Franco Battiato - Ferro Battuto (2001)

Was natuurlijk erg benieuwd naar dit album met name ook door de bijdrage van Jim Kerr. Uiteindelijk blijkt dat eigenlijk het minste wat hierop staat en zo op het eerste gehoor op zich weinig hoopvol voor de rest van het album, al had Franco me nog nooit echt teleurgesteld.

En zo ook hier niet, uiteindelijk.

De rest van de plaat blijkt gewoon weer die uiterst sophisticated shit met de subtiel vakkundig en buitengewoon doeltreffende opbouw die we van hem gewend zijn.

Tweede nummer bijvoorbeeld, maakt na de matige opener al gelijk een hele hoop goed.

Hele album eigenlijk gewoon weer van zeer constante kwaliteit, na de eerste track.

Ik mag Jim maar hier heeft hij niets te zoeken.

Dit album is ook een groeibriljant.... met diverse stijlen, zoals veel van zijn albums kenmerken.
Battiato houdt er een volstrekt eigen stijl op na, waarmee hij ook covers naar zich toetrekt, zoals op dit album het beroemde Hey Joe.

Qua arrangementen is het weer smullen hier, de eigenzinnigheid van Franco levert ook hier weer een topplaat op.

Bist du bei mir blijft een evergreen. Is ook door Milva nog gezongen op een van haar Battiato cover albums, aanraders ook!

Running Against the Grain met Jim Kerr valt op door het uptempo karakter en toch wel een wat andere sound dan we gewend zijn. De bijdrage van Kerr lijkt ook niet zo heel groot, toch vind ik het nummer wel wat hebben.

Daarna volgen lekkere popsongs, smaakvol geproduceerd.