Magnapop - Chase Park (2009)

Totaal aan me voorbij gegaan toen het uitkwam. Magnapop was vergane glorie uit de jaren '90. Bestaan ze nog? Dus hup, negeren die handel.

Maar nu ik anno 2018 de band opnieuw live ga zien, letterlijk bij mij om de hoek, moest dit toch naar boven komen drijven. Het laatste wapenfeit dateert uit 2009, maar dat mag de pret niet drukken. Want pret is toch wel wat het uitstraalt. 'Lijkt wel een soort Blondie' werd hier thuis geroepen. Springerige poprock. Ja, best wel.

Niks nieuws. Magnapop herhaalt het riedeltje van de voorgaande albums. Leuk zo op z'n tijd, en live zal het ongetwijfeld ook weer gezellig gaan worden. Ik moet terug naar 1994 toen ik ze zag optreden in Rotterdam met dEUS in het voorprogramma (en geloof me: die maakte een veel grotere indruk). Met een deel van de vriendengroep van toen ga ik nu weer. Magnapop wat jaartjes ouder, wij ook.

En Chase Park? Leuk om als opwarmertje voor het concert te draaien, maar ik hoor geen Favorite Writer of Merry. Niet erg. Gaat vast leuk worden en dan kan dit album daarna weer een beetje stof gaan vergaren.... denk ik...... maar leuk is het echt wel

Het debuutalbum was destijds toch ietwat overgewaardeerd, ik heb het destijds ook gekocht en draai het sporadisch nog. Bij het opruimen van oude Oor jaargangen kwam ik een recensie uit juni 2010 tegen over dit album. En die was toch (gematigd) positief. Kort samengevat: Het blijft leuke indiepop/rock.
En dat is ook zo. Dit album wijkt nauwelijks af van het debuut en werkt toch weer aanstekelijk. Een 12 tal verfrissende rock/pop nummers die een goed gevoel geven.
3,5*