John Fogerty - The Long Road Home (2005)

Wat een geweldige muziek blijft dit toch! En dan met name van CCR zelf!

Vooral Lookin' Out My Back Door en Fortunate Son maar ook Bad Moon Rising, Lodi en The Old Man Down The Road.
Klasse nummers!!!

Het is alleen WEER een verzamelaar (nummer 13 of zo)!!!
Commercie blijft toch belangrijk blijkbaar, met enkel wat nummers van John F. eraan toegevoegd.

3,5*

je vergeet het topnummer proud mary

Wel mooie verzamelaar dit verder.
Alleen heeft CCR er onderhand wel érg veel.
Ruime 3,5* waard.

In de OOR zei John Fogerty: "Als ik Proud Mary of een andere hit op de radio hoor zet ik hem ergens anders op"

Wat een verstand van muziek heeft die kerel! Dat doe ik ook altijd! Vreselijke, patserige, Amerikaanse muziek. Als deze cd in de huiskamer opstaat gaat bij mij gegaranteerd de koptelefoon op. Simpele liedjes met één van de vreselijkste zangers die ik ken. Ook één van de slechtste cd's die ik ken. Nee, geen Creedence en John Fogerty voor mij. Brrr...

0,5

Wow, jij bent echt de eerste die ik ken die CCR helemaal niets vindt. Ik ken niemand die alles vreselijk vindt van ze, meestal worden toch wel een paar nummers goed gevonden.

Ik respecteer je mening dan natuurlijk ook, maar hoezo patserig? Dat is een wat opvallende woordkeuze.
Ik vind CCR eerder bescheiden (op politiek vlak toch ook links georienteerd, patserig associeer ik eerder met rechts).

Die associatie vind ik logisch, die vind ik zelfs kloppen. Het is misschien een gek voorbeeld, maar ik zal het uitleggen.

Fish, heb je de serie Twin Peaks gezien? Prachtige, spannende serie met mooie muziek. Hangt aan elkaar van liefde, moord en andere problemen. Hierin zit een personage. Woonachtig op het Amerikaanse platteland, met een grote pickup, sterke kerel, draait countryliedjes, meestal een wit hempje aan, mishandelt zijn vrouw. Beetje nationalistisch. Echt het vooroordeel van de Amerikaanse boer. En daar moet ik altijd aan dekken als ik CCR luister. En het is niet zo dat ik alles van vroeger oude lullen muziek vind ofzo, maar dat ligt me 100% niet. Getsie

By the way, is dit een broer van Maura Fogerty? Of zit ik dan helemaal verkeerd?

Interessante associatie hoor, luc011190. Ik denk juist aan heel andere dingen, zeker niet aan nationalistische boeren (oef, conservatief rechts!), maar concerten waar de vuisten in de lucht gaan om te protesteren, zie ook Fortunate Son enz.

Maar hey, ieder zijn associatie. Ik denk bij John Fogerty nu aan John Kerry.......

Nee, ik snap waar je naartoe wilt. Mijn associatie heeft ook 0.0 met hun teksten te maken. Puur met het geluid, en de melodiën, de sfeer. Herkende je het personage uit Twin Peaks? Daarin mishandelt hij zijn vrouw

Ja, ik ken Twin Peaks. Maar ik zie John Fogerty nog niet zijn vrouw mishandelen hoor.

Ach ja, ik snap je ook wel hoor, het viel me op. Iemand die CCR niets vindt....voor mij een nieuwigheidje

Ik vindt het geen sublieme band maar naar de meeste nummers kan ik toch echt wel luisteren. Niks mis mee.

Voor mie ook nieuw, iemand die dit 0,5* geeft.

Hmm... het enige personage die zijn vrouw mishandelt is Leo. En die woont niet op het platteland maar in het bos en heeft geen pickup maar een stoere rooie truck. Of doelde je op ex-con Hank?

Sorry, offtopic.

Naam weet ik zo even niet. Zijn vrouw vindt een kledingstuk van hem met bloed besmeurt. Hij ziet dat die blouse weg is, en slaat haar. Heftige scene.

Maar nogmaals, het is niets tegen die goede John persoonlijk, het is gewoon de sfeer van de muziek

Ach, ik heb het nog eens geluisterd, en vind het nog steeds dramatisch. Maar ik kan alles meezingen, niet dat ik hier blij mee ben, en dan verdiend het gewoon een iets hoger cijfer. Maar het blijft onvoldoende, want het is nog steeds één van de bands waar ik het minst graag naar luister. Verder zal ik jullie niet vermoeien.

