Museo Rosenbach - Zarathustra (1973)
mijn stem
39 stemmen
Italië
Rock
Label: BMG
-
L'ultimo Uomo (3:52)
-
Il Re Di Ieri (4:48)
-
Al Di Là del Bene E del Male (2:41)
-
Superuomo (6:32)
-
Il Tempio Delle Clessidre (2:54)
-
Degli Uomini (4:05)
-
Della Natura (8:29)
-
Dell'eterno Ritorno (6:18)
0
voltazy
geplaatst: 26 september 2006, 19:14 uur
de 1ste 5 nummers samen heten toch zoals het album ook heet?
mooi albums overigens
mooi albums overigens
0
geplaatst: 2 oktober 2006, 12:35 uur
Dat is inderdaad 1 suite, en ook gelijk 1 van de mooisten die ik ken 
0
voltazy
geplaatst: 4 oktober 2006, 22:17 uur
Museo Rosenbach bestaat ook nog steeds (met 2 oorspronkelijke leden), en hebben in 2000 nog een album uitgebracht, ken j die toevallig ook? klinkt wel totaal anders dan Zarathrustra, een stuk commercieler, en die zou ik ongveer 3 sterren geven
0
geplaatst: 6 oktober 2006, 19:47 uur
Exit ja, ik heb er wel van gehoord (zal hem binnenkort eens toevoegen), ik zal hem nog wel eens gaan luisteren, maar de sound schijnt toch wel heel anders te zijn en dat soort reunie-albums na zoveel jaar zijn toch vaak niet de meest spectaculaire.
1
Omayyad
geplaatst: 12 oktober 2006, 01:01 uur
Op verzoek van Obsessed...
Op mijn eeuwigdurende zoektocht naar nieuwe muziek, kwam ik begin jaren negentig in aanraking met het buitengewoon fraaie “Zarathrustra” van Museo Rosenbach. Dit debuutalbum uit 1973 wordt door veel muziekliefhebbers als één van de beste Italiaanse progressieve rockalbum aller tijden gezien en het mag geen verrassing zijn dat ik daar één van ben.
De plaat is gebaseerd op het bewogen leven van de beroemde Duitse filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900) en zoals het een goed conceptalbum betaamt weet “Zarathrustra” op ingenieuze wijze zijn belangrijkste (levensbeschouwende) vraagstukken in een muzikaal jasje te stoppen.
Dat jasje is gefrabriceerd van allerlei verschillende materialen, maar ik onderscheid drie hoofdbestandsdelen, te weten Genesis, Gentle Giant en Jethro Tull. Museo Rosenbach weet niet alleen deze invloeden op bekwame wijze samen te brengen, maar slaagt er tevens ook in de muziek op dit album een eigen, unieke stempel mee te geven.
Dit weet de band hoofdzakelijk te bewerkstelligen door het voornoemde (Engelse) mengsel te overgieten met een ingrediënt uit de eigen keuken; Italiaanse folk. Middels het gekende Italiaanse gevoel voor dramatiek en romantiek gekoppeld aan een sterke klassieke invloed construeert Museo Rosenbach vervolgens een melodisch, intelligent, onheilspellend en sfeervol meesterwerk, dat mijns inziens eenvoudig kan wedijveren met zijn Engelse tegenhangers.
Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. “Zarathrustra” van Museo Rosenbach maakt ondubbelzinnig duidelijk dat hier snel verandering in moet komen.
Op mijn eeuwigdurende zoektocht naar nieuwe muziek, kwam ik begin jaren negentig in aanraking met het buitengewoon fraaie “Zarathrustra” van Museo Rosenbach. Dit debuutalbum uit 1973 wordt door veel muziekliefhebbers als één van de beste Italiaanse progressieve rockalbum aller tijden gezien en het mag geen verrassing zijn dat ik daar één van ben.
De plaat is gebaseerd op het bewogen leven van de beroemde Duitse filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900) en zoals het een goed conceptalbum betaamt weet “Zarathrustra” op ingenieuze wijze zijn belangrijkste (levensbeschouwende) vraagstukken in een muzikaal jasje te stoppen.
Dat jasje is gefrabriceerd van allerlei verschillende materialen, maar ik onderscheid drie hoofdbestandsdelen, te weten Genesis, Gentle Giant en Jethro Tull. Museo Rosenbach weet niet alleen deze invloeden op bekwame wijze samen te brengen, maar slaagt er tevens ook in de muziek op dit album een eigen, unieke stempel mee te geven.
