My Summer As a Salvation Soldier - Anarchists Are Hopeless Romantics (2005)
mijn stem
2 stemmen
IJsland
Rock
Label: 12 Tonar
-
Where Do You Go When The... (2:39)
-
Nupur Lala (3:02)
-
Gimmie Gimmie Gimmie (2:40)
-
Placebos and Plastic Knifes (2:53)
-
2 Lefts Don't Make a Right (2:40)
-
The Captain Is Out to Lunch and the Sailors Haven Taken over the Ship! (3:28)
-
WTC (1:55)
-
The River (3:10)
-
Stagedives and Highfives (2:35)
-
What's with Today Today? (3:05)
-
My Home Isn't Me (3:46)
-
2 Minutes to Midnight (5:42)
0
geplaatst: 14 november 2005, 21:55 uur
Getourmenteerde IJslander
Uit IJsland komt fantastische muziek. Van dat eiland komt niet alleen Björk en Sigur Rós, maar het bijzondere van IJsland is dat er in verhouding ontzettend veel alternatieve bandjes actief zijn. IJslanders zijn bovenmatig creatief en dat is te merken: Múm, Johann Johannsson, Mugison, Bang Gang, Slowblow, stuk voor stuk heel interessante bands en artiesten. Eens per kwartaal krijg ik de email-nieuwsbrief van de IJslandse internetmuziekwinkel Smekkleysa en de laatste keer kon ik me niet inhouden. Drie CD’s besteld, puur op de gok (alleen een korte omschrijving en af en toe een track te beluisteren).
Vorige week kwam het exotische pakketje binnen. 7oi met de aparte electronicaplaat Þið eruð ekki að taka mig nógu bókstaflega, Kira Kira’s debuutplaat Skotta (ook vooral electronische muziek) en Anarchists are hopeless romantics van My summer as a salvation soldier. Het geeft een ongelofelijk genoegen om drie van zulke totaal onbekende platen in huis te hebben. Dit is pas een muzikale ontdekkingstocht.
Op de eerste twee platen is iets van IJslands verstildheid terug te horen. Anarchists are hopeless romantics heeft weinig IJslands, maar is vooral een heel intense singer-songwriterplaat. Muzikant Þórir Georg is de eenmansband My summer as a salvation soldier. (Op de vraag naar het waarom van die bandnaam antwoordt Þórir Georg: “I needed a name really quickly, and oddly enough, this was the first thing that came to mind.”)
Þórir Georg maakt heel persoonlijke liedjes, met intense en scherpte teksten. Op de meeste liedjes begeleidt hij zichzelf alleen met gitaar, op een paar worden ook drums en piano uit de kast gehaald. De muziek doet mij het meest denken aan Mountain Goats (zie een eerdere log) al is deze singer-songwriter nog net een graadje aggressiever. De melodieën lijken soms een beetje op This Beautiful Mess, een beetje dezelfde zware aanzet van de liedjes.
Het meest opmerkelijke van de liedjes vind ik dat deze Þórir Georg op 21-jarige leeftijd wel erg volwassen, doorleefde en getourmenteerde teksten heeft. Mooie tekst vind ik bijvoorbeeld van The river, waarin de hoofdpersoon op zoek is naar houvast en geloof in het leven. Hij smeekt of Jezus alsjeblieft zijn werk wil doen, maar constateert dat de boodschap van God in deze wereld geen rol meer speelt:
“take me to the river
where I can drown my sorrows
I can fill my lungs with water
and reminisce better days
(…)
and sweet Jesus if you’re my saviour
I’m writing you this letter
today would be a good day
for you to do your thing
and I’m trying not to be greedy
Ttough I’m feeling pretty needy
it’s just that I could do a lot
with a little shot of faith”
Zoveel hunkering en teleurstelling en dan nog met die scherpe en onvaste stem van Þórir Georg maakt dit tot het mooiste liedje van de plaat. Luister hier Placebos and plastic knifes, ook van deze plaat.
Uit IJsland komt fantastische muziek. Van dat eiland komt niet alleen Björk en Sigur Rós, maar het bijzondere van IJsland is dat er in verhouding ontzettend veel alternatieve bandjes actief zijn. IJslanders zijn bovenmatig creatief en dat is te merken: Múm, Johann Johannsson, Mugison, Bang Gang, Slowblow, stuk voor stuk heel interessante bands en artiesten. Eens per kwartaal krijg ik de email-nieuwsbrief van de IJslandse internetmuziekwinkel Smekkleysa en de laatste keer kon ik me niet inhouden. Drie CD’s besteld, puur op de gok (alleen een korte omschrijving en af en toe een track te beluisteren).
Vorige week kwam het exotische pakketje binnen. 7oi met de aparte electronicaplaat Þið eruð ekki að taka mig nógu bókstaflega, Kira Kira’s debuutplaat Skotta (ook vooral electronische muziek) en Anarchists are hopeless romantics van My summer as a salvation soldier. Het geeft een ongelofelijk genoegen om drie van zulke totaal onbekende platen in huis te hebben. Dit is pas een muzikale ontdekkingstocht.
Op de eerste twee platen is iets van IJslands verstildheid terug te horen. Anarchists are hopeless romantics heeft weinig IJslands, maar is vooral een heel intense singer-songwriterplaat. Muzikant Þórir Georg is de eenmansband My summer as a salvation soldier. (Op de vraag naar het waarom van die bandnaam antwoordt Þórir Georg: “I needed a name really quickly, and oddly enough, this was the first thing that came to mind.”)
Þórir Georg maakt heel persoonlijke liedjes, met intense en scherpte teksten. Op de meeste liedjes begeleidt hij zichzelf alleen met gitaar, op een paar worden ook drums en piano uit de kast gehaald. De muziek doet mij het meest denken aan Mountain Goats (zie een eerdere log) al is deze singer-songwriter nog net een graadje aggressiever. De melodieën lijken soms een beetje op This Beautiful Mess, een beetje dezelfde zware aanzet van de liedjes.
Het meest opmerkelijke van de liedjes vind ik dat deze Þórir Georg op 21-jarige leeftijd wel erg volwassen, doorleefde en getourmenteerde teksten heeft. Mooie tekst vind ik bijvoorbeeld van The river, waarin de hoofdpersoon op zoek is naar houvast en geloof in het leven. Hij smeekt of Jezus alsjeblieft zijn werk wil doen, maar constateert dat de boodschap van God in deze wereld geen rol meer speelt:
“take me to the river
where I can drown my sorrows
I can fill my lungs with water
and reminisce better days
(…)
and sweet Jesus if you’re my saviour
I’m writing you this letter
today would be a good day
for you to do your thing
and I’m trying not to be greedy
Ttough I’m feeling pretty needy
it’s just that I could do a lot
with a little shot of faith”
Zoveel hunkering en teleurstelling en dan nog met die scherpe en onvaste stem van Þórir Georg maakt dit tot het mooiste liedje van de plaat. Luister hier Placebos and plastic knifes, ook van deze plaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.