Bruce Cockburn - Joy Will Find a Way (1975)
mijn stem
6 stemmen
Canada
Rock / Roots
Label: Columbia
-
Hand-Dancing (4:32)
-
January in the Halifax Airport Lounge (3:22)
-
Starwheel (3:18)
-
Lament for the Last Days (5:27)
-
Joy Will Find a Way (A Song About Dying) (4:13)
-
Burn (4:10)
-
Skylarking (3:24)
-
A Long-Time-Love Story (4:44)
-
A Life Story (6:16)
-
Arrows of Light (3:54)
Links
Last.fm
0
jeko
geplaatst: 24 oktober 2007, 18:54 uur
Tien mooie luisterliedjes van deze canadese singer songwriter .
0
geplaatst: 24 oktober 2007, 20:45 uur
Ha, eindelijk dat ik weer eens wat hoor van die Bruce Cockburn. Is al zo lang geleden. Hoe maakt die man het? Is dit een nieuwe cd?
0
geplaatst: 24 oktober 2007, 20:47 uur
1975 zie ik. Duidelijk niet nieuw dus. Maakt hij tegenwoordig nog nieuw werk? Vond hem vroeger goed. In de tijd van Big Circumstance en Dart to the heart
0
jeko
geplaatst: 25 oktober 2007, 16:33 uur
Zijn laatste c.d. stamt uit 2006, zelf ben ik niet bekend met zijn werk na '93 en vind vooral zijn jaren 70 platen erg mooi.Bij het grote publiek totaal onbekend ,maar mischien komt daar via music meter verandering in.
0
geplaatst: 31 oktober 2007, 21:50 uur
jeko schreef:
Zijn laatste c.d. stamt uit 2006, zelf ben ik niet bekend met zijn werk na '93 en vind vooral zijn jaren 70 platen erg mooi.Bij het grote publiek totaal onbekend ,maar mischien komt daar via music meter verandering in.
Zijn laatste c.d. stamt uit 2006, zelf ben ik niet bekend met zijn werk na '93 en vind vooral zijn jaren 70 platen erg mooi.Bij het grote publiek totaal onbekend ,maar mischien komt daar via music meter verandering in.
Ik betwijfel het Jeko. Ik denk dat Bruce Cockburn iemand blijft met een kleine schare liefhebbers.
0
Mojo Pin
geplaatst: 31 oktober 2007, 22:09 uur
Met zo'n naam kun je altijd nog je geluk gaan beproeven in de porno-industrie 
0
geplaatst: 31 oktober 2007, 22:12 uur
Ha jaaa, doet me denken aan de film Control die ik onlangs zag. De jongens van Joy Division maakten soortgelijke grappen over de band The Buzzcocks
2
geplaatst: 8 december 2021, 20:17 uur
Toch wel erg jammer dat het laatste bericht 14 (!) jaar geleden is geschreven en er maar twee stemmen zijn (nu dus 3). In Canada geëerd en gewaardeerd, in Nederland maar door een kleine groep bewonderaars op waarde geschat. En één van die bewonderaars ben ik.
Dit is het zesde album van deze troubadour en het laatste wat nog echt pastorale folk is. Daarna werd het geluid voller, werd het soms ook meer rock gerichter. Zijn de eerste 6 albums qua teksten redelijk introvert en spiritueel, later worden ze steeds maatschappij kritischer en politieker, waarbij Bruce duidelijk links georiënteerd is.
Dit album behoort nog tot de eerste periode, spiritueel, christelijk georiënteerd zonder bekeringsdrang met een aantal liederen waar de dood centraal staat, onder andere het titel nummer.
Dit album is al wat minder introvert dan de voorgangers, Bruce betreedt hier al wat andere paden. Bruce is een prima liedjesschrijver, een meer dan begenadigd gitarist en een ware poëet. Skylarking is instrumentaal en daar is het weergaloze akoestische gitaarspel van Bruce te horen. Ook A Life Story wil ik noemen, erg mooi nummer, beetje psychedelisch folk achtig, wel het meest christelijke.
Deze eerste periode van Bruce Cockburn is het minst bekend in Nederland, later is hij door de 2 meter sessies pas echt bekender geworden. Maar dan is Bruce al in een andere periode aangekomen van zijn interessante muzikale loopbaan.
Een album om te ontdekken net zoals zijn 5 voorgangers.
Dit is het zesde album van deze troubadour en het laatste wat nog echt pastorale folk is. Daarna werd het geluid voller, werd het soms ook meer rock gerichter. Zijn de eerste 6 albums qua teksten redelijk introvert en spiritueel, later worden ze steeds maatschappij kritischer en politieker, waarbij Bruce duidelijk links georiënteerd is.
Dit album behoort nog tot de eerste periode, spiritueel, christelijk georiënteerd zonder bekeringsdrang met een aantal liederen waar de dood centraal staat, onder andere het titel nummer.
Dit album is al wat minder introvert dan de voorgangers, Bruce betreedt hier al wat andere paden. Bruce is een prima liedjesschrijver, een meer dan begenadigd gitarist en een ware poëet. Skylarking is instrumentaal en daar is het weergaloze akoestische gitaarspel van Bruce te horen. Ook A Life Story wil ik noemen, erg mooi nummer, beetje psychedelisch folk achtig, wel het meest christelijke.
Deze eerste periode van Bruce Cockburn is het minst bekend in Nederland, later is hij door de 2 meter sessies pas echt bekender geworden. Maar dan is Bruce al in een andere periode aangekomen van zijn interessante muzikale loopbaan.
Een album om te ontdekken net zoals zijn 5 voorgangers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.