Sleeze Beez - Screwed, Blued & Tattooed (1989)

Weinig indrukwekkende rockmuziek met de ideeen van een metalband. Staan een paar lekkere songs op maar verder best gewone muziek. Lekker voor op de achtergrond tijdens een BBQ ofzo. 2,5 *

het nummer stranger than paradise had wel degelijk hitpotentie , maar toch niet gered

Voor mij persoonlijk samen met Powertool de beste plaat van de enige glam/melodic rock-formatie uit Nederland die ook internationaal de nodige potten wist te breken.

Vooral de A-kant bevat sterke, groovy, goed in het gehoor liggende composities, met als positieve uitschieters House Is on Fire en het rustigere Stranger Than Paradise. Kant B is echter een stuk wisselvalliger. Zo vind ik nummers als This Time en Girls Girls, Nasty Nasty (alleen de titel al) op zijn zachtst gezegd niet bijzonder sterk.

Al met al klinkt deze plaat zeker niet slecht, maar het ontbreekt de band een beetje aan een eigen identiteit. De sleazy inslag van bands als Guns n' Roses en LA Guns wordt gekoppeld aan de dampende, strakke riffs van AC/DC en oude Def Leppard. Sterkste troef voor mij is de vrij aardige zang van Andrew Elt, die zowel in rustige als snelle nummers een goede indruk achterlaat.

Toch vind ik het wel jammer dat Sleeze Beez al ruim tien jaar ter ziele is, aangezien de band toch wel een frisse wind bracht door hardrockland eind jaren '80 / begin jaren '90.

ik vind eigenlijk de drummer de beste , maar dat komt omdat het m`n eigen neef is .

Jan Koster? Doet het niet onverdienstelijk, sterker nog, het is inderdaad een goede drummer.

die bedoel ik , ik kwam vroeger vaak bij hem thuis , hij had een eigen studio achter het huis , waar hij vaak repeteerde .
hij heeft ook nog bij highway chile gedrumd.

Deze band werd destijds m.i duidelijk in de markt gezet als the next best thing in "party" rock. Maar ontbeert het duidelijk aan identiteit, het komt mij nu allemaal te geforceerd over. De nummers zijn dan wel goed uitgevoerd, maar honderd in een dozijn.

Leuk toen ik 18 was en dit stoer vond en let's party...maar nu nah nee, door de jaren heen zijn mijn hersenen mijn ballen wat ontstegen, waardoor dit nu via mijn oren binnenkomt en de teksten tenenkrommend zijn.

Maar goed dat geld voor veel van die bands destijds.
Toch twee als erkenning voor de muzikanten.

Willem V Kooten heeft deze groep eigenlijk ontdekt , ze hadden in The States meer succes als in ons eigen land .
Op dit album staan best wel een paar nummers die zo in de hitparade hadden gekund , Stranger Than Paridise heeft de tipparade gehaald , verder kwamen de boys niet in Nederland.

Blijft heerlijke jeugdsentiment deze 'over the top' band die hoopte met de juiste attitude The States te kunnen veroveren. Hitparade stadionrock die zelfs nu nog heerlijk klinkt, samen met opvolger Powertool.

Na het overlijden van deze band, werd Jetland gevormd en hoopte daarmee wél het succes te scoren wat met SB niet echt lukte. Maar faalden (op 2 leuke singles na).

Op YouTube zijn de video's van Sleeze Beez te vinden. Toppie!

Na al die jaren helemaal geen beroerd album. Klinkt lekker in het gehoor met een goede productie van John Sonneveld. Ik zie ze nog wel een keer weer wat doen, al is de relevantie geheel niet meer aanwezig.

Ik had dit vroeger op cassette. Lekkere smerige catchy no-nonsense rock.

"Stranger Than Paradise" vond (en vind) ik als 13/14-jarige al een geweldig nummer. Kwamen toen bij Countdown voorbij geloof ik. Heb dat nr nogsteeds op 7". Lekkere (foute) muziek voor in de auto.

Maar ze schijnen weer te bestaan, en dat is ook leuk om te horen. Ze spelen in het voorprogramma van Aerosmith, samen met Stone Temple Pilots (bestaan ze ook weer?) en Steel Panther, op 23 juni a.s. Zal een feestje worden daar.

Bij nader inzien zijn 2* toch wat te magertjes voor deze bijtjes. Tussen bands als Poison/LA Guns/Tesla/Def Leppard doen zij daar m.i niet voor onder. Muzikaal..eerlijk is eerlijk, zit het retegoed in elkaar. Alleen de houdbaarheidsdatum is wat minder. Maar goed dat is ook wat te wijten aan de tijdsgeest. Blijft staan dat When the Brains en Girls Girls, het kantje boord blijven maken, maar soit toch een * erbij, ook voor de goede zang van Andrew Elt.

