John Fahey - The Transfiguration of Blind Joe Death (1967)
mijn stem
39 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Roots
Label: Takoma
-
Beautiful Linda Getchell (1:56)
-
Orinda-Moraga (3:58)
-
I Am the Resurrection (2:56)
-
On the Sunny Side of the Ocean (3:15)
-
Tell Her to Come Back Home (2:43)
-
My Station Will Be Changed After While (2:04)
-
101 Is a Hard Road to Travel (2:22)
-
How Green Was My Valley (2:19)
-
Bicycle Built for Two (1:13)
-
The Death of the Clayton Peacock (2:57)
-
Brenda's Blues (1:50)
-
Old Southern Medley (6:12)
-
Come Back Baby (2:22)
-
Poor Boy (2:31)
-
St. Patrick's Hymn (0:55)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 14 maart 2007, 16:59 uur
Ik luister dit album nu voor de eerste keer en ik moet zeggen dat het erg goed klinkt. Ik had opeens zin in instrumentale acoustische muziek en ja dan kom je wel bij John Fahey uit. Ik stem pas als ik dit vaker gedraaid heb, maar het klinkt errug goed.
0
geplaatst: 15 juni 2010, 21:56 uur
Je zou John Fahey zwaar tekort doen door The Transfiguration of Blind Joe Death af te doen als sfeervolle achtergrondmuziek.
Ik zou het eerder willen omdraaien. De tuin waar ik vanavond in zit, met mijn voeten op de stoel tegenover me. De twee merels die af en aan vliegen om uit deze verwilderde tuin nestmateriaal te verzamelen. Nog net niet donker, fris windje, dus een vest nodig. Dit is vanavond de perfecte achtergrond voor de muziek van John Fahey die op mijn koptelefoon klinkt.
Voor achtergrond muziek is zijn blues te stompend, zijn de rags te speels, zijn folk te authentiek en zijn slide te intens. Met één voet diep in de Amerikaanse roots traditie, maar tegelijkertijd mijlen ver er boven zwevend.
Ik zou het eerder willen omdraaien. De tuin waar ik vanavond in zit, met mijn voeten op de stoel tegenover me. De twee merels die af en aan vliegen om uit deze verwilderde tuin nestmateriaal te verzamelen. Nog net niet donker, fris windje, dus een vest nodig. Dit is vanavond de perfecte achtergrond voor de muziek van John Fahey die op mijn koptelefoon klinkt.
Voor achtergrond muziek is zijn blues te stompend, zijn de rags te speels, zijn folk te authentiek en zijn slide te intens. Met één voet diep in de Amerikaanse roots traditie, maar tegelijkertijd mijlen ver er boven zwevend.
0
geplaatst: 9 mei 2014, 20:01 uur
Ik luister dit album nu voor de eerste keer en ik moet zeggen dat het erg goed klinkt. Ik had opeens zin in instrumentale acoustische muziek en ja dan kom je wel bij John Fahey uit. Ik stem pas als ik dit vaker gedraaid heb, maar het klinkt errug goed.
Dat stemmen is er uiteindelijk niet van gekomen?
* denotes required fields.
* denotes required fields.