Coultrain - Jungle Mumbo Jumbo (2013)

Onder de radar, daar maakt Coultrain muziek. Heel even leek hij definitief bovengronds te komen als leading man op het tweede album van Platinum Pied Pipers, al bleek dat meer een methode om luisteraars naar zíjn radar te lokken dan andersom. Zijn nieuwe plaat, voor het eerst op een label die naam waardig, is alvast niet van plan compromissen te sluiten. Zijn eigenzinnige stijl van soul, funk, r&b, electronic en jazz blijkt juist standvastiger dan ooit.

Een ware aanslag wordt ingezet op de trommelvliezen met extreem poppende drumbeats, en het hele lijf davert door ongezien doordringende ritmes. Coultrain gaat hier meer voor een sound dan een liedjespakket, en dat zul je elke seconde gevoeld hebben. Zijn Jungle Mumbo Jumbo mix zit tot het nok gevuld. Het feit dat je al struikelt over de titel is een treffende voorbode. Het gaat hard, maar je nek, rug en ledematen zullen waarschijnlijk achteraf pas gaan klagen. De soms jazzy insteek moet wat rust geven aan het geheel, al snak je na een tijd toch naar meer tastbare rustpunten. Het popt en davert aan een sneltempo door. Zelfs de tragere nummers zijn muzikaal zo levendig voorzien dat aan de gemoedsrust nooit echt tegemoet komt. Eens de play-knop is ingedrukt ren je ook best recht op het epicentrum van de bevingen af. Eraan ontsnappen, dan heb je simpelweg de verkeerde knop ingedrukt.