Peter Evans Trio - Zebulon (2013)

Manmanman! Wat een avond gisteren. Dit trio moet je echt live aan het werk zien. Op plaat is het toch wat te zwaar voor mij. Niet wat betreft luidheid maar vooral van complexiteit. Om die reden wordt het een afmattende rit. Maar live... jongens toch. Wat een fantastisch trio. De composities zitten zo uitstekend ineen, er wordt met veel dynamiek gespeeld: soms bijzonder zacht terwijl op andere momenten evengoed met veel power.

Peter Evans is gewoon de trompettist van dit moment. Professioneel in wat hij doet, bijzonder virtuoos en ook zeker muzikaal. De bassist John Hébert leverde daarnaast ook fantastisch werk, met vettige, sonore baslijnen. En ook de drummer is iemand om in't oog te houden. Soms met een eenvoudige tikje kon hij sprankelende sfeer brengen. Er zit ook wat een 'street sound' in zijn spel, best uniek qua klank. Het trio zit dikwijls op het randje van een groove maar lijkt die het publiek niet te gunnen. Dat maakt het enorm fascinerend!

Blijkbaar waren de vellen van zijn drumkit (bewust) niet goed aangespannen waardoor je een soort goedkoop blikken geluid kreeg. Het verrijkte echter de set, waarin de drie muzikanten zich steevast meester toonden in sound-design. Een prachtig concertje dat nog steeds nazindert.