Thunder - Shooting at the Sun (2003)

Heel goed album van deze heren. Eigenlijk zijn er geen slechte Thunder Albums. Het perfecte stemgeluid van Bowes is sterk op deze plaat. De ballads van Thunder zijn ijzersterk, zo ook The man inside.

Liefdesverdrietmuziek.
Stevige bluesrock maar niet té bluesy. Het rockt goed en smerig, deze plaat.

De zang en de solo's zijn klasse. En zoals eerder opgemerkt de ballads zijn wonderschoon.

Eerste track Loser, knalt zeer regelmatig door mn speakers.

Eerste nummer is erg goed, de rest beduidend minder. Wel degelijk, maar doet me een stuk minder dan de eerste platen tm Giving the game away.

Grappig, ik vind deze dus weer een stap in de goede richting vergeleken met Giving the game away. Die vond ik niet slecht maar ik mistte wat typische Thunder elementen. Die zijn op dit album weer volop aanwezig.

En die zijn? Wat ik hier mis zijn echte sterke songs die blijven hangen. Alleen Loser is top, de rest middelmaat, met slappe middelmaat als The pimp and the whore. Ook Somebody get me a spin doctor: al te vaak dit soort nummers gehoord. Jammer, want super live band.

The pimp and the whore vind ik dus weer briljant!! Alleen de tekst is al typisch Thunder (lees; Engels). Dat je een bepaald soort nummers al vaker hebt gehoord is niet zo vreemd. Dat verwijt krijgt Thunder al jaren toegeschoven. Ze doen nooit iets nieuws maar wel altijd erg goed!

Dat is waar. Jammer dat ik deze band nooit live heb gehoord. Een vriend van mij is ooit met zijn zusje naar een concert van Bon Jovi geweest en Thunder speelde in het voorprogramma (of en van de programma's). Zelfs zijn zusje moest na afloop toegeven dat die kerels van Thunder er meer lol in hadden en dat wisten over te brengen dan het hoofdprogramma.

Dat moet in de Kuip zijn geweest ergens midden jaren 90. Ben er zelf niet geweest maar vrienden van me wel en ook die zeiden dat Thunder de show stal die avond! Het is inderdaad jammer dat je ze nooit live hebt gezien. En ook best wonderbaarlijk eerlijk gezegd want ze speelden hier de afgelopen jaren erg vaak. Live waren ze natuurlijk op hun allerbest! Het enthousiasme en het spelplezier knalden er vanaf!
De live dvd's heb je van ze neem ik aan? Zo niet; aanschaffen!!

Naast Behind Closed Doors, mijn absoluut favoriete Thunder-plaat...

Hij knalt er al lekker hard in, middels Loser... De rockers op deze plaat zijn stevig en de ballads hemeltergend... Ook wordt er weer lekker gefunked op bijv. Shooting at the Sun en Everybody's Laughing...

A Lover, Not a Friend rukt de tranen uit mijn ogen, evenals het wat meer uptempo Out of my Head...

Top-plaat...

Ik moest even kijken of ik deze plaat wel 5* had gegeven. Jammer dat ik niet meer dan dat kan geven.

Thunder maakt precies die soort muziek, die ik zo geweldig vind.

Ze staan over twee maanden in de Boerderij...

Ik zag het. Maar wel weer lekker prijzig. 30 euro...

Ja ik vind het ook erg prijzig eerlijk gezegd. Denk dat ik het maar bij de Bospop zondag hou. Krijg je er ook nog wat andere leuke bands bij...

Wisselvallig album. Er staan een aantal fraaie nummers op, maar ook erg matige nummers.
Geen goede come-back plaat.

Ik heb een dubbel gevoel bij deze plaat (en ook de band). Aan de ene kant maken ze waanzinnig goede en stevige hardrock waar menig bandje jaloers op kan zijn.

Maar aan de andere kant maakt de band melige, kazige funky boogierocks en partyrockers waardoor de kracht van het album direct weer afneemt.

De ballads zijn wel echt vaak erg knap en mooi gedaan. Mijn favoriete songs van deze plaat zijn Loser en Out of My Head.

Dat melige en kazige heeft volgens mij te maken met hun Britse afkomst. Ze nemen zichzelf niet al te serieus en steken menig keer de draak met hun afkomst en/of zichzelf. Typisch Britse (zwarte) humor. Zo heb ik het altijd ervaren althans. Ik bedoel, een nummer als The pimp and the whore is toch briljant qua tekst?! Ik kan er vermakelijk om lachen in ieder geval.

Ik vind boogie rocknummers door bands die dat van huis niet doen, niet erg genietbaar meestal.

Bijvoorbeeld Magnum gaat daarmee ook menigmaal op zijn bek.

Dat is ook wel het mooie aan deze band, nooit ook maar enige pose aangenomen. Daarnaast hebben de heren de band altijd op een sympathieke en humoristische wijze vertegenwoordigd. De boogie woogie nummers trek ik ook niet echt. De funk/soul achtige nummers daarentegen zijn prima te pruimen wat mij betreft. Met name op de platen van de combi Bowes & Morley staan enkele heerlijke swingende rocksongs volop geïnjecteerd met funk en soul. Als het aankomt op deze plaat, Shooting at the Sun ben ik wat minder enthousiast. De heren hebben sterkere albums gemaakt, het materiaal klinkt wel fris maar voor Thunder's doen ook een beetje obligaat en vrijblijvend. De ballads zijn slap en het uptempo materiaal rockt naar mijn gevoel te weinig. Nee, het schijfje staat bij mij stof te happen...

Welke nummers van Magnum bedoel je dan? Ben ik wel nieuwsgierig naar aangezien ik een aantal albums van Magnum toch wel heel erg goed vind.

Rock Art is zo'n plaat, maar Goodnight LA ook wel, al vind ik die dan wel weer leuk.

Ja klopt. Rock art is het album waar ik afhaakte. Staan nog een paar geweldige nummers op maar teveel mindere. Goodnight LA reken ik nog tot de reeks toppers van ze. Die eindigt bij Sleepwalking overigens...