Supersilent - 1-3 (1998)

Blijft een aparte release. Eerst eens een keer geluisterd in de platenzaak vorig jaar. Toen snapte ik niets van de muziek. Inmiddels behoren de albums 6 en 7 tot mijn favoriet en nu vat ik ook deze plaat wel. Je hoort duidelijk dat ze gegroeid zijn na deze plaat. Dit is rauw, in your face en weinig subtiel in tegenstelling to de latere albums. 4*

Het ultieme manifest van hun kakofonische jazzrock (3 uur lang!). Wild, chaotisch, hoogst verwarrend, maar bijzonder spannend. Je moet echter wel in een avontuurlijke bui zijn om hem helemaal uit te zitten. 4/5

''En meneer, wat gaat er nu door u heen?''

''Gekte.''

Heb net alleen alleen het eerste deel van dit album erbij gehaald. Dat was misschien wel het meest gestoorde wat ik ooit gehoord heb, en het intrigeerde me mateloos. Op naar de andere 2 delen.

Ik mis een beetje de subtiliteit van de latere 'Supersilent'-albums. Het gaat wat mij betreft nergens over, en Henriksen (een beetje de held van deze groep) treedt wat mij betreft te weinig op de voorgrond.
Slechts de rustigere nummers kunnen mij hier bekoren, zoals '1.4' (met een prachtige opbouw) en '2.1' (met een bloedmooie binnenkomst van Henriksen, even geniaal als Miles Davis' entree in 'Right Off'), met de overige herrie kan ik weinig tot niets.

Nadat 8 tegenviel, deed ook 5 dat en deze 1-3 spant de kroon. Vind net als bovenstaande 2.1. enorm goed en hier en daar valt er nog wat moois te bespeuren maar het geheel... bijzonder lastig om uit te zitten. Een beetje heel erg jammer maar buiten 6 is deze band mijn kopje tee niet

Bwa, bij 5 begint het kwartje nu te gaan vallen en dat zou wel eens even goed kunnen worden als 6. 4 ontgoochelt ook niet en lijkt klaar om een stevige groeier te worden

3 goeie en twee tegenvallers, niet eens zo slecht wetende dat de goeie ook meer dan gewoon goed zijn. Misschien zet ik 8 en deze over een paar jaar nog wel eens op en valt dan ook alles op zijn plaats

Hoe dan ook, had me vergist over deze groep en ben daar uiterst blij om

Wow! 1 en 2 behoren instant tot mijn favoriete Supersilent-releases. Veel noisier dan de latere platen, maar heel smakelijk. 3 is tot nog toe wat moeilijker in te komen. Een lange zit, maar buitengewoon fraai. Maar misschien is dit wel beter in losse brokjes (1, 2 óf 3) tot je te nemen.

Ik ben inmiddels bij cd 3 aanbeland. Niks te doen, voetbal op mute (stomme vuvuzela's) en hard alledrie deze schijfjes achter elkaar op. Overigens de eerste keer dat ik 1-3 luister, ondanks dat ik een Supersilent fanaat mag worden genoemd. Het blijft een prijzig pakketje, dus heb ik de aankoop lang uitgesteld. Veel te lang als je het mij vraagt, want dit is toch tamelijk briljant! Ik kan nog weinig hoogtepunten noemen (het blijft de eerste luisterbeurt) maar al met al maakten 1.3, 2.5 en 1.4 hele grote indrukken.