Rage Against the Machine - The Battle of Los Angeles (1999)

En Calm like a bomb, Born of a broken men, War within a breath, maria zijn anders ook niet mis ik noemde er gewoon enkele maar je hebt wel gelijk dat er ook wel 3 ofzo opstaan die me niet erg kunnen boeien.

Vooral dat middenstuk is heerlijk om keihard aan te zetten!

Round the time that a hundred thousand jail cells
Open up to greet you like the reaper
THIS IS NO OASIS!!!

Guerrila Radio!...beste nummer zoiezo.
Alle andere nummers zijn ook verrassend goed.
En de cover vind ik iets hebben omdat ik zelf aan graffiti doe,en die letters zijn mooi.
3* voor het album

Deze ontloopt 'Evil Empire' maar heel weinig. Prima album om je dosis ongenoegen over de wereld op te bekoelen. Ik had hier ook wel graag 'No Shelter' op gezien maar je kunt niet alles in het leven hebben.

No Shelter had de balans denk ik wat aangetast. Er staan al wat andere nummers op die er wat op lijken (New Millennium Homes, Guerilla Radio bv.).

Heerlijk die gitaarsolo in Ashes of the Fall of die grootse riff in Sleep now in the fire. Of die woede uitbarsting aan het einde in War within a breath. Zomaar een aantaal punten waar Rage keigoed in is. Niet hun beste alhoewel ik deze wel het meest draai.

RATM is HET voorbeeld van politiek activerende muziek. Vooral in de jaren '90, maar ook nu nog terwijl ze uit elkaar zijn, inspireert en activeert de band jongeren over de hele wereld.

Hun rock/rap muziek straalt kracht en woede uit die je bijna kan voelen als je er naar luistert.
Hun ontevredenheid laten ze overduidelijk merken en ze gebruiken de muziek om hun boodschap over te brengen. De teksten zijn gevuld met woede tegen het systeem en de oneerlijkheid in de wereld.

Het nummer 'Testify' geeft een duidelijk geeft een duidelijk beeld van hun mening over de eerste Golf-oorlog, de propaganda die er omheen verspreid is door de Amerikaanse regering en het volk dat zich er door liet misleiden:
"I'm empty please fill me. Mister anchor assure me that Baghdad is burning. Your voice is so soothing." .

Ook geeft het duidelijk weer dat ook zij vonden dat het motief voor deze oorlog ook weer olie was waarvoor mensenlevens werden gegeven: "Oily silence mocks the legless. Now travelling in coffins".

Maar RATM liet het niet alleen bij muziek maken. Voor de videoclip van het nummer 'Sleep now in the fire' werkten ze samen met de bekende filmmaker Michael Moore. Ze hebben op de trappen van het Amerikaanse beursgebouw hun apparatuur neergezet en zijn gaan spelen. Dit was als teken van protest tegen het kapitalisme, en hun protest heeft gewerkt. Hoewel het kleine optreden op een gevecht uitliep tussen aan de ene kant de band, fans en Michael Moore en aan de andere kant de politie, en de band gearresteerd is, was Wall Street wel gedwongen om in de middag de deuren te sluiten en een halve dag zonder inkomsten te doen, wat in de beurswereld soms wel miljoenen kan zijn.

Maar er is geen link tussen muziek en politiek, want daar doen we hier niet aan op Music Meter, stel je voor......

Ze waren toch weer bij elkaar? Als er weer eens een album komt koop ik het zeker. Ik mis dit soort fanatieke reactivisme in muziek tegenwoordig.

Oja, geniale clip, idd.

Ware woorden. Ik meen dat men tijdens de laatste tour ook een nieuwe song ten gehoren brachten, dat doet hopen naar meer. Ik ben weken in de ban geweest van RATM na het optreden op Pinkpop vorig jaar.

Fanatisme tegenover het onrecht, maar helaas ook tussen de bandleden. Laten we hopen dat ze lang genoeg bij elkaar blijven voor 1 of 2 albums voordat er weer geruzie komt. Pinkpop is nl. alweer een maand of 10 geleden...

Dat fanatisme is inderdaad ook een achilleshiel in de onderlinge relatie tussen de bandleden. Nu lijkt me Zack de la Rocha ook een compromisloos persoon. Één van de redenen dat hij in 2000 de band verliet was volgens mij ook een kink in de kabel in de relatie met Timmy C. Ook ten tijde van de opnamen van Evil Empire waren er al spanningen in de band.

