Died Pretty - Free Dirt (1986)

Zwaar onderschatte en ondergewaarde debuutplaat van deze band uit Sydney. Inmiddels in Australie - terecht - opnieuw uitgebracht op CD, inclusief de eerste singles, EP en een aantal live-opnamen uit 1986.

Niet onderschat door iedereen overigens. Heb deze nog in vinyl vorm aangeschaft in de 80's. Heb het geluk gehad ze 3 keer live te mogen aanschouwen en zeker hun 1e tour die ze in Europa deden (in 1986 dacht ik?) is mij altijd bij gebleven als een van de beste concerten die ik ooit heb mogen meemaken. Nadien hebben ze met al wat ze gemaakt hebben deze lp/cd nooit overtroffen. Dit album geeft en heeft mij steeds veel luisterplezier gegeven. Life to go en just skin zijn parels van rock ballads die er nog steeds als een huis staan. Leuke anekdote heb ooit eens aan tafel gezeten met Ronald S. Peno toen hij een interview gaf voor radio scorpio. was toen al van zijn drankprobleem af en zag er toen heel fris uit. Voor mij zeker een dikke 4.5 waard en is ook een blijver op de ipod.

Ik heb 'm ook op vinyl ...

Wat ik altijd opmerkelijk heb gevonden is het verschil tiussen kant A en kant B : op A staan 6 allemaal even vlotte en pakkende nummers van om en nabij de 3 minuten, kant B is veel slepender met 4 lange stukken, soms voorzien van buitengewoon psychedelische arrangementen. En toch is de plaat duidelijk één geheel.

Punk?!?!

meer bluesrock ...

Goede Australische rockplaat met 2 uitzonderingen.De nummers Life to go (Landsakes) en Just skin.Die twee zijn eenvoudigweg briljant,de gruis solo op Just skin gaat door merg en been,en op Life to go is het de prachtige zang en het orgeltje dat het verschil maakt.De rest is goed maar minder.

Prachtige lp, inderdaad verschil tussen kant a en b. Hun beste nummer wat mij betreft (Ambergis) staat op hun debuut ep Next To Nothing, 1 vd beste nummers ooit op vinyl gezet, zo schoon. Ik heb ze ook gezien, meen in Paradiso. Dat orgeltje is geniaal
Where have you been!!!!

Aanvulling op laatste bericht:
Eindelijk de dubbelcd op de kop getikt, met de ep Next To Nothing, Free Dirt, een paar singles, Free Dirt demos en 7 live tracks uit 1986.
Ik koop al jaren geen cd's meer (muv een enkele boxset van Deathprod en cd's die bij lp's zittenmaar maakte hiervoor een uitzondering. Terecht mooie "gatefold" uitvoering met veel liner notes en fotos. Aanrader!

PS: Vind het absoluut geen bluesrock (gelukkig niet...)

Vuige moeras/bluesy/psychedelica rock uit australie, ik heb deze gelukkig ook ontdekt 27 jaar na dato, via een tip van een muziekvriend. Nu de andere albums nog luisteren.

Soms hoor ik Ian Ashbury soms The Fall maar vooral Died Pretty