Johnny Cash - Ragged Old Flag (1974)

Kende de plaat al op vynil, eindelijk eens gevonden op cd, mijn Johnny Cash collectie die al niet mis is, groeit alweer;
Puike plaat van The Man in Black, zoals wel vaker het geval was. Prima teksten, doorleefd gebracht. Meesterlijk. Vakmanschap.

Johnny Cash schreef alle nummers en co-produceerde het album. Een zeer persoonlijke album derhalve. De opvallendste muzikant is Earl Scruggs op banjo. Geen enkel nummer springt eruit. Een degelijk Cash album.

Dit album en zeker de titelsong kan als reaktie gezien worden van Cash op het Watergate schandaal en het uiteindelijk aftreden van Nixon. En ergens was Cash in deze jaren best gekrenkt in zijn trots op zijn land. Toch is dit album uiteindelijk toch weer een eerbetoon geworden aan zijn land. En Cash gebruikt daarvoor kleine gebaren en simpele verhalen van het leven in de VS, zonder te dramatisch te worden of te grote woorden te gebruiken. Hij is wel gewoon een beetje een Worried Man, een van de mooie liedjes van dit album. En June Carter zingt deze keer heel bescheiden en zacht mee.
Alle songs zijn ook door hemzelf geschreven en album mede geproduceerd en behalve The Tennessee Three doen er een keur aan muzikanten mee w.o. natuurlijk weer Carl Perkins en Charlie McCoy. Maar ook banjospeler Earl Scruggs.
Over het geheel genomen een prima album en ook echt een album, met weinig uitschieters naar boven of naar beneden. Consistent noemen ze dat en dat is dit album en persoonlijk vind ik het erg fijn album.

Alweer een goeie conceptplaat van Johnny Cash. De gesproken tussenstukjes die op andere albums veelvuldig voorkomen, ontbreken hier; het album wordt wel afgetrapt met het spoken word titelnummer, dat patriottisch en reflecterend tegelijk is. Ik vind het een erg mooi nummer, en de hele hetze rond Nixon zal Cash wel een boel inspiratie bezorgd hebben.

Het hoogtepunt staat wat mij betreft dus meteen vooraan, maar de overige 11 songs zijn ook lang niet misselijk, al rol ik bij een nummer als Pie in the Sky soms al eens bedenkelijk met de ogen. Dit is gewoon een prima jaren '70-album van Cash; niet echt een uitschieter binnen zijn oeuvre, maar oerdegelijke kwaliteit.

3,5 sterren