1,5 *

@ Yak, Leo ja

Echt stoere muziek.

Het geluid, de teksten - Het staat allemaal als een huis.

4,0 sterren.

Lookin' Out My Back Door is door The Big Lebowski onsterfelijk geworden. Wát een geniaal nummer is dat toch.

Wie van de Creedence alles wil, nou die moet maar alle reguliere C.C.R. platen kopen, of wie van Fogerty alles wil, idem dito; Ik kom met mijn verzameling al aardig in die buurt, maar kijk, vandaag deed HUMO (Vlaams weekblad voor Televisie en Radio, met een nogal stoute kijk op de maatschappij) ons deze compilatie cadeau voor 6.90 € bovenop de prijs van het blad, da's dus een flink cadeau, want deze is gewoon stukken méér waard.

Fogerty is een gigant, zoveel was me al eerder duidelijk. Een prima songsmid, een formidabele rocker met een gouden stem ook nog.

Het is aan de nieuwe generatie om deze heer van stand te leren ontdekken en te appreciëren.

Ik apprecieer dit mooie carriëreoverzicht en waardeer het met
5 sterren, ongeacht hoeveel CCR compilaties er al op de markt zijn, dit is ideaal voor in de auto voor lange autoritten, als je steengoede muziek wil beluisteren met eeuwigheidswaarde!

***** en mucho (zijn er ook vijf!)

Deze best of blijft een unieke luisterervaring; Wàt heeft deze man een trits geweldige nummers aan de rockgeschienis toegevoegd zeg!

Nog liefhebbers ???

De live DVD is een stuk interesanter. 9 van de 10 nummers van deze cd heb ik al op andere platen en verzamelaars staan.

Van de Creedence Clearwater Revival had ik tot vorig jaar nog niets van op CD. Wel op LP. Ik heb een paar verzamelelpees van ze. Toen deze CD uitkwam voelde ik me verplicht om hem te kopen. En zeker de moeite waard. Want het viel me op dat John Fogerty ook solo erg goed is. Met name het nummer Deja Vu is erg goed.

4,5

Creedence is super, solo vind ik Fogerty toch een tikkeltje minder

Toen ik een jaar of 17 was kwam de film An American Werewolf In Londen op tv als nachtfilm en daar komt het nummer Bad Moon Rising in voor,ik vroeg me toen af van welke artiest dat nummer was ,want ik was meteen verkocht en moest en zou erachter komen waar dat nummer van was,na veel zoeken en vragen kwam ik erachter dat John Fogerty dat nummer speelde.Maar op een gegeven moment raakte het ook weer in de vergetelheid,tot ik ongeveer een jaar geleden het nummer weer eens in een winkel hoorde,en heb toen dit verzamelalbum van John Fogerty gekocht en er nog geen moment spijt van gehad want er staan natuurlijk allemaal toppers op.4.5 dik verdiende sterren voor deze erg fijne verzamelaar met een voor mij jeugdsentiment nummer Bad Moon Rising.

Toen Creedence eind jaren 60 hoog in de hitparade stond moest ik niet veel van die muziek hebben. Hitparade, country en dan die simpele liedjes.....dat was maar verdacht. Mijn voorkeur ging uit naar Pink Floyd, Emmerson Lake and Palmer en meer van dat symfonische gedoe, en daarnaast natuurlijk Dylan.
Dylan is gebleven, maar voor de rest is mijn smaak nu, veertig jaar later totaal omgedraaid. Ik kocht laatst in de ramsj een DVD met flarden oude Creedenceconcerten en wist gelijk: Hier moet ik nu toch eens serieus naar gaan luisteren.
Dus heb ik deze compilatie maar eens in huis gehaald en ik moet zeggen: Slaat echt in!
De meeste nummers staan als een huis, hoe overbekend ze ook zijn. En de nummers uit Fogerty"s latere carriere klinken ook goed, en niet te vergeten zijn live-uitvioeringen. Hierbij dus mijn excuses voor mijn wel erg late erkening van CCR.....

