit van Rancid. Kan ik me aan meer van dit of aoctw verwachten bij de andere platen?

Enige tijd is dit de soundtrack van mijn hardlooptrainingen geweest. Tot ik er gek van werd.

Nu, na een hele tijd, de plaat weer eens in de speler gedouwd. Conclusie: Lekker, dat wel. Maar echt veel te lang. Is er iemand die dat volhoudt, meer dan een uur Rancid achter elkaar?

Maar: met mate goed te genieten

Een waardige opvolger van hun meesterwerk "And Out.....". Niet alle nummers zijn even sterk, maar over de hele linie goed.