Gryphon - Midnight Mushrumps (1974)

Het tweede album van Gryphon was duidelijk anders dan het eerste. Was het eerste album redelijk (middeleeuws) folk gericht, hier heeft de prog een duidelijke invloed. Dat blijkt al uit het titelnummer van 19 minuten. Hier komen allerlei muzikale thema's om de hoek kijken, waarbij vooral de kromhoorn en fagot een belangrijke rol spelen. Critici vinden dat er te weinig variatie is en dat de spanningsboog niet al te scherp is aangezet en vergelijken het wel wat met Anthony Philips. Maar ik denk niet dat het de groep ging om bepaald effect, maar om de muzikaliteit. En daarvoor moet je wel goed luisteren naar alle kleine effecten en details. In ieder geval slaat de groep duidelijk een andere richting in en probeert misschien hun fans naar de prog muziek te leiden.
Verder bestaat deze plaat uit nog 5 kortere nummers, ook hier bijna geen middeleeuwse dansnummers op (Ethelion na, dat wel een speciale uitvoering krijgt) maar ook veelal zelf geschreven nummers. De plaat klinkt serieus, goed over nagedacht, met veel wendingen. Er wordt ook veel minder gezongen en dat wordt op de derde plaat helemaal doorgevoerd, totaal instrumentaal.
Het is duidelijk dat deze plaat de opmaat is voor hun derde plaat, de meeste bekende en belangwekkende. Toch vind ik dat deze plaat mer is dan enkel een opmaat, deze kan zelfstandig prima uit de voeten. Eigenzinnig en authentiek zijn twee woorden die me te binnen vallen. Zeker niet makkelijk, de plaat trekt zijn eigen spoor en dat is soms best wel ongemakkelijk. Maar wel echt jaren 70.