Died Pretty - Doughboy Hollow (1992)

Een lekker mooi plaatje , een zeer herkenbare stem
beetje hees, zo klinkt oprechte muziek

D.C lekker swingend, en een nummer als Love song, dit zing je
voor je ex. en Sweetheart voor je nieuwe liefde

De meest poppy died pretty, elke song is sterk, en ze zijn mijns inziens een perfecte hybride tussen rootsrock en postpunk, alsof je bij wijze van spreken the chameleons met de black crowes zou kunnen kruisen.

De meest poppy cd van theDied pretty, een ideale combinatie van rootsrock en postpunk, alsof je the chameleons met teh black crowes zou kunnen kruisen.

Died Pretty, de Down Under band rondom Ron S. Peno, zanger, met voldoende charisma ook nog. Ten lande vrij onbekend, no idea why. Blijft een uniek bandje met pracht muziek. Deze dan een van mijn favo's denkelijk. Met Trace en Every Brilliant Eye, voorganger van deze, denkelijk. Bestaan inmiddels niet meer, ofschoon Down Under nog wel wat optredens waren enkele jaren terug. Ron S Peno inmiddels verder met zijn Superstitions. Een drietal uitmuntende platen, anders dan DP. Maar oki, Doughboy Hollow met een voor mij iconische hoes. Inhoudelijk dan de songs. En ja, phew, die liegen er niet om. Vanaf opener Doused tot afsluiter Turn your Head en al dat ertussen. Wat een plaat. Jaren terug uit als 2cd met fraaie bonus. Die staat dan ook hier. Zoek de lp nog maar zal wel ff zoeken blijven. Toegankelijk plaat, fraai melodieus, sterke songs, afwisseling. Bijna louter hoogtepunten want niet een minder nummer. DC, Disaster, Sweetheart, Satisfied, Out of the Rain, pure klasse. En ja, nog altijd. De tand des tijds meer dan fraai doorstaan. Ideaal instapmoment dus bij deze voor mij grootheden. Alles van staan hier. Out of the Unknown ook ten zeerste aan te bevelen als A overzicht en B instapmoment. Uiteraard daar met Eternally Yours, de oude Saints classic in een werkelijk vlammende uitvoering. Hoort thuis in elke platenkast. Justement