Candlemass - Tales of Creation (1989)

Vreemd eigenlijk maar het nummer,under the oak staat op een ander volwaardig album van candlemass en uiteindelijk is dit vol gepompt met demo's/en uitvoeringen die al eerder op dit album staan,maar goed dat is tegewoordig voor mensen met een grote portomonee no problem, en vaak staan er dan ook briljante nummers op die nooit eerder uitgebracht zijn maar ach het mag de pret niet drukken enige nummers die nog iets van totally pride hebben zijn the edge of heaven,under thre oak en de titel.

Qua sound grijpt de band terug op Epicus Doomicus Metallicus: erg kaal en eendimensionaal. Er is dan ook alle ruimte voor zanger Messiah om zijn talenten in de schijnwerpers te zetten. Het instrumentale Into The Unfathomed Tower is up-tempo en zo horen we Candelemass niet vaak. Het idee dat dit een snel tussendoortje is kan ik ook niet onderdrukken. Wel aardig deze CD, maar de eerst edrie prefereer ik boven deze.

toch jammer dat vele van die bands veranderen. doom die stem van die man is gewoon geweldig
je zou het kunnen vergelijken met de black sabbath van vroeger maar hier hoor je gewoon kunst een aparte stem geluid krachtig maar niet overdreven. vele brullen brullen enkel wanneer ze zo iets zingen maar die is gewoon mooi. lekkere klinkende gitaren het geluid de bas en drum is gewoon prefect. ook een knappe solo. maar ja mooie liedjes duren niet lang de zanger werd ontslagen of ging weg de groep was er nog ze brachten nieuwe platen uit maar het was niet meer het zelfde. zal nog wel heavy klinken maar niet meer zoals in de tijd met deze zanger.voor mij was het gewoon dat candlemass na het vertrek van messiah is de band een stille dood gestorven.
maar ja niet iedereen is er voor.

Het eerste album van deze marathon die ik nooit eerder gehoord heb. De cd staat wel al tijden in de kast, maar ben simpelweg nooit aan het luisteren toegekomen. Daar gaat natuurlijk verandering in komen, want met Tales of Creation herpakt Candlemass zich uitstekend. Het geluid is weer lekker vol en de songs zijn behoorlijk goed. Het is alleen wat lastig om aan te geven wat de hoogtepunten waren, aangezien ik de gehele luistersessie lekker achtergeleund heb doorgebracht. De spokende riffs en de machtige stem van Messiah Marcolin zijn ook hier smaakmakers. Veel beter dan dit wordt epic doom metal niet.



Tussenstand:
1. Epicus Doomicus Metallicus
2. Nightfall
3. Tales Of Creation
4. Ancient Dreams

Kijk, dat is nog eens een dikke klap terug na het behoorlijk matige Ancient Dreams. De galm is terug op de instrumentatie, Messiah Collins klinkt daardoor meteen dreigender en de songs zijn stuk voor stuk ijzersterk. En holy shit, wat komt zo'n track als Into The Unfathomed Tower ineens hard aan. Probeerden ze landgenoot Yngwie Malmsteen hiermee af te troeven? Het zou gewoon bijna werken...

De nieuwe versie van Under The Oak klinkt door de productie stiekem iets beter dan die van het debuut. Dark Reflections slaat er snoeihard in. A Tale Of Creation is grandioos episch met weergaloze dartelende solo's... ik vind het bijna moeilijk om te bepalen of dit album stiekem niet beter is dan het debuut? Bij het nagaan of ik hier iets zwak aan vind, moet ik mezelf ook eerlijk toegeven dat dit niet het geval is. Vooruit, volle mep voor een onderschatte doomplaat!

Tussenstand:
1. Epicus Doomicus Metallicus
2. Tales Of Creation
3. Nightfall
4. Ancient Dreams