Dweezil Zappa - Confessions (1991)

Mooi album waarin Dweezil de gekte van z'n vader mooi combineert met z'n muzikale opvoeding van Van Halen en z'n vriendschap met Nuno Bettencourt (Extreme). Dit levert een apart brouwsel op

Ik leerde dit album kennen via de lokale dorpsbibliotheek waar ze zowaar af en toe iets anders dan de mainstream pop hadden liggen. De kopie op tape heb ik nagenoeg versleten. Afgelopen weekend kwam ik in Zwolle bij een platenzaak de LP tegen die ik uiteraard heb meegenomen.

Het is tientallen jaren geleden dat ik dit album voor het laatst hoorde maar het is opvallen hoe fris en actueel de muziek nog steeds klinkt.

Samen met een schare aan bekende muzikanten, waaronder de heren van Extreme, Zakk Wylde, Steve Lukather en Donny Osmond bestookt Dweezil ons met een kruisbestuiving van typisch amerikaanse rock, pop rock en smaakvolle covers (Staying Alive) waarin het uitstekende gitaarspel van Dweezil een prominente rol speelt. Dit aangevuld met allerhande rare fratsen waar zijn vader ook bekend om stond.

Ook 25(!) jaar na dato is dit nog een heerlijk album.

Amen namsaap. Ook Shampoo Horn is erg tof trouwens