Pantera - Reinventing the Steel (2000)

Met dit album heb ik niks, er staan 1 of 2 leuke tracks op, en zelfs die tracks zijn niet van goede kwaliteit.
Dit bleek later ook het laatste Pantera album te zijn, en gezien de kwaliteit van deze plaat is dat misschien maar beter ook.

Beste nummer van deze cd is imo "Revolution is my name".

Ach het is zeker niet slecht, dit is echt zo'n plaat die van veel abdere bands erg goed had gevonden, maar van Pantera weet ik dat ze in het verleden veel, veel betere platen gemaakt hebben (Lusterend naar Damageplan kunne ze het nog wel). Dat vind ik een beetje als smet op de plaat, een nummer als Up Lift is overigens wel geniaal.

Wat is die hoes lelijk, hè?

nee

Ehhhhhhh, wat moet de hoes eigenlijk voorstellen? :s


Anyway, ik vond dit een van de slechtste platen van ze, al is Revolution is my name echt een heerlijk nummer!

[Moet je de clip eens checken, die is echt best wel komisch.]

Een kleine Dimebag die met een gigantische gitaar staat te zwaaien XD.

http://youtube.com/watch?v=dzh8j2qF-WY Checken!!

Ik vind dit eigenlijk verre van slecht. Echt opzienbarend is het niet, maar ik vind het net zo goed, zo niet beter, als The Great Southern Trendkill en Far Beyond Driven. Death Rattle, Revolution Is My Name, Goddamn Electric en Hellbound behoren tot het betere beukwerk.

eerste plaat waarbii ik me kapot erger aan anselmo's overschreeuwerige stem

makes me want him to dissapear, want, dat nummer bijv, klinkt lekker vet maar wordt verstoord door dat gebleer

zonde

eerste 2 platen van pantera klassiekers

Je bedoelt waarschijnlijk de 5de en de 6de.....

ik bedoel vulgar en cowboys

vanaf cowboys barste voor mij, en met mij voor 99 % van de panteraliefhebbers, het feest los

die 4 daarvoor,geen interesse in

Nah... niks kan die riff verpesten voor mij!

nou ja zeg,Pantera is juist zo cool door o.a. Phil zijn brute gekrijs.
Dat is nou net wat Pantera zo tof maakt: Dime's magische vette riffs met Phil zijn hysterische brute krijs-stem er overheen.

tenminste, voor mij dan hoor, hou me ten goede.

Phil's gekrijs en Dimes riffs ZIJN Pantera. [nou schuif ik Rex Brown en Vinnie niet achteren, geloof me]. Phil laat zijn agressie gewoon spreken in al zijn songs, Dimebag vult perfect aan met zijn legendarische gitaarwerk. Klaar!

Dit is inderdaad één van de minder goede cd's van Pantera, maar zeker niet slecht. Het is allemaal iets ééntoniger en de Pantera sound ging toen al bijna 10 jaar mee met gevolg dat het niet meer echt verfrissend kan zijn. Toch zijn nummers als revolution supergaaf en luister ik nog met enige regelmaat en veel plezier naar deze cd. 3 sterren. (P.S.: Die hoes is inderdaad superlelijk...)

toch wel

vulgar display of ower rules!!!!

geschreeuw hoort erbij, maar anselmo is bij vlagen gewoon pathetic en over teh top

zonde want muzikaal zit het prima in elkaar

nou, van mij mag hij krijsen wat hij wil.
hoe harder hoe beter!

Ik vind het gekrijs hier juist weer meevallen, eigenlijk. Op de vorige plaat was het veel en veel erger.

Yesterday Don't Mean Shit en Revolution is my name

Hoog tijd om deze weer eens te laten blazen morgen in de auto...

Ik luister hem nu weer eens terug sinds een hele lange tijd maar hij ligt mij eigenlijk lichter op de maag dan zijn voorganger. Vooral de sound overall bevalt mij eigenlijk beter dan ik mij herrinerde. De riffs van Dimebag zijn weer als vanouds en al hoor ik Anselmo liever met zijn bluesy stemgeluid zoals bij Down hij irriteert mij een stuk minder dan op The Great Southern Trendkill. Best knappe plaat in het oogpunt dat de sfeer in de band echt ver te zoeken was en dat heeft dus resulteert in de break-up.

Net als het 'Trendkill' album, niet veel soeps.
Jammer, want de band heeft met 'Vulgar...' bewezen lekkere cd's te kunnen maken.

Behoorlijk onderschat album vind ikzelf, doet niet onder aan albums als Cowbows from hell, Vulglar etc. De betere nummers zijn:

Revolution is my name, Death rattle, I cast a shadow, Yesterday don't mean shit en Hellbound.

Deze vind ik dan beter als de voorganger. De nummers die kwninki zegt zijn ook mijn favorieten.

Hoor hem nu voor het eerst en ik moet zeggen best een goede plaat eigenlijk,die eens te meer bewijst dat ik Pantera destijds te vroeg had afgeschreven.Vooral Goddamn electric,Yesterday don't mean shit,Up lift en Death rattle klinken,mede door de prima productie erg vet.Erg jammer dat het hun laatste was.

Dit is zo'n plaat die de tand des tijds moeiteloos heeft doorstaan. Ik vind het destijds een matige plaat, maar dat kwam misschien wel omdat ik de verwachting te hoog had liggen. Eigen is het een plaat met alleen maar lekkere nummers. 15 jaar na de release is dit de pantera plaat die ik nog het vaakst opzet.

De laatste plaat van de heren en zeker niet hun beste. Waar op Cowboys en Vulgar soms nog wat gas werd teruggenomen, er ruimte was voor subtiele details en Phil nog wel eens 'zingend' uit de hoek kon komen is dat hier niet het geval. Dimebag is op deze schijf nog wel aan te horen maar voor de rest is het saaiheid troef. Phil is alleen maar aan het schreeuwen, terwijl hij wel degelijk goed kan doseren. Geen enkel nummer op dit album ontstijgt voor mij de middelmaat. Goddamn Electric kan mijn goedkeuring nog wel wegdragen maar dan houdt het ook wel op. Jammer dat deze plaat hun zwanenzang bleek te zijn.

TJa, het minste album van Pantera (de glamperiode niet meegerekend) maar met name dankzij het gitaarwerk van Dimebag nog een stuk aangenamer dan veel hedendaagste 13-in-een-dozijn thrash/core bandjes.