Boz Scaggs - Moments (1971)

Moments is een "fans-only" plaat die tot mijn verbazing dan weer wel in het Boz Original Album Classics 5CD boksje zit, waar z'n veel toegankelijkere en betere opvolger Boz Scaggs And Band schittert door afwezigheid.

Deze LP is al wel opgenomen met z'n ( fantsatiese ) road-band, maar Boz is hier na z'n Muscle Shoals avontuur nog duidelijk op zoek naar een eigen vorm. Daardoor zwalkt ie heen en weer tussen allerlei stijlen zonder er een duidelijk eigen gezicht mee te krejeren.

Vinyl-technies gesproken is eerste kant is nog volop OK, het wat magere Alone Alone wordt overeind gehouden door de omringende songs, maar op kant 2 slaat Schraalhans toe. I Will Forever Sing The Blues is best OK maar gaat wat te lang door en Hollywood Blues is een lichtgewicht. Can I Make It Last lijkt een poging om z'n eigen Song For Our Ancestors ( uit zijn tijd bij de Steve Miller Band ) te schrijven maar komt niet verder dan een "wel aardig". We Been Away en het titelnummer zijn dan weer helemaal goed.

Ik las ergens rond 1975 in Oor een interview met een andere zanger die We Were Always Sweethearts een van de beste geschreven nummers aller tijden vond, maar daar gelijk achteraan Boz' eigen uitvoering naar de prullenbak verwees. Ik heb jarenlang gedacht dat het een interview met Jerry Riopelle was, maar die ontkende katagories toen ik 'm er rechtstreeks op aansprak een jaar of wat geleden. De vraag is nu natuurlijk of het mijn geheugen is, of het zijne wat door de tand des tijds aangetast is ............

Vroeger nooit veel aandacht geschonken aan dit album, maar nu ik hem (her)ontdekt heb (vond hem bij het opruimen van de garage in een vergeten doos met LP's), blijkt het best wel 'n fraaie mooi ingetogen plaat te zijn van de heer Scaggs, met ook nog 'n vleugje Neil Young. (Alone,alone), dus staat ie nu weer in de kast.
Vier sterren voor kant een , drie voor de wat mindere kant twee.

een wisselvallig album dat op verschillende gedachtes lijkt te hinken. een veelheid aan stijlen speelt dit album parten.

8 eigen nummers van Boz Scaggs en 2 nummers 4) "Alone, Alone" van bandlid/bassist David Brown en
6) "I Will Forever Sing (The Blues)" van de Amerikaanse singer/songwriter Powell St. John, die ook songs schreef voor de band 13th Floor Elevators van Roky Erickson.

de pop/soul van "We Were Always Sweethearts" en "Near You" met een fraai dameskoor van Rita Coolidge, de country klanken van "Alone, Alone" met een fraaie pedal steel, de pop/jazz "Downright Women" dat mij aan de muziek van Dave Brubeck doet denken, worden afgewisseld met de blues van
"I Will Forever Sing (The Blues)" en "Hollywood Blues", de soul ballads "Moments" en "We Been Away" en het instrumentale "Can I Make It Last". "Painted Bells" met zijn strijkers heeft iets weg van muziek voor een musical.

naar mijn mening geen slecht album, maar voor de Boz liefhebber wel een lastig album om in te stappen. ben zelf een groot fan van de zanger Boz Scaggs en daar valt op dit album ruimschoots van te genieten.

Album werd geproduceerd door Glyn Johns
Recorded at Wally Heider Studios, San Francisco

Boz Scaggs: guitar, vocals
George Rains: drums
David Brown: bass
Jymm Young: keyboards
Doug Simril: guitar, keyboards
Curley Cooke: guitar
Ben Sidran: keyboards, vibraphone
John McFee: steel guitar
Coke & Pete Escovedo: percussion
Pat O'Hara, Mel Martin, Bill Atwood: horns (brass)
The Rita Coolidge Ladies Vocal Ensemble: vocal backing