Agnetha Fältskog - My Colouring Book (2004)

Een fantastische CD van Agnetha. Mooie, gevoelig gezongen ballads, zoals de hitsingle If I thought you've ever changed your mind en I can't reach your heart. Verder bekende typische 60s stukken als Fool am I, Sealed with a Kiss en Remember Me. Daarnaast zijn er nog tracks te vinden die doen denken aan U2 en jazzy lounge-orkestjes. Agnetha schaart zich in het rijtje Barbra Streisand, Dusty Sringfield en Shirly Bassey.

Deze cd staat als verzamelalbum vermeld, maar is het niet gewoon de laatste "echte" cd van haar? Ook al bevat het album veel covers, maar ja, dat heeft Joe Cocker altijd .

Zestien jaar na I Stand Alone (1988) verschijnt in 2004 eindelijk weer een album met Engelstalig materiaal van de blonde ex-zangeres van Abba. Agnetha Faltskog heeft de muzikale banden met haar vroegere bandleden al lang geleden verbroken en op My Colouring Book zijn dan ook geen bijdragen van Benny, Björn en Frida te horen. Hoewel de liedjes voor het grootste deel bekende liedjes uit de jaren zestig zijn, zijn associaties met het (vroege) geluid van Abba niet te vermijden. Niet zo vreemd, want er wordt vooral geput uit de orkestrale pop van o.a. The Carpenters, The Shangri-La's en Jackie Deshannon, muziek waaruit ook Abba destijds de inspiratie haalde en waarin de kristalheldere stem van Faltskog goed gedijt. De tijd heeft geen vat op haar stem gehad, nog steeds haalt ze de hoge uithalen met gemak. Een pretentieloos maar welkom teken van leven van één van de beste popzangeressen aller tijden.

Dit bericht heb ik niet zelf geschreven maar het is afkomstig van een andere muzieksite. Ik vind e.e.a. echter dusdanig treffend verwoord dat ik U deze woorden over dit album "My Colouring Book" en deze geweldige zangeres Agnetha niet wilde onthouden . 4****

Als eeuwig Abba-fan heb ik dit plaatje ook eens voor weinig geld op de kop kunnen tikken en ik doe mee : We steunen Agnetha.

Het is niet voor niets dat ik in mijn tienertijd zwaar verliefd was op haar en een fotootje van haar in mijn portefeuille meenam !
Deze plaat is warm en aan te bevelen, mooie pop is dit **** (4)

Deze CD vind ik van het begin tot het einde goed. Deze vrouw heeft de mooiste stem die er ooit is geweest naar mijn mening. Ze heeft uitstraling, ze is (iets te) bescheiden, en is gewoon een mooie vrouw. Ik heb haar boek gelezen en het is spijtig dat zij zo heeft moeten lijden onder de grote druk van de showbiz.
Graag had ik meer van dit soort albums van haar gehoord.
Favo nummer op deze CD is "A Fool Am I", Zo herkenbaar! Vooral dat kreuntje tussen door. "Wat een wanhoop!!!"
Een dikke 5!

Weinigen zullen dit album waarschijnlijk kennen. Het ligt een béétje in het verlengde van Abba, maar toch ook weer net wat anders, moderner; Maar de plaat barst van mooie nummers, en de stem van Agnetha heeft nog niets aan kracht ingeboet, een prima plaat van een grote dame met klasse!

Agnetha heeft een zeer mooie stem. Alleen jammer dat sommige nummers wat aan de saaie kant zijn.

Toen ik op de tracklist het nummer ‘When you walk in the room’ zag staan, kon ik het niet weerstaan om dit album van Agnetha even te beluisteren. Het eerste nummer ‘My colouring book’ vind ik wat aan de saaie kant maar het arrangement is prima. Het nummer ‘When you walk in the room’ vind ik -natuurlijk- een van de betere nummrs van het album, alleen het Engelse accent vind ik wel irritant, datzelfde geldt trouwens voor alle nummers die zingt. Maar wederom een prachtig arrangement.

‘If I thought you’d ever change your mind’ werd volgens mij op single uitgebracht, ook wederom een van de betere nummers van het album en datzelfde geldt voor ‘Sealed with a kiss’, het ritme van het nummer is erg fijn. ‘Love me with all your heart’ vind ik typisch zo’n ballroom nummer, daar heb ik niet zoveel mee. ‘Fly me to the moon’ vind ik vreselijk; ik houd dan ook totaal niet van jazz. ‘Past present and feature’ vind ik echt geweldig, de piano, de strijker, haar stem en ritme van het nummer erg treffend. ‘A fool am I’ vind ik ook erg fijn – vooral het refrein. ‘I can’t reach your heart’ heeft ook wel iets ballroomsachtig, deze vind ik beduidend beter dan de andere.

‘Sometimes when I’m dreaming’, als ik bij dit nummer ben krijg ik toch een beetje genoeg van het album omdat het album zo rustig is, het had niet misstaan als Agnetha ook wat opzwepende(re) nummers op dit album had gezet, dit nummer skip ik dan ook. ‘The end of the world’ vind ik dan weer prachtig, het neigt zelfs een beetje naar soulmuziek, erg smaakvol gedaan. ‘Remember me’ vind ik dan weer wat minder,ook qua zang vind ik het minste nummer op het album. ‘What now my love’ is het laatste nummer op dit album bij mij vind ik een middenmoter maar van alle nummers waarschijnlijk wel het meest geschikte nummer om dit album af te sluiten.

Wat mij erg opvalt aan dit album zijn de arrangementen; die zijn van hoog niveau. In Agnetha hoor ik een prima zangeres, alleen het accent stoort me soms, bij Abba had ze hier veel minder last van, maar dat zal wel komen omdat ze toendertijd veel Engels sprak. Al met al een redelijk album met voor mij zowel wat uitschieters en wat missers.