Sodom - Get What You Deserve (1993)

Eigenlijk zijn de vier nummers die je als favoriete track moet opgeven de enige hoogtepunten van dit album, te weten: Die Stumme Ursel, Eat Me, Sodomized en Erwachet! Dit zijn ook meteen live-favorieten, maar de rest is matig of ronduit zwak. 2,5*

Na een aantal vernuftige thrashalbums kiest Sodom er op Get What You Deserve voor om een stuk lomper voor de dag te komen.
Van de bezetting van de legendarische Persecution Mania en Agent Orange albums is alleen Tom Angelripper nog over. Met de twee overige companen besloten ze om een fikse punksaus over de Sodomthrash te gieten. Vanaf minuut 1 is het beuken, rammen en geselen met heel weinig oog voor melodie. Aan de ene kant best jammer, maar aan de andere kant zijn nummers als Jabba The Hut, Jesus Screamer en het weergaloze anti walvisjacht nummer Silence Is Consent uitstekende uitlaatkleppen voor de opgekropte agressie.
Ter afwisseling staat er ook nog een verdwaalde schlager op in de vorm van Die Stumme Ursel. Het maakt het Sodomfeest weer compleet.
Get What You Deserve is niet Sodoms beste doch wel een zeer degelijke aflevering uit de reeks.

Lijkt me wel een interessant album, eens zien of Cosmox 'm leveren kan. 'Beuken en geselen met heel weinig oog voor melodie' is wel wat ik graag hoor van Sodom. Het al wat hoger aangeschreven M-16 viel me nogal tegen, omdat ze daar juist wel de nodige tracks met een 'melodieuze' zanglijn hebben en wat er doorhakt lijkt dan weer op Slayer. Enfin, de originaliteitsprijs zal Sodom wel nooit verdienen, neemt niet weg dat tracks als Jabba the Hutt en Jesus Screamer mij in positieve zin zijn opgevallen op het livealbum Marooned.

Een leuk album van Sodom. Het is zeker niet hun beste werk, maar ze laten horen ook uit de voeten te kunnen met een wat meer rauwer geluid. Het is vooral in één tempo rammen, maar dat levert wel lekkere nummers als Jaba the Hut en Jesus Screamer op. Leuk album!