Miss Kittin - Calling from the Stars (2013)

2013 ziet de komst van een nieuw album van Miss Kittin en zij verrast ons meteen met een dubbelaar. Afgezien van twee albums met The Hacker is dit pas haar derde release sinds ze 1998 tot de muziekscene toetrad. De afgelopen maanden waren er al diverse voorafjes uitgebracht zoals Bassline en dat smaakte naar meer.

Na het geheel één keer gehoord te hebben kan ik zeggen dat de eerste deel naar electropop neigt en het volgende geheel meer ambient is. Er is ook een aardige cover van R.E.M. Everybody Hurts. De synths klinken lekker vet en alleen daarom is het erg fijn om naar te luisteren. Miss Kittin's stem klinkt ook wat melodieuzer en warmer dan wat ik van haar gewend ben zoals op Night of Light dat eigenlijk een liefdesliedje is. Hier en daar worden de synths wat donkerder en zeker op het tweede deel die mij aan zowel M83 als Depeche Mode doen denken. Diverse nummers zijn minimaal opgezet met een enkele melodielijn en een eenvoudig begeleidend ritme met de stem op de voorgrond en dat werkt prima. De eerste vijf nummers zullen vooral degene die Miss Kittin op de dansvloer horen bevallen. Daarna wordt gestaagd het tempo terug geschroefd. Het tweede deel is dus meer ambient waarbij ik de mooie synths terug hoor die ik ken van de cover Sunglasses at Night van Tiga & Zyntherius (2001).

Ik heb het album meteen 3,5 sterren geven na de eerste 7 nummers te hebben gehoord, maar ja dan volgt er nog ruim een uur! Het is een hele opgaven om de luisteraar 1:45 uur geboeid te houden maar ik denk dat het gelukt is. Ook als ik liever het eerste deel hoor, het tweede deel is net zo interessant. Daarom geef ik het nu 4 sterren en misschien nog wel meer.

Miss Kittin heeft een enorme potentie. Helaas komt het er wat mij betreft vaak niet uit. De ambient sfeer kan een toegevoegde waarde zijn om de tracks tot uiting te laten komen. Het blijft echter vaak hangen in die sfeer en dan is de speelduur te lang.

Zelf hoor ik haar liever met wat meer dikke electro/techno invloeden. Een track als Bassline doet het overal goed, lijkt me. Haar laatste collab die echter niet op deze cd staat, met techno producer Dubfire is er één om in te lijsten: Exit. Zo hoor ik haar het liefst!