Memphis Slim - At the Gate of Horn (1959)

IJzersterke bluesplaat met R&B invloeden. Memphis Slim is toch bepaald geen kleintje in de blueswereld, maar daar denkt men op MuMe blijkbaar anders over...

Prima bluesplaat van Memphis Slim. Een zeer aangename mix van blues en soul door het prominente gebruik van blazers. De klanken van de piano doen me ook denken aan Otis Spann. Op deze plaat hanteert Matt "Guitar" Murphy de gitaar. Op de eerste paar nummers heeft de gitaar nog een bescheiden rol, maar naar mate het album vordert hoor je steeds vaker de zes snaren een grotere rol opeisen. Memphis Slim heeft een warme met soul doordrenkte doorleefde stem. "At the Gate of Horn" is een old school blues plaat voor de echte liefhebber. Genieten met een hoofdletter G!

Ik begin dit genre per album meer en meer te waarderen en kan me alleen maar aansluiten bij de reacties en stemmen van de voorgaande twee gebruikers. Ik vind zelf het prominente gebruik van de blazers fantastisch! Het zorgt ervoor dat dit album net weer iets anders is. Daarnaast laat Memphis Slim horen dat hij een goede pianist en zanger is. Geweldige muziek voor zij die van Blues kunnen genieten!

Ik weet niet of die in de Gate of Horn opgenomen is. Ik kan weinig op internet vinden over dit album, maar The Gate of Horn was een nachtclub in Chicago gevestigd in de kelder van het Rice Hotel. Het is in ieder geval geen live album al duidt de titel op wel. Matt Murphy (bekend van de Blues Brothers helaas) bespeelt de gitaar.
Gestoken in een fraaie jaren 50 hoes.