Bruce Cockburn - The Trouble with Normal (1983)

ben een grote fan van deze Canadese singer/songwriter. een geëngageerd artiest. een man met het hart op de juiste plek. mag vele van zijn albums regelmatig opzetten, met name zijn top albums "Dancing in the Dragon's Jaws (1979) en "Humans"(1980). vele jaren later werd ik zeer aangenaam verrast door zijn album "The Charity of Night" uit 1997, waarop de man ouderwets zijn klasse demonstreerde. veruit zijn beste album uit de jaren negentig. ik achtte de man niet in staat om slechte albums te maken, totdat ik deze "The Trouble with Normal" aanschafte. waar ik eerder nooit moeite had om zijn albums aan 1 stuk door te beluisteren, bleek het bij dit album een hele zit te zijn en zijn er heel wat skip momenten. heb geen twijfels over de integriteit van de man, maar het geflirt met de toen in zwang zijnde genres zoals disco en new wave, doen dit album geen goed. in combinatie met het zwakke songmateriaal (wellicht had de man een songwriter's block) en het overstuurde geluid van keyboards/synthesizers en percussie, heeft dit helaas een "slecht" album tot gevolg. het is de man vergeven. een klein lichtpuntje is 4) Waiting for the Moon dat boven alle andere tracks uitsteekt en dat wel voldoet aan het kwaliteitsniveau dat we van de man gewend zijn. "The trouble with normal is it always gets worse". dat bleek gelukkig met albums die hierna volgden niet het geval