Na wat vaker luisteren valt me toch op dat de selectie nummers van Fogerty, na Creedence, niet erg gelukkig is. Jammer. Die livenummers hadden beter niet kunnen worden opgenomen. Is ook niet zo logisch op een greatest hitsplaat, waarop de originele hitversies horen te staan

Dit is de beste CCR/Fogerty compilatie tot nu toe. John heeft de nummers zelf geselecteerd. Ik heb wel m'n twijfels over Rambunctious Boy en de live-editie van Bootleg. Misschien had ie in plaats daarvan Suzy Q of de vergeten single Comin' Down The Road kunnen plaatsen.
Nog iets: in concerten noemt ie Joy Of My Life zijn ''favourite song in the whole world''. Waarom staat ie niet hierop dan?
Al met al is het een fantastische cd en hij behoort tot mijn favorieten.

Prachtige verzamelaar inderdaad, met voor mij het beste nummer, Bad Moon Rising erop.

naar mijn mening is John een beetje de 'stem van creedence' verloren.
maargoed, jong blijf je niet voor eeuwig, en toch vind ik John's stem nog steeds ruig B)

(heb trouwens geen flauw idee wat voor opnames enzo dit zijn, maar ik heb de bijna gelijknamige dvd, dus ik neem aan dat de live opnames op dit abum dezelfde zijn als de opnames op de dvd )

John Fogerty rockt nog steeds geweldig zelfs op zijn 65 ste.Heb m live op Bospop aan het werk gezien, fantastisch wat een energie.Zijn stem is zeker veranderd zijn inzet echter niet.
En Creedence...... tja het was toch John Fogerty + een aantal muzikanten.Toen ze meer inspraak eisten ging het gelijk fout (Mardi Gras).
Na zijn Creedence periode zijn er ook nog juweeltjes verschenen zoals
The Old Man Down The Road
Big Train (From Memphis).
Mr. Greed
Centerfield
V(S)anz Kant Danz
Deja Vu (All Over Again)
Rockin' All Over The World

Prachtige verzameling met zijn beste nummers staat hierop. Ik vraag me dan ook af of er nog betere verzamelaars zijn van CCR of Fogerty solo. Volgens mij heb je met deze plaat de beste nummers wel te pakken.

De latere solo nummers van Fogerty die hier op staan, overtuigen me niet. CCR kan niet stuk uiteraard.

Deze verzamelaar zie ik een beetje als een gemiste kans. Met het materiaal is niks mis. Zowel Creedence Clearwater Revival als John Fogerty vind ik fantastisch. Met mijn groep spelen we gemiddeld vier CCR/Fogerty nummers per avond en het gaat er bij het publiek altijd in als koek.
Maar als liefhebber kan ik zeggen, en velen met mij, ik heb het allemaal al eens gehoord.
Deze verzamelaar is uitgebracht nadat Fantasy erin geslaagd was om Fogerty weer onder contract te krijgen. Vandaar de titel 'The Long Road Home'.
De gemiste kans zit in het feit dat men de archieven open had kunnen gooien en een aantal nummers had kunnen afstoffen die niet op reguliere albums te vinden zijn. Wat op 'The Long Road Home' staat kennen de meeste mensen wel. Het Creedence materiaal is sowieso al te vinden op ontelbaar veel (verzamel) albums.
John Fogerty heeft in de periode 1973 - 1976 ook een drietal singles uitgebracht, zijnde 'You Don't Owe Me' met als B-kant 'Back In The Hills', 'Coming Down The Road' met als B-kant 'Ricochet' en voor voor Asylum Records tenslotte 'You Got The Magic' met als B-kant 'Evil Thing'. De laatste single staat bovendien op de tracklist van het onuitgebrachte 'Hoodoo' album. Dat album was volgens John Fogerty misschien onder de maat, maar er staan naast de voornoemde single ook nog juweeltjes op als 'On The Run', 'Between The Lines' en 'Hoodoo Man'. Bovendien ligt er in het archief van Asylum nog minstens één track dat niet op 'Hoodoo' is terechtgekomen omdat het teveel als een CCR nummer klonk. Het nummer is teruggetrokken en is vervangen door 'Marching To Blairney'.
Ook mis ik op deze verzamelaar een paar liedjes van de 'Blue Ridge Rangers' plaat uit 1973 en 'John Fogerty' uit 1974.
Met andere woorden, er had een fantastische verzamelaar kunnen worden samengesteld uit allerlei bronnen die naast het Creedence materiaal een completer beeld van John Fogerty's solowerk had kunnen geven. En dan pas had je met recht als subtitel aan dit album kunnen geven: 'The Ultimate John Fogerty - Creedence Collection'.