Magma - Köhntarkösz (1974)

Fantastische horrormuziek!

Haha inderdaad! Horrormuziek, das een mooie beschrijving. Ik zou ook niet weten hoe je de muziek van Magma anders in woorden moet bevatten

Zeuhl

Tja maar Zeuhl is ook maar 1 Kobaiaans woordje. Ik denk niet dat het mensen die Magma niet kennen veel zegt

Weet ik maar ja hoe omschrijf je het dan? Mijn eigen referentie-punt is een beetje het geluid van Miles Davis ten tijde van Bitches Brew maar dan iets rockiger gecombineerd met een soort van Teutoonse koorzang. Een erg mooie omschrijving die ik al jaren geleden online eens heb gelezen was (en je moet wel into Startrek zijn om hem te snappen): Klingon-Opera.

Voor het eerst in lange tijden weer eens naar dit album geluisterd en het zal door Magma-aanhangers als heiligschennis worden gezien maar ik prefereer deze versie van het 2-delige titelstuk boven de live-uitvoering op Live / Hhai. Die live-versie heeft ook wel iets met de toevoeging van de vioolsolo's van Lockwood maar deze studio-versie brengt me meer in een trance.

Je hebt volkomen gelijk Chris, dat is gewoon heiligschennis. Maar goed, deze versie is natuurlijk ook erg goed. Maar wat Lockwood echt toevoegd aan Köhntarkösz (& eigenlijk aan de hele Hhaï/Live-plaat) is gewoonweg van een erg hoog niveau. Kan me er wel in vinden dat je deze versie prefereert eigenlijk, want tout court is dat gewoon 1 van m'n favoriete 'nummers'.

Wat een wrede creepy donkere onheilspellende muziek is dit toch en eigenlijk ook gewoon heel erg goed.

Ik vind deze vermoedelijk zelfs beter dan het bekendere Mekanïk Destruktïw Kommandöh. Hij heeft een iets minder Orff-achtig sfeertje dan dat album, om het zo maar even te noemen, meer free jazz en ook een wat donkerder sfeertje. Zeer gaaf.

Overduidelijk minder jazzrock en veel meer in hun eigen Zeuhl-stijl. De muziek is niet heel erg moeilijk of zwaar. De band speelt redelijk makkelijk in het gehoor liggende muziek, waar de focus ligt op het creëeren van een atmosfeer. Die atmosfeer is dan weer hemels, dan weer hels. Dit doet de band door het inzetten van koorzang, repetitieve drums- en pianopartijen, het spelen met dynamiek, uitbarstingen en plotselinge wisselingen en tempo- en toonsoorten en -schema's. Het maakt de muziek mysterieus, hypnotiserend en ook dromerig.

Echt heel onheilspellend vind ik de muziek niet echt. Ik vind het soms wel een beetje donker, maar de muziek gaat niet onder mijn huid zitten. Ik vind het zelfs erg mooi.

'Ork Alarm' met zijn dwingende cello, zware clavinetklanken en donkere, dreigende zang is nog het meest onheilspellend, maar werkt goed tussen de wat langere stukken in.