Ceephax - Cro Magnox (2013)

Een gevarieerd fijn afgewerkt ambient-techno album met veel cathy melodieus synthwerk is dit. Veel epische jaren '80 synth filmmuziek invloeden komen op een fijne manier langs. De Blade Runner soundtrack van Vangelis onder andere, een beetje Giorgio Moroder.

Ceephax verzandde voorheen mij iets teveel in humoristische acid, electro, idm muziek die wel goed was maar ook wat vermoeiend (meer voor wilde live toestanden). Dit is veel rustiger, helderder en nog steeds is er de heerlijke tongue in cheekheid op de achtergrond. De enerverendheid van z'n oude muziek blijft voldoende behouden en er is veel meer een gevoel van balans, je kunt er heel lekker voor gaan zitten. De moeite waard voor alle electronic luisteraars die ook wat met dance hebben even te checken.

Lekker freaky muziekje, riep qua instrumentatie en insteek de associatie op met Vermont - Vermont (2014) maar is toch anders, een stuk voller van klank, mede dankzij de meer nadrukkelijk aanwezige ritmesecties, en wat minder minimalistisch. De eerste keer dat ik het luisterde vond ik het wat flauwtjes, ook door de retro synthgeluiden, maar na meerdere luisterbeurten ben ik teruggekomen op die eerste indruk. Het blijkt toch een stuk interessanter in elkaar te zitten dan ik aanvankelijk dacht.

Ik ben ook erg benieuwd hoe dit live is, hij staat op de afsluitende party van Dour dit jaar geloof ik.

Check de artiestenpagina, is heel fijn live.