Had dit album ooit op cd, maar verkocht. Waarom? Tsja...soms doe je weleens van die dingen
Laatst kon ik 'm op vinyl kopen voor een paar euro en kon ik het toch niet laten. En wat blijkt? Heerlijke feelgood hardrock die absoluut mee kan met de beste bands uit die scene! En dat uit ons eigen kikkerlandje! Zanger Elt heeft een prima strot voor dit soort muziek. Eigenlijk speelt de hele band wel lekker strak. Hierboven werd het al gezegd; met name kant A is erg lekker. Al wil ik daarme kant B niet te kort doen. Ben blij dat ik 'm weer in de collectie heb

Pracht album van deze nederlandse rockers.
Heb 3 cd's van hun,vind deze persoonlijk het mooist.
Heerlijke bikkers rock.
zie net je berichtjes vielip bij deze band heb gelijk deze cd maar ff weer op gezet.
Ik heb ze dan wel live gezien ergens in de begin jaren '90,in huize maas in groningen.
Wat ik me daar nog van kan herinderen is dat het geweldig was en rete strak.
Heb in de jaren '90 veel nederlandse rock bands gezien(vitesse,vengeance,helloise,new adventures,vandenberg.
Maar dit was een lekker bandje.
De andere cd's van hun zijn ook mooi klinken wat volwassener.
Deze is wat meer recht toe recht aan,heb deze vroeger het meest gedraaid.
Lees ook net berichtje van vielip dat ze een live cd hebben wist ik niet,ben ik erg benieuwd naar staan mooie nummers op.als ie voor een leuk prijsje ergens ligt maar es kopen ha.
Heb voorlopig de 3 studio cd's,waar van deze op dit moment uit mijn speakers beukt heerlijk.

Huize Maas in Groningen tsjonge da's al ff geleden! Maar wat die live cd betreft; absolute aanrader!!

Jaja,vielip ik wordt zo langzaamer hand een oude rocker ha.
Ga op zoek naar de live cd,je maakt me nieuwsschierig.
Ja ik heb al heel wat live concerten gezien is toch t mooiste wat er is.
Laaste jaren wat minder 1 a 2 per jaar.
Ga in oktober in groningen naar steve miller ben benieuwd.
Ik dwaal af maar sleez beez was een goeie rock band van nederlandse bodem.

Aan je geboortejaar te zien wordt ik al een beetje jaloers! Jij hebt (voor mij althans) mooie muziekjaren heel wat bewuster meegemaakt dan ik. Sleeze Beez was inderdaad een goeie band van eigen bodem. Helaas doen ze, na een aantal optredens rondom hun supportact voor Aerosmith een aantal jaar terug, niks meer tegenwoordig. Zou ze zo graag nog eens live willen zien...

ha valt een beetje mee vielip,ben 44 weet niet hoe oud jij bent.maar jij hebt ook vast veel mooie concerten gezien.
mijn mooiste muziek komt uit de jaren 1970,voor mij de beste bands en dat heb ik ook niet bewust meegemaakt,ben ook bezig met een inhaal slag ha.
het huidige muziek volg ik niet echt meer zit wel wat leuke dingen tussen,maar ik heb nog zoveel moois uit de 70 jaren te ontdekken en te her ontdekken.
heb veel concerten en festivals gezien,maar zou nog graag iron maiden en bruce springsteen
live zien.
en op deze site leer ik ook nog dagelijks nieuwe en oude bands en artisten te ontdekken.
Dus mijn cd/lp collectie breid zich nog dapper uit.

Dit album spontaan opgezet en mijn dochtertje van 4 begint er enthousiast op te dansen...tja dan kun je niet anders dan mee gaan headbangen, volumeknop open en gaan met die banaan. Rockt toch een stevig stukje aan....nog een stukje harder zegt mijn dochter. Mag wel een halfje bij.

Nog steeds een lekker klinkend hard/glam/partyrock-album van deze Nederlandse groep.
Goed geproduceerd en aardig strak klinkend met lekkere riffs en een behoorlijk goede zanger.
Had er best plezier mee, de paar keer dat ik hem de laatste tijd weer eens heb opgezet.
Geen echte uitschieters naar boven of naar beneden.
En ik vind kant 2 dus niet minder dan kant 1.
Stranger Than Paradise was het bijna hitje, maar de beste nummers vind ik dan nipt When The Brains Go To The Balls , Heroes Die Young, Damned If We Do etc. en House Is On Fire.
Maar overall behoorlijk van kwaliteit.
Eerst maar weer eens 3,5 *

..toch nog maar weer eens gedraaid met de volume knop open, na het vinyl wat opgepoetst te hebben. ..wat opvalt is het heldere, open geluid, mooie productie en de toch wel strakke muzikale back-up en de strot van Elt. ..yep, gaat toch doorgroeien naar 4*

Op aanraden van buizen heb ik dit album geluisterd, nadat ik bij Faster Pussycat om een paar sleazy luistertips meer vroeg.
De naam van gitarist Van Jaarsveld was ik al eerder tegengekomen, namelijk bij Picture. De muziek hier ligt in net een wat ander straatje: toegankelijker, veelal makkelijk meezingbaar, een beetje als Appetite for Destruction maar dan met de punkinvloeden van GnR vervangen door metalideeën. Het levert een erg lekker plaatje op. Sterke zang, een goed verzorgd geluid, en de Sleeze Beez proppen hier en daar een onverwacht geluid of effect in de nummers, wat het album doordacht over laat komen.
Met name de eerste drie nummers zijn erg sterk, alsmede When The Brains Go To The Balls en Don't Talk About Roses. Ondanks die twee genoemde nummers, is de B-kant van het album minder overtuigend dan de eerste vijf nummers.

