Vector Lovers - iPhonica (2013)

Volledig geproduceerd op een iPhone, met een app van nog geen twee tientjes..

Sterk, de moeite van het even checken waard. De echt fijnheid van de geluiden ontbreken ten opzichte van vorige werk wat mij betreft, qua subtiele frequenties, voor de rest is dit qua geluiden vanoudse Vector Lovers.

Het album klinkt door de geluidstekortkomingen initieel onder andere wat kalig en langdradig voor mij. Hier legt de producer zich kort uit wat betreft het ontstaan van dit album. Het gaat hem vooral om het spontane muziekmaken met mooie composities. De composities zijn zeker niet slecht inderdaad, die kunnen met de tijd zeker nog groeien. Ik zal de geluidskwaliteit aspecten in de toekomst langs me heen proberen te laten gaan, al draai ik muziek toch meestal ook graag om een zekere vorm van fijn afgestelde frequenties en textureel fijne geluiden te ervaren . 3 sterren voor nu. Zou best nog kunnen groeien, want de emotieve melodieën van Vector Lovers pakken me vaak na meer luisterbeurten meer dan ooit. Op zich begin ik het nu na even wennen al wat te vinden dat lo-fi geluid, net als bij de Buddha Machine's en veel lo-fi muziek heeft het ook wat, het leidt tot meer fantasie. 3 en een half dan, zo naar het rustige einde toe vanaf Final Wish en zeker vanaf Sender to Nowhere roept de plaat het gevoel van fijne tranen achter m'n ogen op, al blijft het nog volledig droog, maar dit gedeelte raakt me dus best diep .

Niet zo slecht als de algemene score aangeeft. Zijn voorganger Afgerglow vind ik een grotere sof. Op dit album staan toch enkele nummers die de moeite zijn. Geen hoogvlieger maar nog best te pruimen.