Dit weet de band hoofdzakelijk te bewerkstelligen door het voornoemde (Engelse) mengsel te overgieten met een ingrediënt uit de eigen keuken; Italiaanse folk. Middels het gekende Italiaanse gevoel voor dramatiek en romantiek gekoppeld aan een sterke klassieke invloed construeert Museo Rosenbach vervolgens een melodisch, intelligent, onheilspellend en sfeervol meesterwerk, dat mijns inziens eenvoudig kan wedijveren met zijn Engelse tegenhangers.
Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. “Zarathrustra” van Museo Rosenbach maakt ondubbelzinnig duidelijk dat hier snel verandering in moet komen.
0
geplaatst: 12 oktober 2006, 01:21 uur
"Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. " is waarschijnlijk het understatement van het jaar.
Heb hier echt helemaal nog nooit van gehoord.
Uit je bericht begrijp ik dus dat er meer is ?
En deze Museo Rosenbach, bestaan die noch?
Met Straus's "Also sprach Zarathrustra" heeft dit waarschijnlijk niets te maken, zoals de Deodato versie?
Heb hier echt helemaal nog nooit van gehoord.
Uit je bericht begrijp ik dus dat er meer is ?
En deze Museo Rosenbach, bestaan die noch?
Met Straus's "Also sprach Zarathrustra" heeft dit waarschijnlijk niets te maken, zoals de Deodato versie?
0
Omayyad
geplaatst: 12 oktober 2006, 01:25 uur
Oldfart schreef:
"Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. " is waarschijnlijk het understatement van het jaar.
"Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. " is waarschijnlijk het understatement van het jaar.
Klopt...
Oldfart schreef:
Heb hier echt helemaal nog nooit van gehoord. Uit je bericht begrijp ik dus dat er meer is ?
Heb hier echt helemaal nog nooit van gehoord. Uit je bericht begrijp ik dus dat er meer is ?
Jazeker, Italië was op dit gebied in de vroege jaren zeventig echt een grote concurrent voor veel Engelse bands.
Oldfart schreef:
En deze Museo Rosenbach, bestaan die noch?
Met Straus's "Also sprach Zarathrustra" heeft dit waarschijnlijk niets te maken, zoals de Deodato versie?
En deze Museo Rosenbach, bestaan die noch?
Met Straus's "Also sprach Zarathrustra" heeft dit waarschijnlijk niets te maken, zoals de Deodato versie?
Ze hebben na deze plaat nog een plaat gemaakt (zie boven), maar ik weet niet of ze nu nog bestaan. Overigens staat de plaat bol met Mellotron
"Also Sprach Zarathrustra" is een boek van Nietzsche, dus...
0
geplaatst: 12 oktober 2006, 01:32 uur
Oldfart schreef:
Uit je bericht begrijp ik dus dat er meer is ?
Uit je bericht begrijp ik dus dat er meer is ?
Welzeker, de Italiaanse progrockscene was misschien wel de meest vruchtbare uit heel Europa. Bands als Premiata Forneria Marconi, Banco del mutuo soccorso, Il balletto di bronzo, New trolls, Osanna, Pholas dactylus, Le orme en Il rovescio della medaglia waren de voornaamste exponenten van deze 'booming' scene.
0
geplaatst: 12 oktober 2006, 02:02 uur
maar hier dus echt niet bekend; werkte in die tijd na schooltijd af en toe in een platenzaak maar geen van deze namen zeggen me ook maar 1 sikkepitje.
"Also Sprach Zarathrustra" van Deodato ( geen italiaan maar een braziliaan?????) is dus niet bekend? Ook een jazzy/ progrocky plaat.
"Also Sprach Zarathrustra" van Deodato ( geen italiaan maar een braziliaan?????) is dus niet bekend? Ook een jazzy/ progrocky plaat.
0
geplaatst: 13 oktober 2006, 14:44 uur
Omayyad: 
Ik moest hier van bono ook nog wat over schrijven, zal er eens over gaan nadenken hoe ik hier nog wat aan kan toevoegen.
Ik moest hier van bono ook nog wat over schrijven, zal er eens over gaan nadenken hoe ik hier nog wat aan kan toevoegen.