Gaaf, wizard, dat je het album hebt geluisterd en er (deels) zo enthousiast over bent!
Ja, er was toen ook in Noord Holland echt wel een sleazerockmetalscene.
Heb ondertussen mails gestuurd naar twee festivalorganisatoren die nog kampen met dat ze de - andere - helft van de line up nog bekend moeten maken. Nog steeds geen antwoord en dat vind ik een goed teken.
YT-opnames erbij gedaan, de link naar de bandsite, link naar verkiezing laatste album Michael Monroe tot nr. 1, link naar de MuMe-pagina over Michael Monroe, tel.nrs van het bookingsoffice van Monroe. Ze mogen mij ook altijd bellen voor vragen. De band heeft ruimte in de agenda. De band vraagt geen giga-gage en levert een concert waar je U tegen zegt. Een buitenkans voor elke organisator.
Keep fingers crossed.

Volgens mij zat Willem van Kooten achter deze band. Hij heeft er veel geld in gestopt (en verloren) om ze groot in de Amerikaanse markt te zetten.
Een grote doorbraak is uitgebleven maar enige bekendheid is ze wel gelukt, getuige ook het feit dat ze genoemd worden in Tuff's ode aan de hair metal:clipje

Geweldig album wat ik als tiener grijsdraaide op cd. Een paar jaar terug zag ik hem voor 20 euro op lp bij de Vinylloods, en baal nu dat ik hem niet heb gekocht, gezien de huidige vraagprijzen. Maar met een veilig budget van 50 euro moet je soms keuzes maken...

De cd's vanaf dit album wel in bezit.

Ooit deze LP nieuw voor twee gulden vijftig gekocht bij de Free Record Shop. Dat waren toen - eind jaren tachtig - zo'n beetje de laatste LP's die ze goedkoop de deur uit deden, omdat alles moest wijken voor de CD. Ik heb 'm nog steeds, in prima staat. Zie op Discogs dat-ie minimaal 50 euro moet opbrengen, voor wat dat waard is. Wow! Ik zal er dus maar een beetje zuinig op wezen...

Die herwaardering is overigens wel terecht. Want per saldo is dit een Nederlands product met internationale allure. Zo probeerden ze Sleeze Beez ook aan de man te brengen in de VS, als ik me goed herinner. Is niet helemaal gelukt, maar dat ligt niet aan deze plaat. Ik ben het met sommigen hierboven eens dat de plaat op kant B wat inzakt, maar de A-kant is sterke party-hardrock. En Stranger than paradise - hitje in de VS - had ook bij ons natuurlijk gewoon een hit moeten worden. Kan/kon prima concurreren met de internationale party-hardrock van destijds.

Ik heb me altijd afgevraagd of ze de titel nou echt hebben ontleend aan een B-kantje van Vitesse. Daar kwam ik die zegswijze als eerste tegen. Lijkt mee te vallen, het is kennelijk toch wel een staande uitdrukking in het Engelse idioom.

Plaat werd overigens in eerste instantie in Nederland uitgebracht op het Red Bullet-label van Willem van Kooten (die versie heb ik ook), en pas later internationaal op Atlantic, zoals hierboven staat aangegeven. Zal even een correctie indienen.

Wordt tijd dat de albums die hierna kwamen eens op vinyl uitgebracht gaan worden. Powertool en Insanity beach zijn namelijk ook te gekke platen vind ik.

Zeker de moeite waard. Insanity Beach is ook war serieuzer dan Screwed.. Daarmee werd hetzelfde pad gevolgd als zoveel van die bands toen. Heel erg van de bandwagon maar dat mag wat mij betreft de pret verder niet drukken.
Het Amerikaanse succes was eventjes leuk voor ze maar daarna kreeg de band te kampen met de algehele muzikale malaise toen werkelijk elk rockoog op Seattle gericht ging worden.
Een gedeelte van de band ging nog verder in het jankpunkgenre onder de naam Jetland en had daarmee nog wat kleine succesjes her en der.

Klopt inderdaad dat Insanity beach wat serieuzer van opzet is. Productioneel ook een stuk kaler en rauwer. Precies zoals dat in die jaren 'in' was. Maar toch hoor je in de meeste nummers verrekte goed waar ze de mosterd vandaan hadden. Melodie en hooks zijn nog volop aanwezig. Gelukkig maar!

Prima plaatje van deze band. Het rockt lekker en de zanger kan ik goed naar luisteren. Leuke plaat!

dus hij is niet echt goed?