The Fall - Re-Mit (2013)

Volgens Smith zal Re-mit beter zijn dan de voorganger . Wat een geweldig nieuws !

nóg beter?? wow

Da's niet zo moeilijk

klopt
iemand em al gehoord?

Smith heeft zelfs gezegd dat hij de vorige uitgesproken slecht vond. Het nieuwe album vindt hij daarentegen geweldig. Ik ben benieuwd...

Ik heb de previews ff gehoord! Victrola Time steekt er bovenuit, vooral door het nieuwe stemgebruik van Mark. Ja ja hij vindt zichzelf telkens weer opnieuw uit. Ik lag voor de zoveelste keer weer in een scheur!

Die hoes! Ligt MES daar nou op de divan?

Eigenlijk vond ik de laatste 3-4 albums erg matig, maar op één of andere manier heb ik heel veel vertrouwen in re-mit. Wat nu op Youtube staat is in elk geval erg goed, en de meeste recensies zijn ook positief.

Ik vond de laatste plaat matig. YFOC en IWS behoren wat mij betreft tot de beste albums van MES & Co.

Ik vind het een toffe plaat. In elk geval leuker dan de laatste twee waarop ik een beetje de vaagheid miste, die hier terug is in nummers als Noise, Pre-MDMA Years en Jam Song. Daardoor weer veel gevarieerder en intrigerender. MES is al een hele tijd langzaam aan het doodgaan en laat nu zelfs alvast doodsgerochel horen aan het einde van Victrola Time.

Mag er zijn hoor, lekker divers. Waar de vorige platen voor mij een draaikolk zijn van 'heavy shit' - niet per se slecht, maar ik kan er niet veel mee - is dit album vanaf de eerste minuut lekker fris. Raar, aangezien het nog steeds dezelfde band is..

Ik vind deze helaas wat ongeinspireerd klinken. De laatste Fallplaten draai ik nog steeds, maar deze heb ik na een drietal luisterbeurten niet meer opgelegd... Zegt toch veel.

Tja het moest er een keer van komen,een zwakke Fall plaat (ik ken ze natuurlijk niet allemaal maar wel veel) en Re-Mit is de dader.
Oorzaken,te veel songs (Hittite Man,No Respects Rev. en Victrola Time ontrekken zich nog een beetje aan die malaise) die de naam Fall niet waardig zijn door het ontbreken van de uit het verleden zo geweldige,bezwerende ritmes.De vrij matige vocale prestatie van Mark E. Smith,op sommige nummers verdenk ik hem er van straalbezopen (of iets in die richting) te zijn.
Ook vind ik de elektronische geluidjes die regelmatig terug komen niet al te geslaagd.
Kortom het album klinkt een beetje als een zooitje en meer dan twee sterren wil ik er niet aan kwijt.
Van de andere kant,na zo'n kleine vijftig (of zijn het er meer?) elpees en e.p's mag het ook wel een keer.