Bruce Cockburn - Further Adventures of Bruce Cockburn (1978)
mijn stem
8 stemmen
Canada
Rock / Roots
Label: True North
-
Rainfall (3:50)
-
A Montreal Song (4:07)
-
Outside a Broken Phone Booth with Money in Hand (4:57)
-
Prenons La Mer (2:38)
-
Red Ships Off in the Distance (5:18)
-
Laughter (3:39)
-
Bright Sky (4:03)
-
Feast of Fools (6:46)
-
Can I Go with You (2:51)
-
Nanzen Ji (4:44)
Links
Spotify
1
geplaatst: 29 januari 2020, 19:38 uur
Nog geen enkel commentaar bij het 8e album van deze Canadese artiest. En dat is eigenlijk wel schandalig. Bruce Cockburn die vanaf eind jaren 60 een stroom van prachtige platen heeft gemaakt. Dit album is eigenlijk een scharnier album tussen de folky troubadour van de eerste platen naar de meer rock georiënteerde maatschappij kritische zanger.
Waren de eerste platen zeer pastoraal en mystiek en ook wel geïnspireerd door het christelijke (wel de progressieve) gedachte goed, in de jaren 80 veranderde dat en werden de teksten radicaler.
Ik heb deze plaat in de jaren 80 op vinyl gekocht, waarschijnlijk bij Free Record Shop. Kwamen waarschijnlijk uit het buitenland werd er een knip in de hoes gezet. Verder was mijn vinyl niet geheel recht, zodat de naald redelijk op en neer ging. Maar alles was verder goed te beluisteren.
Wat ik in die tijd wel heel bijzonder vond dat er op de hoes staat, 'thanks for aid and inspiration to Jesus, Harvey Cox (the secular city, feast of fools)'.
Deze laatste is een New Yorkse theoloog die eind jaren 60 veel gelezen boeken schreef (de stad van de mens, het narrenfeest). Zeer moderne vooruitstrevende theologie, die ik ook las en zo uit het benauwde evangelisch wereldje stapte. In 'Narrenfeest' wordt Jezus getoond als harlekijn of nar en ook de link naar de musical Godspell werd daarin gemaakt. De boodschap van Jezus als revolutionair, waarin de armen het voor het zeggen hebben, de wereld omgekeerd. Bruce heeft een geheel nummer aan het narrenfeest gewijd , Feast of fools. Prachtig en doet hem dat maar eens na,
Het is geen wonder dat Bruce Cockburn inderdaad bij de volgende platen deze radicaliteit predikte, opkwam voor verschoppelingen en te keer ging tegen het rijke westen.
De muziek op deze plaat leunt nog iets meer tegen de folk dan de rock. Er zitten ook nog mooie pastorale instrumentale nummers bij.
Dit album wordt niet gezien als het beste van Bruce, maar het steekt toch met kop en schouders boven de middelmaat uit. Prima gitaarwerk, intelligente teksten, een pracht album waarin Bruce al laat zien welke kant hij op zal gaan.
Enerzijds jammer, ik hou echt van de folky Bruce, maar aan de andere kant ook wel begrijpelijk om met de tijd mee te gaan en grenzen te verleggen.
Volgens mij klopt de titel niet, dat moet zijn 'Futher adventure's of'.
Waren de eerste platen zeer pastoraal en mystiek en ook wel geïnspireerd door het christelijke (wel de progressieve) gedachte goed, in de jaren 80 veranderde dat en werden de teksten radicaler.
Ik heb deze plaat in de jaren 80 op vinyl gekocht, waarschijnlijk bij Free Record Shop. Kwamen waarschijnlijk uit het buitenland werd er een knip in de hoes gezet. Verder was mijn vinyl niet geheel recht, zodat de naald redelijk op en neer ging. Maar alles was verder goed te beluisteren.
Wat ik in die tijd wel heel bijzonder vond dat er op de hoes staat, 'thanks for aid and inspiration to Jesus, Harvey Cox (the secular city, feast of fools)'.
Deze laatste is een New Yorkse theoloog die eind jaren 60 veel gelezen boeken schreef (de stad van de mens, het narrenfeest). Zeer moderne vooruitstrevende theologie, die ik ook las en zo uit het benauwde evangelisch wereldje stapte. In 'Narrenfeest' wordt Jezus getoond als harlekijn of nar en ook de link naar de musical Godspell werd daarin gemaakt. De boodschap van Jezus als revolutionair, waarin de armen het voor het zeggen hebben, de wereld omgekeerd. Bruce heeft een geheel nummer aan het narrenfeest gewijd , Feast of fools. Prachtig en doet hem dat maar eens na,
Het is geen wonder dat Bruce Cockburn inderdaad bij de volgende platen deze radicaliteit predikte, opkwam voor verschoppelingen en te keer ging tegen het rijke westen.
De muziek op deze plaat leunt nog iets meer tegen de folk dan de rock. Er zitten ook nog mooie pastorale instrumentale nummers bij.
Dit album wordt niet gezien als het beste van Bruce, maar het steekt toch met kop en schouders boven de middelmaat uit. Prima gitaarwerk, intelligente teksten, een pracht album waarin Bruce al laat zien welke kant hij op zal gaan.
Enerzijds jammer, ik hou echt van de folky Bruce, maar aan de andere kant ook wel begrijpelijk om met de tijd mee te gaan en grenzen te verleggen.
Volgens mij klopt de titel niet, dat moet zijn 'Futher adventure's of'.
* denotes required fields.
* denotes required fields.