Merzbow - Senmaida (2005)

Ik hoorde veel over dit album, was dan ook zeer benieuwd. Helaas, na het luisteren van dit voor merzbow begrippen toch wel zeer toegankelijke album moet ik zeggen dat ik dit een van zijn mindere werken die ik het gehoord vind.

Merzbow maakt hier gebruik van zeer lang herhalende beats met een lichte break er in, over de beats horen we zijn bekende ruis klankschappen, maar dit keer kan het niet bekoren. De ruis is te zacht, de beat te simpel.
Ook op dit album komen zijn bekende field recodings van kippen terug. In tract 3 hoor je deze heel duidelijk terug, net zoals enkele schappen die aan het blaten zijn, maar in tegenstelling tot andere albums waar hij van dit soort geluiden gebruikmaakt is het bron geluid niet veel bewerkt en wordt het geheel in lange loops herhaalt en herhaalt en herhaalt tot dat je er niet goed van wordt.

Al met al wil ik dit album samenvatten als een toch minder geslaagde plaat, die het met name goed zal doen bij mensen die de echte noise platen van Merzbow niet trekken of er niks in horen. Mede omdat dit album heel erg beat georienteerd is, en qua noise level het vrij rustig houdt...

2,5 voor de moeite.

Ik sluit me volledig aan bij wat Sietse reeds zei. Ook ik had hoge verwachtingen (mede door de geniale hoes) en ook ik vond Senmaida eigenlijk een beetje een teleurstelling. De plaat laat wederom Akita's momentele focus op beats horen en ligt an sich een beetje in de lijn van Merzbeat, waarop de echte noise ook ondergeschikt was aan het ritmische gedeelte. Senmaida is echter een stuk softer en slechts heel af en toe harsh. De harsh noise die te horen is lijkt echter lukraak tussen de beats te zijn geworpen, komt plots op, breekt plots af, zonder ook maar enig spanningsveld op te bouwen. Voor de rest is alles nogal braafjes, wat echter wel enigszins typerend is voor de ontwikkeling die te horen is in Akita's muziek, wiens muziek tegenwoordig soms tegen ambient aan ligt.

Om toch nog een beetje positief te zijn: Senmaida is niet barslecht. Tract 1 vond ik zelfs nog een zeer degelijke track, en werkt bijna als een drone die een soort van trance weet te veroorzaken. Ik had graag gezien dat Akita dit had doorgetrokken, maar dat is helaas niet gebeurd. Hij lijkt in te spelen op de Merzbow-verwachtingen - "het is en blijft noise, dus hier en daar maar een minuutje ruis. Oh, en ik ben natuurlijk dieren-activist, dus een paar kippengeluiden, zo, af." Ik kan de richting die Merzbow inkruipt wel degelijk waarderen, maar niet als hij zich zo stuurloos en slordig door een album sleept. Rest me nog te zeggen dat het album inderdaad erg toegankelijk is, zoals Sietse al zei, en dat het daarom wellicht wat is voor mensen die reguliere Merzbow niet trekken.

2.5*