Andy Summers - Charming Snakes (1990)

Een jazz-rock fusion plaat van de voormalige gitarist van de Police. Een aardig plaatje, maar niet echt geweldig. Een beetje teveel in de begin jaren `90 populaire GRP stijl van Dave Grusin, Chick Corea en lee Ritenour. ook iets teveel Reggae invloeden om het spannend te maken. Jammer, want als je ziet dat Herbie Hancock, Bill evans, David Hentschel, Ed Mann en Chad Wackerman mee spelen, dan hoop je toch op iets bijzonders. Maar wat mij betreft is er niet echt sprake van chemie op deze cd.
voldoende is het wel, maar dan echt een hele krappe.

Onbekend maakt onbemind zullen we maar zeggen als het over het solowerk van deze man gaat. Na The Police bouwt Sting een succesvolle solocarrière uit en raken beide andere bandleden in de vergetelheid. Nu ik luister naar Summers muziek, stel ik vast dat dit echt goed meevalt. Tegelijk stel ik vast dat heel veel niet opgenomen is op Musicmeter.

Het album 'Retrospective' speelt momenteel. Het is een verzamel. Ideaal om ergens te beginnen en het smaakt naar meer.

Enkele mooie nummers:
- A Piece of Time
- Mickey Goes to Africa (beetje Chris Rea-achtige gitaar)
- Passion of the Shadow

Wie houdt van Steve Hackett, Chris Rea en Phil Manzanera zou deze man eens wat luistertijd mogen geven.

Heb helemaal niks met the Police of met Sting. Daarentegen liggen de solo cd's van Andy Summers mij aanzienlijk prettiger in het gehoor, tenminste de twee albums die ik heb verzameld. Kwestie van smaak, ik weet het. Behalve deze bezit ik nog the last dance of Mr X.