Johnny Cash - At Madison Square Garden (2002)

Voegt weinig toe aan de eerder verschenen gevangenisplaten van Cash. Toch is ook dit een must have.

Fantastische plaat, zoals alles van Johnny Cash

Ook deze in 2002 uitgegeven concertregistratie uit 1969 in Madison Square Garden zit in de Complete Columbia Album Collection van Johnny Cash. En gelukkig maar, want is een heerlijk concert. Aanwezig zijn natuurlijk The Tennessee Tree (wel inmiddels met Bob Wootton, de plaatsvervanger van de overleden Luther Perkins), The Carter Family The Statler Brothers en verder Carl Perkins (gitaar en die ook nog even zijn Blue Suede Shoes ten gehore mag brengen) en de broer van Johnny Cash, Tommy Cash.
Een fraai en ontroerend moment is overigens als hij als intro bij de song Last Night I Had The Strangest Dreams verteld over zijn ervaringen over de optredens voor de troepen in Vietnam. Een oorlog waar hij als patriot steeds meer moeite mee kreeg en deed hem steeds meer pijn om de jonge Amerikanen te zien sneuvelen. Al met al vind ik het een prachtige concertregistratie en is ook echt van 1 avond en Cash zat in 1969 op een van zijn vele creatieve toppen van zijn kunnen. En dat is dan ook goed te horen.
Hiermee zijn we aangekomen bij het laatste album in deze prachtige boxset hoewel er nog een fraaie dubbelcd bijzit met single's, b- side's maar ook bv Girl From The North Country van de Bob Dylan album Nashville Skyline maar ook het prachtige The Folk Singer (door Cash overigens samen geschreven met de onlangs overleden Charlie Daniels en ooit ook eens fraai gecovered door Nick Cave) en What Is Truth, ook weer zo een song waarin Cash twijfelt over het nut van de Vietnamoorlog en overigens deze song ook spontaan inzetten op de avond dat hij in het Witte Huis optrad voor Nixon en zijn gevolg. En dat was toch een mooie klap in het gezicht van Nixon, die had gehoopt Cash zo voor zijn karretje te kunnen spannen om nog meer stemmen en steun in het Zuiden te winnen. Wat Nixon uiteindelijk ook zou lukken want tot die tijd was het Zuiden altijd van de Democraten geweest maar na de Kennedy's en Johnson die wetten tegen de segregatie erdoor drukte werd het Zuiden mede door Nixon tot op de dag van vandaag een Republikeins bolwerk.

Alles wordt hierboven reeds op treffende wijze door AbleMable verteld, dus ik heb er verder niet veel aan toe te voegen. Cash was destijds, zeker als live-performer, in opperste topvorm, getuige ook de ronduit briljante gevangenisconcerten. Die sfeer wordt hier niet bereikt, wat me niet bepaald verbaast. Wat overblijft, is echter gewoon een heel erg goed concert met goeie songs, de nodige humor en begeesterde prestaties.

4 sterren

Het einde van de jaren 60 staan bij de Johnny Cash liefhebber voornamelijk gekend als de periode waarin hij twee van zijn meest bekende concerten bracht: in 1968 in Folsom Prison en in 1969 in San Quentin. Beide zijn gevangenissen en je zou bijna vergeten dat Cash ook nog wel in andere zalen optrad. Dat dat niet de minste zalen waren, bewijst deze live-release (uit 2002 alweer, wat gaat de tijd toch snel) van het concert in Madison Square Garden dat ook uit 1969 stamt. Een concert waarin je merkt dat Cash hier toch echt wel op het toppunt van zijn kunnen was en bovendien ook een uitstekende band rond zich had verzameld. Geweldig eigenlijk ook hoe Cash met veel plezier zijn plaats afstaat aan zijn schoonfamilie en bandleden (onder andere Carl Perkins en de Statler Brothers) zodat zij ook even hun time to shine hebben. Een kans die ze volledig nemen, want ik heb in de loop der jaren een enorm zwak ontwikkeld voor songs als Flowers on the Wall. Cash doet hier verder ook gewoon perfect wat je van hem verwacht. Zijn bindteksten zijn grappig en emotioneel (en soms zelfs tegelijkertijd!), het tempo zit erg goed, het is een leuke afwisseling qua songs en zijn stem klinkt nog altijd als een klok. Als ik dan een klein minpuntje moet noemen, dan is het wel dat June Carter er hier niet bij is. Zoals echter tijdens het concert zelf al wordt aangegeven: die zat op dat moment zwanger thuis. Ze zou uiteindelijk 3 maanden later bevallen van John Carter Cash. Het is haar dus vergeven dat ze er niet bij was, maar ik mis haar toch in het geheel. Er is iets tussen die twee dat zo heerlijk knettert.