Lacrimas Profundere - Antiadore (2013)

Lacrimas Profundere is wat afgezakt sinds de komst van hun nieuwe zanger. Nu ik dit album bijna een jaar in huis heb kan ik toch in volle overtuiging zeggen dat dit zeker niet slecht is. Muzikaal staat de band nog steeds als een huis en ook de zanger doet het niet onverdienstelijk. Denk aan een soort lichtere versie versie van zijn voorganger en een iets zwaardere versie van Ville Valo van Him.

In ieder geval dit album haalt het niet bij Filty Notes for Broken Heart maar er het klinkt allemaal uitstekend. Hoogtepunten zijn het openingsnummer en A Sigh. De rest van het album is op een enkel minder nummer na erg goed te doen.

Op 1 november komen ze in Geleen.

Goed Album

Bij toeval over gestruikeld tijdens m'n Radio On Demand 'ik zie wel waar ik terecht kom' luistersessie. Er staat 'gothic doom metal' op 't kaartje.

Waar zijn m'n oortjes?

Dompel jezelf onder in de melancholische golven van Lacrimas Profundere's meesterwerk, "Antiadore". Deze muzikale reis onthult een diepgewortelde somberheid verweven met een onmiskenbare elegantie. De band, bekend om hun gothic metal klanken, overstijgt hun voorgaande werken met dit album, waardoor een nieuwe dimensie aan hun muzikale repertoire wordt toegevoegd.

"Antiadore" trilt met emotionele diepgang, gedragen door zwaarlijvige gitaren en hartverscheurende melodieën. Elk nummer is een labyrint van passie, waarin wanhoop en verlangen zich vermengen tot een onvergetelijke auditieve ervaring. De stem van de zanger fungeert als een gids door deze donkere, maar betoverende wereld, waar elk woord weerklinkt met pure intensiteit.

De productiekwaliteit is niets minder dan subliem, waardoor elk element in de muziek zijn plek vindt en schijnt. De mix balanceert op het randje van duisternis en licht, waardoor een sfeer ontstaat die zowel beknellend als bevrijdend is. "Antiadore" toont Lacrimas Profundere op hun meest introspectieve en innovatieve, een album dat zowel fans van het eerste uur als nieuwkomers zal aanspreken.

In het bijzonder springen nummers zoals "My Release in Pain" en "Antiadore" eruit, niet alleen door hun lyrische scherpte maar ook door hun muzikale bouw. Ze vertegenwoordigen de kern van het album: een plek waar schoonheid en verdriet in harmonie bestaan.

Kortom, "Antiadore" is een testament van Lacrimas Profundere's evolutie als band. Het is een album dat zich nestelt in de ziel en daar een blijvende indruk achterlaat. Het is geen alledaagse muzikale ervaring, maar een diepzinnige odyssee door het landschap van gevoelens en geluid. Een must-have voor iedereen die zich wil verdiepen in de diepten van gothic metal en daarbuiten.

Eerder gepubliceerd op www.jorros-muziekkeuze.nl