0
voltazy
geplaatst: 16 oktober 2006, 16:46 uur
omayyad, ze bestaan nog steeds en zouden een tijdje geleden al met een nieuw album komen maar dat is nog niet uitgekomen.
moet idd meer aandacht voor italiaanse prog scene komen, ik hoorde pas onlangs van dit album, zullen vast nog meer schitterende albums gemaakt zijn.
moet idd meer aandacht voor italiaanse prog scene komen, ik hoorde pas onlangs van dit album, zullen vast nog meer schitterende albums gemaakt zijn.
0
geplaatst: 11 juni 2007, 00:48 uur
Omayyad schreef:
Op verzoek van Obsessed...
Op mijn eeuwigdurende zoektocht naar nieuwe muziek, kwam ik begin jaren negentig in aanraking met het buitengewoon fraaie “Zarathrustra” van Museo Rosenbach. Dit debuutalbum uit 1973 wordt door veel muziekliefhebbers als één van de beste Italiaanse progressieve rockalbum aller tijden gezien en het mag geen verrassing zijn dat ik daar één van ben.
De plaat is gebaseerd op het bewogen leven van de beroemde Duitse filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900) en zoals het een goed conceptalbum betaamt weet “Zarathrustra” op ingenieuze wijze zijn belangrijkste (levensbeschouwende) vraagstukken in een muzikaal jasje te stoppen.
Dat jasje is gefrabriceerd van allerlei verschillende materialen, maar ik onderscheid drie hoofdbestandsdelen, te weten Genesis, Gentle Giant en Jethro Tull. Museo Rosenbach weet niet alleen deze invloeden op bekwame wijze samen te brengen, maar slaagt er tevens ook in de muziek op dit album een eigen, unieke stempel mee te geven.
Dit weet de band hoofdzakelijk te bewerkstelligen door het voornoemde (Engelse) mengsel te overgieten met een ingrediënt uit de eigen keuken; Italiaanse folk. Middels het gekende Italiaanse gevoel voor dramatiek en romantiek gekoppeld aan een sterke klassieke invloed construeert Museo Rosenbach vervolgens een melodisch, intelligent, onheilspellend en sfeervol meesterwerk, dat mijns inziens eenvoudig kan wedijveren met zijn Engelse tegenhangers.
Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. “Zarathrustra” van Museo Rosenbach maakt ondubbelzinnig duidelijk dat hier snel verandering in moet komen.
Op verzoek van Obsessed...
Op mijn eeuwigdurende zoektocht naar nieuwe muziek, kwam ik begin jaren negentig in aanraking met het buitengewoon fraaie “Zarathrustra” van Museo Rosenbach. Dit debuutalbum uit 1973 wordt door veel muziekliefhebbers als één van de beste Italiaanse progressieve rockalbum aller tijden gezien en het mag geen verrassing zijn dat ik daar één van ben.
De plaat is gebaseerd op het bewogen leven van de beroemde Duitse filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900) en zoals het een goed conceptalbum betaamt weet “Zarathrustra” op ingenieuze wijze zijn belangrijkste (levensbeschouwende) vraagstukken in een muzikaal jasje te stoppen.
Dat jasje is gefrabriceerd van allerlei verschillende materialen, maar ik onderscheid drie hoofdbestandsdelen, te weten Genesis, Gentle Giant en Jethro Tull. Museo Rosenbach weet niet alleen deze invloeden op bekwame wijze samen te brengen, maar slaagt er tevens ook in de muziek op dit album een eigen, unieke stempel mee te geven.
Dit weet de band hoofdzakelijk te bewerkstelligen door het voornoemde (Engelse) mengsel te overgieten met een ingrediënt uit de eigen keuken; Italiaanse folk. Middels het gekende Italiaanse gevoel voor dramatiek en romantiek gekoppeld aan een sterke klassieke invloed construeert Museo Rosenbach vervolgens een melodisch, intelligent, onheilspellend en sfeervol meesterwerk, dat mijns inziens eenvoudig kan wedijveren met zijn Engelse tegenhangers.
Het is helaas een algemeen bekend gegeven dat de Italiaanse progressieve rockscene sinds jaar en dag volslagen genegeerd wordt. “Zarathrustra” van Museo Rosenbach maakt ondubbelzinnig duidelijk dat hier snel verandering in moet komen.
Klinkt interessant. Is het een beetje combinatie Angelo Branduardi met progrock? Ik ga 't binnenkort een keertje beluisteren. Ik houd wel van Italiaanse muziek. Ben dus benieuwd.
