Johnny Cash - Rockabilly Blues (1980)

Een van zijn beter platen, back to basics zogezegd. Een nummer geproduceerd en geschreven door Nick Lowe en begeleid door Rockpile.

Beslist de moeite waard

Geproduceerd door Jack Clement, Nick Lowe en Earl Ball. Nick Lowe was de schoonzoon van Cash en schreef het nummer Without love. Alle drie de producers speelden ook op dit album mee. Het album verschilt niet zoveel van andere ondanks de titel.

Vanaf het begin werd Johnny Cash begeleid door The Tennessee Two, bestaande uit Luther Perkins (gitaar) en Marshall Grant (bas). Luther Perkins was al in 1968 overleden en Marshall Grant werd in 1980 voor het opnemen van dit album ontslagen door Cash. Drummer Holland (die in 1960 de groep kwam versterken en sindsdien werd The Tennesssee Two, The Tennessee Three) en gitarist Bob Wootton (die Luther Perkins opvolgde na zijn dood in 1968) zijn op dit album nog wel aanwezig.
Evenals zijn stiefschoonzoon Nick Lowe en zijn ex-stiefschoonzoon Jack Routh, beide getrouwd (geweest) met Carlene Carter (dochter van June Carter en Carl Smith).
Nick Lowe produceerde de song Without Love op dit album en nam ook maatje Dave Edmunds van hun band Rockpile mee. Verder is ook Billy Joe Shaver op dit album te horen en ook zijn er twee songs van zijn hand .
Grootste gedeelte van dit album werd geproduceerd door Earl Poole Ball en de twee afsluitende songs door Jack Clement.
En op zich is het best weer een goed en fijn Johnny Cash album maar door de vele wisselende samenstelling van muzikanten en producers is het ook een beetje een allegaartje geworden. Maar toch wederom weer een bewijs voor me dat Cash in deze tijd nog best meer dan behoorlijke platen maakte.

The Twentieth Century Is Almost Over heeft Cash later ook nog eens opgenomen met 'supergroep' The Highwaymen. Het was al een matige track in 1980 en het nummer werd er niet beter op toen The Highwaymen het opnamen.

De mondharmonica in het titelnummer is zonder twijfel het hoogtepunt op een verder middelmatig album.

De mondharmonica wordt hier bespeelt door Terry McMillan, die vooral country artiesten begeleidde.

Nogal wisselvallig plaatje, met soms een te gladde productie naar mijn smaak. Een hele waslijst aan muzikanten en producers werkte hieraan mee (o.a. Nick Lowe, Dave Edmunds, Jack Clement en Billy Joe Shaver), en dat lijkt het album niet echt deugd te doen. Zoals AbleMable reeds stelt, is het een allegaartje geworden, wat de consistentie niet ten goede komt.

Het mondharmonicaspel van Terry McMillan is wel erg de moeite,, en zorgt toch nog voor wat extra sfeer en suspense. Het ontslag van bassist Marshall Grant kwam er overigens niet zomaar. Hij had een dispuut met Cash, die destijds met de boeken geknoeid zou hebben, in het nadeel van Grant en de reeds overleden Luther Perkins. Grant daagde, samen met de dochters van Perkins, Cash uiteindelijk voor de rechtbank, maar ze kwamen tot een regeling. Later zouden de twee terug vrienden worden, en speelde Grant zelfs een belangrijke rol in het gevecht van Cash tegen zijn hardnekkige drugsverslaving.

3 sterren