Revölution By Night is altijd al een beetje polariserend onder fans geweest, zodoende valt de relatief hoge score me hier nog best mee. Waar men op Fire Of Unknown Origin bij vlagen al wat gladjes kon klinken, schiet men hier bij vlagen een klein beetje door naar de te gladde kant. Dit is niet te horen op de weergaloze opener Take Me Away, maar opvolger Eyes On Fire laat de band horen van een aalgladde en veilige kant die ik toch maar moeilijk goed kan noemen.
Gelukkig is dit geen enorm probleem, aangezien het materiaal verder nog steeds behoorlijk sterk blijft. Shooting Shark is in al zijn popperigheid een prachtige ballad, terwijl Veins gekenmerkt wordt door die dromerige en sinistere teksten en melodielijnen. Feel The Thunder en Shadow Of California zijn weer iets rockender, maar blijven nog steeds naargeestig, terwijl Let Go en Dragon lady lekker speels zijn. Mmm, als ik het zo bepaal ben ik toch eigenlijk best wel een liefhebber van dit album, in vergelijking met zijn voorganger is het alleen net iets minder spectaculair. Op zich begrijp ik het wel dat fans het bij vlagen net niets vinden, maar ik luister hem alsnog graag.
Voorlopige tussenstand:
1. Fire Of Unknown Origin
2. Secret Treaties
3. Cultösaurus Erectus
4. Spectres
5. Agents Of Fortune
6. Revölution By Night
7. Mirrors
8. Tyranny And Mutation
9. Blue Öyster Cult