Praying Mantis - Forever in Time (1998)

Blijkbaar heb ik hier weeral de première om het eerste bericht te zetten en ik ga stoefen met dit album want het verdient dit. Praying Mantis is ook een groep die ontstond uit de New Wave of British Heavy Metal, begin jaren tachtig en de naam zal weinig mensen iets zeggen. Toch moet een belletje rinkelen bij één groepslid, Dennis Stratton. Hij speelde mee de gitaarpartijen in op het debuut Iron Maiden van Iron Maiden uit 1980. Dit is mijn eerste kennismaking met Praying Mantis, zeer melodieuze muziek met heel veel aandacht voor (samen)zang, muziek, songstructuur en twee geschoolde gitaristen die lekker de handjes laten wapperen op hun prachtige, vette solo’s. Dit is een indrukwekkend album: wie graag groepen als Rainbow en melodieuze collega’s hoort, zal dit zeker bevallen. Nog een groep op de lijst “verder te onderzoeken”, het leven kan toch mooi zijn.

Best Years, Valley of the King met de geweldige break . Geweldige plaat!

Dit - Praying Mantis - Time Tells No Lies (1981) - was mijn kennismaking en kan er na 30 jaar nog steeds enorm van genieten

Strakke gitaarpartijen, erg lekker int gehoor liggende zang, nummers met een prima vaart en daartussenin afwisseling genoeg

Ken verder niets van deze band, maar wellicht toch eens wat meer gaan opzoeken

Ook al, The Messiah, prachtig gitaargeweld! Het wordt stilletjesaan één van mijn lievelingsalbums. Drie stemmen? Heila, waar zitten jullie?

Hoe drumt die drummer? Met een balpen op een kindertrommeltje?

Ik lees hier over geweld, nwobhm, groepen als Rainbow... Niks van geloven zou ik zeggen.

We zijn het deze keer eens erg oneens Sir.


Dit doet wel een beetje denken aan Warlord, ook eerder een softe band die het niet kan laten de lof van de heer te bezingen. En meestal gaat dat gepaard met melige melodieën en een zeemzoete samenzang waar de duivel vast niet tegen kan. Ik heb er ook wat last mee moet ik bekennen.

Slecht is het allemaal niet. De gitaarpartijen klinken goed. Maar dat is eigenlijk zo'n beetje het enige. De nummers overtuigen niet echt. Nogal goedkope en amateurische composities, geheel in de traditie van groepen die de blijde boodschap verkondigen.

Een vierde stem erbij maar geen hoge vrees ik. Hopelijk 'groeit' het album voor mij nog wat. Anders doe ik het maar op de post richting Oostende.

Heiligschennis! Als ik zin heb in een lekkere melodieuze plaat, komt deze er dikwijls aan, hoewel ik het de eerste keren ook tamelijk soft vond maar die gitaarpartijen zijn zo smakelijk. Je mag hem gerust naar 't Zeetje opsturen want deze plaat is samen met andere van Praying Mantis tamelijk onvindbaar. Je gaat me toch niet vertellen dat je deze hebt? Op het heilige goedriekend vinyl?

Ik heb 'm. Niet op vinyl, maar op cd makkelijk aan te raken, hier. Enkel dit album helaas.

De gitaarpartijen zijn inderdaad mooi. Maar vooral de drums vallen erg dun uit op de stereo.

Als ik de nummers wat begin te kennen ga ik het ongetwijfeld nog wel beter vinden. Een beetje steviger had ik wel verwacht.

Goed album, de nummers zijn best goed. met die mooie melodieuze inslag , goede harmonievocalen en twin gitaren. P.M. maakt hardrock, eigenlijk geen metal (alhoewel ze een NWOBHM band zijn. Maar de productie valt wat tegen, zeker voor een band die al zo lang aan de weg timmert. Daarom een half sterretje eraf.