Hier begon het allemaal voor Christian Vander en zijn band Magma. Vander was opgegroeid met Jazz en R&B, en begon zijn carriere ook in die richting.
Toen hij echter eind jaren 60 visioenen kreeg over de dramatische toekomst van de aarde, besloot hij dat hij dit met anderen wilden delen, en probeerde het muzikaal uit te beelden. In wat over 10 LP's moest worden verspreid, vertelde Vander het verhaal van een planeet Kobaia, die in oorlog uitbarste tegen de aarde. De omstandigheden op aarde werden tijdens deze oorlog zo slecht dat de aardbewoners met z'n allen moesten vluchten naar een andere planeet. Dit alles werd dan ook nog eens verteld in een zelfverzonnen taal, Kobaian.
Een compleet uniek concept (zeker voor 1970) en dat gold ook zeker voor de muziek. Hoewel Magma's eigen stijl genaamd Zeuhl pas op latere platen volledig was ge-evalueerd, was de band hier al erg experimenteel bezig. Je zou het hier nog wel onder jazz/fusion kunnen noemen denk ik. Sterkste passages kan ik niet zo 1,2,3 aanwijzen, maar ik vind dat naarmate het album verstrijkt de sound steeds rijker word, dus wat dat betreft zou het laatste nummer de absolute climax van dit werkje zijn.
Euh... deze tracklist is niet volledig. Denk dat deze is gebaseerd op een niet volledig legale versie van dit album. Het is nl. een dubbel-LP/CD met nog 4 tracks op cd 2. Zal eens zien of ik een correctie in kan sturen.
Als het gaat om Magma moet je ten alle tijde gaan voor de versies zoals die door het eigen label Seventh Records zijn uitgebracht. Dat zijn de geautoriseerde en complete versies van al hun albums.
Hij is inderdaad niet correct, dat had ik net ook al gezien. Bij het toevoegen heb ik maar gewoon het eerste de beste resultaat op freedb gepakt. Mijn versie heeft gewoon netjes 10 nummers hoor
Magma speelt in een zelfverzonnen genre, genaamd Zeuhl, wat zoiets als hemelse muziek betekent.
Magma (of eigenlijk drummer/bandleider Christian Vander) verzon een planeet genaamd Kobaïa, waar (hoe kan het anders) Kabaïaans wordt gesproken. Op het eerste nummer na, zijn ook alle teksten van de band in deze zelf-verzonnen taal gezongen.
De muziek is een eclectische mix van neo-romantiek, jazzrock-fusion, spacerock, third-stream, avant garde en rock, waarbij de hoofdinstrumenten de drums, bas, slaggitaar, piano (elec. piano) en blazers zijn. De band en de muziek zijn met geen enkele andere band of genre vergelijkbaar, maar liefhebbers van zowel progressieve rock als jazzrock vinden Magma vaak erg gaaf.
Deze eerste plaat is een dubbel-album, en dat is nogal pretentieus voor een debuutplaat. Het is ook een lange zit, maar het is het helemaal waard. Het is een psychedelische jazzrock-trip, wat voornamelijk erg groovy is. Er wordt ook veel gespeeld met verschillende ritmes en tempowisselingen. Soms heb ik het idee dat Magma ook wel de voorloper is van wat later mathrock is gaan heten. De muziek is hier en daar wat militairistisch (Wagner), wat duister en ongemakkelijk, ook wat minimalistisch maar altijd spannend. In Naü Ektila waagt de band zichzelf aan een pastorale muziek. Het is ook wel het hoogtepunt van het album, met erg mooi fluit-, gitaar- en sopraansaxfoon-spel.
Mijn kleine punt van kritiek is wel de voortdurende zangpartijen. Ik zelf neig vaak wat meer naar de instrumentale muziek. Zang haalt mij vaak juist uit de beleving die ik meemaak bij dit soort hypnotiserende muziek.