0
geplaatst: 16 januari 2008, 10:43 uur
Ooit copierde Frans (Omayyad) voor mij een grote stapel Italiaanse symfonische rockklassiekers, waaronder deze. Inmiddels zijn we een paar jaar verder, en heb ik zo'n beetje 25 daarvan origineel aangeschaft (het zouden er meer móeten zijn, maar veel is zó moeilijk te krijgen..)
Voor deze heb ik mijn best gedaan, een onbetwiste klassieker. Als ik een progsnobbui ben vind ik het de beste. Maar ja, als ik in een 'doe-lekker-symfonisch-gek-bui' ben zeg ik net zo makkelijk Nouva Era. Of als ik in een 'exentrieke bui' ben zeg ik Pierrot Lunaire (Gudrun dan hè). Of als ik wil huilen zeg ik 'Fetus' (Battiato).
Oh, zij die nog mogen beginnen aan de Italiaanse progreis Wat een fijne, blije mensen zullen dat worden Zeker als ze kunnen pindakazen op topsnelheid
Voor deze heb ik mijn best gedaan, een onbetwiste klassieker. Als ik een progsnobbui ben vind ik het de beste. Maar ja, als ik in een 'doe-lekker-symfonisch-gek-bui' ben zeg ik net zo makkelijk Nouva Era. Of als ik in een 'exentrieke bui' ben zeg ik Pierrot Lunaire (Gudrun dan hè). Of als ik wil huilen zeg ik 'Fetus' (Battiato).
Oh, zij die nog mogen beginnen aan de Italiaanse progreis
Wat een fijne, blije mensen zullen dat worden Zeker als ze kunnen pindakazen op topsnelheid
0
Kingsnake
geplaatst: 1 april 2009, 09:06 uur
Museo Rosenbach was inderdaad niet de enige italiaanse topper van toen.
Meer schoon werk, was er van oa. PFM, Le Orme, Banco, Alusa Fallax. Zie aldaar.
Zarathustra is meer dan alleen een boek van Nietzsche.
Zarathustra was een pers (of een meed) van heel lang geleden die zo'n beetje de godsdienst van toendertijd had gemoderniseerd (gezuer met Mazda etc., ik weet het nu even niet, en googlen is voor prutsers.) Ik kom er nog op terug.
Bekend is, dat progbands nogal pretentieus waren, zoals Banco met haar album Darwin! etc.
Maar goed, ik kan toch geen italiaans, dus de concepten kunnen me aan de reet roesten.
Muziek is magistraal en beter dan veel van de engelse competitie.
Meer schoon werk, was er van oa. PFM, Le Orme, Banco, Alusa Fallax. Zie aldaar.
Zarathustra is meer dan alleen een boek van Nietzsche.
Zarathustra was een pers (of een meed) van heel lang geleden die zo'n beetje de godsdienst van toendertijd had gemoderniseerd (gezuer met Mazda etc., ik weet het nu even niet, en googlen is voor prutsers.) Ik kom er nog op terug.
Bekend is, dat progbands nogal pretentieus waren, zoals Banco met haar album Darwin! etc.
Maar goed, ik kan toch geen italiaans, dus de concepten kunnen me aan de reet roesten.
Muziek is magistraal en beter dan veel van de engelse competitie.
0
Kingsnake
geplaatst: 1 april 2009, 09:08 uur
Okay, ik less nu, dat dit album wel degelijk is gebaseerd op het leven van F. Nietzsche.
Maar goed, mijn halfslachtig betoog over Zarathustra is daardoor niet minder waar.
Maar goed, mijn halfslachtig betoog over Zarathustra is daardoor niet minder waar.
0
voltazy
geplaatst: 4 april 2009, 00:24 uur
de vertalingen van de teksten zijn ook goed te vinden trouwens
0
geplaatst: 27 juni 2011, 12:24 uur
Vervelende voortneuzelende pretentieuze "progsnob" (de term leen ik van sunhillow).
Afknapper...!
Afknapper...!
1
geplaatst: 31 maart 2018, 22:27 uur
Zarathustra is wellicht het allerbeste progressieve album dat uit Italië komt. De plaat dankt dit omwille van het zeer vernufte passionele spel dat niet enkel energie en kracht uitstraalt maar ook nog eens zeer melodieus is. Een tijdloos document. Dikke aanrader voor de symphonische progliefhebbers. De volle 5 sterren voor dit meesterwerk.
2
geplaatst: 22 december 2019, 21:19 uur
Man, wat een gruwelijk goed album is dit toch! Voer voor Mellotron fetisjisten (zoals ik er zelf eentje ben)
* denotes required fields.
* denotes required fields.