Het laatste wat ik van de band heb vernomen komt trouwens van hun aanwezigheid bij de Republikeinse Conventie in september. Waar ze a-capella uitvoeringen van Bulls on Parade en Killing in the Name.

Mooi afsluitend album. Meer moeten ze ook niet maken, want de kwaliteit gaat toch naar beneden.

Heerlijk Rage-album. Heb hem in Frankrijk gekocht met nog één van Joe Satriani, Prince, Muddy Waters en Robert Johnson. En allemaal voor maar 20 eurie's! Das gewoon geen geld.

Dit album vind ik iets minder dan hun debuut. Maar de kracht in hun songs zijn zeker niet gelijk verloren gegaan!

Heb het album van een vriend gekregen, zeker een goed album.
Guerilla Radio en Born as Ghosts maken het helemaal.

Goed album van Rage

Net zoals het debuut een absolute topper. Favoriete tracks: alle 12

Top plaatje die het beste klinkt met de boxen helemaal open!
4.5

Beste nummers: de eerste 5 en Voice Of The Voiceless

Inderdaad een rukplaat.

Na het voor veel menssen tegenvallende album Evil Empire. Bewees R.A.T.M. in mijn ogen met dit album nog steeds net zulke albums af te kunnen leveren als het debuut album. Beide van deze albums staan voor mij dan ook net zo hoog aangeschreven.

De teksten zijn weer als van ouds fel, en Morello weet er weer heerlijk gitaar werk onder te gooien. Daarnaast bevat het album het nummer ' Sleep Now In The Fire' wat voor mij persoonlijk mijn all time favorite is geworden van deze band. Het nummer zelf, de videoclip ervoor gemaakt, en de geschiedenis rond om de productie van deze clip zijn voor mij een teken van wat deze band toch wel niet voor elkaar wist te krijgen met hun muziek.

Korte conclusie over het album: Rond uit geniaal en een bewijsstuk van de kracht die goede muziek bezit.

Niet zo goed als het debuut, maar toch onderhoudende RATM plaat. Morello tovert weer lekkere en originele riffs uit zijn gitaar en trekt de trukendoos soms wijd open in de solo's. Wel heb ik af en toe het idee dat hij iets teveel effecten op zijn gitaar gebruikt. Soms komt dat op mij wat overdadig over. Vergeleken met de pure riffs en grooves van het gitaarspel op het eerste album, vind ik dat wel een minpuntje op deze plaat. Hoogtepunten voor mij zijn het fantastische "Sleep Now in the Fire" (wat een fantastische riff) en het dreigende "Born of a Broken Man". Typische RATM plaat met enkele hoogtepunten.

De Australische versie heeft No Shelter als bonustrack en die is niet eens zo duur op Amazon.
Die gaat hier nu dus komen na onze verhuizing!

Het debuut is (voor mij) niet minder dan iconisch, daarna meer van hetzelfde, enkele nummers van Evil Empire en Renegade sprongen er nog wel uit, maar dit album kwam uit toen bij mij de muzikale ijstijd bezig was (ca. '97-'09).

De energie van het debuut lijken ze hier idd wat teruggevonden te hebben. Ik heb ze in 2010 nog zien optreden in Gelredome en dat was net of het nog begin jaren '90 was, heel bizar. Wel goed overigens, staat me nog van bij dat het vuur nog brandt bij de mannen, het was geen trukje wat ze deden.

De energie, de boosheid over onrecht, het aanzetten tot zelf nadenken, nee, RATM kan bij mij een potje breken.

Oh ja, en onze Tom is toch wel een een gitaarheld van de bovenste categorie, heerlijk

Iets minder agressief dan de de eerste 2 en dat bevalt prima. Zach blijft boos, de Brad en Jimmy blijven beuken, maar vooral Tom is veel subtieler en virtuoser. Heerlijk album.

Deze en Rage Against The Machine zijn erg goed. Ik heb ze allebij hier een 4,5* gegeven, maar deze (The Battle of Los Angeles) scoort bij mij eigenlijk net iets meer. Vind het net even wat vetter nog. Heerlijk dit.

Best wel intelligente plaat, waarop de band weer net een andere variatie op hun boze geluid weet te vinden. De album heeft een soort van street-riot-sound, die minder episch klinkt dan de voorgangers. Werkt best goed, zeker op tracks die dynamisch in elkaar zitten: Mic Check, Born of a Broken Man, Born as Ghosts,
Maria en Ashes in the Fall.

Mic Check. 11 uit 10!