John Debney - Dreamer (2005)

Jan A.P. Kaczmarek score werd vervangen door eentje van John Debney. Gelukkig begint die verstandig binnenkort weer eens met een score voor een Poolse film; Kto nigdy nie zyl!

Gelukkig maar, want met Finding Neverland bewees hij voor mij niet zo goed overweg te kunnen met een (commerciele) Amerikaanse film. Nee, dan Debney, hoewel hij met zijn Dreamer wel erg veel laat doorschemeren van de tempscore. Theme From Dreamer is zelfs een exacte kopie van een van Alan Silvestri's thema's voor Cast Away! En hier schijnt het niet op te houden. Binnenkort zal ik hem eens luisteren... Debney is in ieder geval een steeds interessanter wordende componist...

Ik vind van niet. Hij doet weinog originele dingen, neemt veel te veel werk aan waardoor hij zeer onregelmatige werkjes aflevert (net als Revell bvb). Denk maar aan het vreselijke Lavagirl and Sharkboy, het mag dan al snel gegaan zijn, het is lelijk, ongeïnspireerd en vreselijk goedkoop klinkend, al mogen Revell en Rogriguez daar ook credits voor krijgen. Misschien komt Debney nu wat meer op de voorgrond met binnenkort Duma en Zathura (naar die kijk ik dan wel uit), maar het is vooral een componist die me niet echt kan boeien of aan de top staat ...


Maar Dreamer nu. Ik keek gewoon al niet uit naar de score (laat staan die Amerikaanse schmaltzy, oversentimentele film met valse emoties overladen paardenfilm met Dakota Fanning en Kurt Russel (WTF? doet die hier)) en zeker niet naar alweer een score met country elementen. Onlangs was er nog An Unfinished Life van Deborah Lurie en uiteindelijk was die ook al niet speciaal, dus waarom iets bijzonder verwachten van meneer Debney? (zie bovenstaande redenen)

Het hoofdthema is inderdaad klop hetzelfde met dat van Castaway (zonder de countrydingetjes en zo) en hoewel ik het eerst niet wist wat precies de inspiratie was van Debney, heeft Bob mij dat dan maar laten weten.

Nuja, storend of niet, het is en blijft een mooi thema dat Debney vooral met piano en viool in de score gebruikt. De usual 'ooooh wat mooi als die paarden rijden' momenten gaan wat sneller, en opnieuw, het is gewoon goed gedaan. Maar het heeft natuurlijk ook te maken met de tempscore (zoals Bob zei) maar Debney is zelfs zo gefocust daarop dat een beetje van de tempscore afwijken al te veel gevraagd was.

Maar nog voor de songs aant einde had ik er eigenlijk genoeg van (de songs zelf hebben me aant kotsen gezet). Dreamer had misschien toch beter geklonken met Kaczmarek aan het roer en niet Debney en de machtige krijgers van Sony en hun teerbeminde Joshua Bell...

Wat klink ik zo ... scherp vandaag.

Klopt, het blijft een beetje de 'juiste werkjes' eruit pikken bij hem. Hij heeft aangetoond het in ieder geval te kunnen, maar of hij het doet is een tweede. Ik denk idd, zoals je al aangeeft, dat het te maken heeft met zijn overdaad en projecten en daarmee tijdgebrek. Bovendien wordt hij nu eenmaal getypecast voor de verkeerde projecten.

Maar als je kijkt naar Sin City (zeer sterk, als je het mij vraagt) of het meesterwerk The Passion of the Christ, wat dat betreft laat hij zien veel in huis te hebben, mits hij maar wil. Aangezien hij voor Dreamer maar liefst een aparte violost erbij haalde wees erop dat hij beter zijn best deed, maar helaas. Het mocht niet echt baten.

Die violist heeft Debney er zeker niet zelf bijgehaald. Onder druk van Sony kreeg hij de mogelijkheid om te werken met de altijd vrolijke Joshua Bell (op welke soundtrack van Sony waarin zelfs maar één noot voor een vioolsolo gepast lijkt komt die gast niet voor? Iris, The Red Violin, Ladies in Lavender, ...). Dus ik denk dat Debney een duwtje kreeg van "hey, zorg er wel voor dat Bell toch iets kan performen zodat zijn fans ook de soundtrack kunnen kopen"

Of zie ik te veel complotten?

Als je inderdaad naar de laatste zoveel jaar kijkt zijn het allemaal projecten gericht op een bepaald soort publiek met een bepaald soort score waar hij niet kan tonen wat hij echt kan.