Bell X1 - Chop Chop (2013)

Toch wel benieuwd naar het nieuwe album. Ben erg gecharmeerd van dit bandje

Starlings Over Brighton Pier, Careful What You Wish For en The End Is Nigh.

Wat ik hiervan gehoord heb, denk ik dat ze eindelijk hun meesterwerkje gemaakt hebben na enkele zeer goede albums. De gelekte nummers klinken sferisch op 1 lijn en zijn individueel erg sterk. Geen radioknallers, maar ik heb ook net het gevoel dat ze daar op uit zijn. Kom maar weer op met dit album!

De CD valt hier net op de mat....4 dagen voor de release

Na 2 luisterbeurtjes denk ik dat dit album iets beter is dan Bloodless Coup, maar minder dan de albums daarvoor. De al uitgebrachte nummers Careful What You Wish For en The End Is Nigh blijken de hoogtepunten te zijn. Feint Praise is een semi-hoogtepuntje. A Thousand Little Downers is de vreemde eend in de bijt. Beetje rommelig in vergelijking met de overige sfeer op het album....

A Bloodless Coup krijgt op MuMe de hoogste waardering.

Waarom Little Downers de vreemde eend is op dit album ontgaat me een beetje. Chop chop is een album met vooral ballads. Veel piano en minder elektronisch werk zoals op de voorganger. Het is wat eenzijdiger en wat kort.

Dat is opvallend inderdaad. De albums ervoor waren toch van een aanmerkelijk hoger niveau vind ik.


Dat zei ik hieronder. Ik vind het een beetje rommelig nummer, met wat chaotische momenten. Toch iets anders dan de rust en lijn van de overige nummers. Maar het was een kleine noot, geen dealbreaker he

De stijl gaat weer meer terug naar de eerste 2 albums, al wordt het hier wat gezapiger en gelikter dan op die albums.

Hey Mctijn. Even wat anders dan Editors Een nieuwe Bell X1 uit het niets voor mij. Waar heb jij hem beluistert als ik vragen mag. Ben erruug benieuwd.

Heb 'm besteld en gisteren (onverwachts gesigneerd) ontvangen

You lucky bastard

Ga nog even flink luisteren naar dit plaatje.

Bell X1. Waarschijnlijk het best bewaarde geheim hier op MuMe. Voortgekomen uit de band Juniper met Damien Rice als lead zanger.
Nog voordat de band een grote platendeal kan tekenen verlaat Damien Rice de band met als voornaamste reden dat een door Rice geschreven nummer wordt afgekeurd door de platenmaatschappij.
De band gaat verder als Bell X1 en Paul Noonan die drumde bij Juniper gaat de lead zang doen en drumt ook alle studiosessies in. David Geraghty die de meeste instrumenten voor zijn rekening neemt bij de band zing ook af en toe. Met nu alleen nog Dominic Phillips op bas na het vertrek van Brian Crosby.

Na het Prachtige debuut ‘Neither Am I’ waar ook nog de Rice nummers Volcano en Face op staan gaat het vooral in thuisland Ierland erg goed met de band.
In vergelijking met het vaste land waar ze nog steeds in kleine zaaltjes staan
Is in Ierland een vol stadion niet ongewoon.

Na 5 prachtige albums komt Bell X1 nu met het zesde studioalbum ‘Chop Chop’
Het album is dit keer geproduceerd door Peter Katis die bekend is van de Alligator en Boxer albums van The National.
Leuk detail is dat de foto op de hoes van ‘Boxer’ is genomen op de bruiloft van Katis.

Dat de invloed van Katis groot is op Chop Chop is gelijk al te horen op
Starlings Over Brighton Pier. Veelvuldig wordt op dit album gebruik gemaakt van de piano als hoofd instrument en het gebruik van blazer arrangementen is Katis ook niet vreemd. Zelfs het drum geluid (met veel compressie) van The National’s Boxer wordt toegepast.

Het is weer een totaal andere plaat als het vorige Bell X1 album ‘Bloodless Coup’. De electronische soms op Talking Heads lijkende composities zijn veranderd in een meer organisch akoestisch geluid. En dat is bewonderenswaardig.

Hoogtepunten voor mij zijn het eerder genoemde Starlings Over Brighton Pier, Careful What You Wish For, Het door Geraghty gezongen Diorama en
het The National achtige The End Is Nigh.

Zeker een aanrader voor fans van The National en ook Elbow.

Chop Chop krijgt van mij een ruime 4.

Met dank aan Mctijn

Mooi stuk!

gg

Bell X1 begon ooit met een plaat die ook door Mumford & Sons gemaakt had kunnen worden (alleen bestonden die toen nog niet), maar verraste vervolgens met platen die invloeden van Talking Heads en later vooral U2 lieten horen. Op Chop Chop klinkt Bell X1 weer totaal anders en is Elbow het beste vergelijkingsmateriaal.

Beter kan ik het nauwelijks wensen. Topplaat.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Bell X1 - Chop Chop - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Weer een mooie recentie

Uiteraard 'Talking Heads' en bij de eerste twee albums (en 'Bloodless Coup') zeker ook 'Radiohead' invloeden en zelfs soms wat 'Coldplay'. Maar de associatie met 'Mumford & Sons' ontgaat mij volledig. Dan nog eerder 'Beirut' om nog maar eens een band te noemen.

De openingstrack van 'Chop Chop' doet mij overigens heel erg sterk denken aan 'Villagers'. Muzikaal hoor ik het geluid van 'Villagers' vaker terug op 'Chop Chop'. Maar het is gewoon voornamelijk 'Bell x1', met het kenmerkende stemgeluid van 'Paul Noonan'. De enige echt blijvende associatie is die met 'David Byrne' (Talking Heads). Verschil is dat de stem van Noonan in mijn beleving wat breder is dan die van Bryrne. Dat de link wordt gelegd met 'Coldplay' snap ik wel als ik het nummer 'Diaroma' hoor. Maar daar houdt het dan ook gelijk bij op. Hoe dan ook, de mannen 'Bell x1' flikken het gewoon weer! 'Chop Chop' is een erg fraai en toch afwisselend album geworden. Evenals hun voorgaande werk 'Bloudless Coup' wel meer een groeier dan hun eerste albums'. Daarbij wordt er afstand genomen van de elektronica, die me overigens best kon bekoren. Over het algemeen is 'Chop Chop' een wat meer ingetogen album, waarbij in een aantal nummers een zekere spanning te beluisteren is. Een spanning die ik ook beluister bij 'Villagers' en 'The National'. Ook niet vreemd gezien de producer van deze plaat (Peter Katis). De spanning had van mij wat vaker uit mogen monden in wat hardere mooi uitgebouwde nummers, zoals bijvoorbeeld 'A Thousand Little Downers'. En 37 minuten is aan de krappe kant voor een album. Maar nu ben ik aan het zoeken. Puik werk wederom!

Wat een fantastische plaat! Eindejaarslijstje materiaal!

Lees hier een recensie over Chop Chop:
Through The Noise - allisonrotterdam.tumblr.com

Een heerlijke band, Bell X1
En er natuurlijk niets mis mee, als de stijl af en toe wat wordt aangepast.
Maar persoonlijk vindt ik de stijl waarin Bloodless Coup gemaakt is veel beter.
Dus een beetje teleurgesteld ben ik wel

Bloodless Coup is wel de vreemde eend in de bijt van het oeuvre van Bell X1. Chop Chop komt dichter bij de roots van de bands. Daar moet je van houden idd.

Helemaal mee eens. 'Bloodless Coup' is zelfs het enige album van Bell x1 waarbij ik niets heb geschreven op MuMe. En niet omdat het een slecht album is. Maar tijdens het 'inluisteren' voor het nieuwe 'Chop Chop' kwam ik erachter dat ik 'Bloodless Coup' eigenlijk amper heb gedraaid. Als ik Bell x1 wilde horen viel ik (automatisch) toch steeds terug op de eerdere albums. Terwijl er toch echt wel mooie nummers op staan op 'Bloodless Coup' (Sugar High, Velcro, Hey Anna Lena). Aandachtspuntje voor mezelf; luisteren!

En dus inderdaad. Zoals Mctijn al schrijft en ik in mijn eerdere reactie. Minder electronica en meer van het oude vertrouwde Bell x1. Behalve dus als je de band hebt leren kennen met 'Bloodless Coup'

Mooi plaatje, mijn kennismaking met Bell X1. Ze gaan wat mij betreft soms net te veel de softe popkant op - daar moet je net zin in hebben.
Thousand Little Downers vind ik het leukst, dus Bloodless Coup is dan wel een aanrader voor mij...

Trouwens, de vergelijking met Talking Heads ontgaat me. Ik hoor vooral Elbow.

Talking Heads invloeden hoor je vooral op Blue Lights On The Runway uit 2009. Dat is als je het mij vraagt wel een van hun leukste platen.

Muzikaal ligt de vergelijking met Talking Heads inderdaad wat verder weg. In mijn beleving is het ook echt het stemgeluid wat de zangers op elkaar doet lijken. Op elk album staan wel nummers waar je 'David Byrne' lijkt te horen.

De Talking Heads vergelijking werd nogal overdreven door de Nederlandse DJ's die ze blijkbaar "ontdekt" hadden 3 jaar geleden en was volledig gebaseerd op The Great Defector, het enige nummer dat airplay kreeg in Nederland. Wat ik kreeg niet de indruk dat ze de rest van het album beluisterd hadden.

Als je wilt kennis maken met deze band, kun je het beste gewoon de albums in chronologische volgorde beluisteren. De eerste 4 zijn prima, Bloodless Coup vind ik zelf een stuk minder.

Ik lees hierboven veel dat men vindt dat Bloodless Coup tot hun mindere platen behoord, en ik ervaar dat niet zo. Op al hun eerdere platen stonden wat mij betreft meer nummers op die ik wel skip, en Bloodless Coup en deze vind ik compleet goed, zonder fillers/skipbare nummers. Ik moet wel toegeven dat ik deze zo mogelijk nog wel mooier vind dan de vorige. Ik hou het op 4,5* en hij komt in mijn eindlijstje zeker terug! Hoogtepunten: Starlings, Diorama, I Will Follow You en Motorcades
Gek (maar niet zo erg) dat zo weinig mensen dit ontdekken, blijven ze tenminste in zalen als Paradiso (2 dec'13) spelen! ...