Guy Clark - My Favorite Picture of You (2013)

Iets om naar uit te kijken!

Ik hoop dat dit goed is, echt.

Ja, daar is ie dan! Ik kom net thuis en kijk op Spotify of hij er al op staat en ja hoor, hij is vanaf vandaag te beluisteren. Dat ben ik meteen maar even gaan doen. Guy Clark zijn stem begint scheurtjes te vertonen, maar dat is natuurlijk volkomen logisch. Hij wordt in november alweer 72, hij debuteerde vrij laat. Dan is het geen wonder dat je stem het zo langzamerhand wat laat afweten, helemaal als je weet dat zijn grote vriend Townes van Zandt een poosje bij hem en zijn vrouw heeft ingewoond. In die periode deden de heren goed hun best om met alcohol de stembanden te verpesten. Dat lukte Townes een stukkie beter dan Clark. Het titelnummer refereert aan het moment dat Clark's vrouw Susanna beide heren weer eens laveloos aantrof. Ze stormde naar buiten en Guy zou toen met een polaroid een foto van Susanna hebben gemaakt. De foto die we hier op de voorkant zien. Susanna overleed vorig jaar.

Dat de stem niet meer de kwaliteit heeft van weleer vind ik juist wel mooi, geeft de artiest alleen maar meer karakter. Bovendien heeft Guy Clark een beetje hulp gekregen: de achtergrond zang wordt namelijk verzorgd door de voor mij onbekende Bryn Davies (tevens bassiste en celliste) en Morgane Stapleton, die een smaakvolle aanvulling vormen. Ik heb het album nu 2 keer beluisterd en naarmate het album vordert bevalt hij mij steeds meer. Het is midden in de zomer en de sound van de Texaan Clark heeft altijd iets zomers over zich, dus is dit in ieder geval het perfecte moment om het album uit te brengen.

De tijd is schaars deze zomermaanden om langdurig muziek te luisteren, maar voor Guy Clark maken we natuurlijk graag een uitzondering. En terecht kan ik wel stellen. Ik had er stiekem op gehoopt, maar eerlijk gezegd niet verwacht dat hij nog zo'n mooi album af zou leveren. Clark heeft het toch geflikt. Mijn complimenten.

Dit is inderdaad een prachtig album, Hendrik! Zijn stem is niet meer zo mooi als vroeger, maar de liedjes zijn van buitengewone kwaliteit. Jammer dat er nog zo weinig belangstelling is voor dit album. Zeer onterecht.

Hendrik en Lura hebben gelijk: dit album is totaal onmodieus en absoluut niet trendy maar wel erg overtuigend en indringend. Een parel die niet voor zwijnen is bedoeld. Wel voor echte liefhebbers van dit genre. Zinnige teksten, warme akoestische instrumentatie en harmonies die zijn stem doeltreffend ondersteunen.

Mooie plaat van deze krasse knar.Zijn stem mag dan aan slijtage onderhevig zijn,Dylan gaat al decennia zo door het leven.Fijne sobere instrumentaties en de tweede stem maakt het helemaal af.
Mooie observaties van een man van in de zeventig die het allemaal al heeft meegemaakt en die wars van alle trends en hype zijn dingen doet.4 sterren

Een half puntje erbij, prachtige teksten van deze held.

Hij flikt het weer. Guy Clark is aantoonbaar de meest consistente troubadoer van Texas en wijde omgeving. Een diepe buiging voor deze man.

Dit album pas onlangs gekocht, want Guy Clark is eigenlijk altijd beluisterenswaardig, al is zijn allereerste album waarschijnlijk nooit door hem overtroffen. De meeste songs op My Favorite Picture of You vind ik wat beter dan die op Something the Song Writes You en de muzikale aankleding
(o.a. prachtige cellobegeleiding door Bryn Davies) is een stevige plus. Het allermooiste nummer op dit album is voor mij het verhalende The Death of Sis Draper, dat mij heel erg aan een nummer van Doc Watson doet denken, maar welk nummer, daar kan ik zo snel niet op komen.

Zijn eerste en laatste zijn wat mij betreft zijn twee beste. Eerder vandaag is hij overleden, dus tijd om nog eens terug te luisteren.

Goede liedjes, man!

Daar wil ik me volledig bij aansluiten Rottingdale. Ik neem deze middag de tijd om hier weer eens lekker naar te luisteren.

Guy Clark is eigenlijk altijd wat langs me heen gegaan. Waarschijnlijk heb ik hem altijd met country geassocieerd, dat was jaren lang voor mij een reden om daar geen belangstelling voor te hebben. Maar langzamerhand door de interesse in 'americana/roots' komen nu toch een aantal artiesten aan bod. Mede door mijn belangstelling voor Steve Earle, Townes Van Zandt en andere artiesten. Vaak Texaanse troubadours, die de fles moeilijk konden weerstaan. Ik begreep dat Guy Clark en Townes van Zandt een innige vriendschap hadden. Ook de vrouw van Guy, Susanne kon bijzonder goed overweg met Townes, de enige in dat milieu waar ze mee kon praten.
Op de hoes zien we Susanne, woedend naar buiten gelopen nadat manlief en Townes voor de zoveelste keer laveloos op de bank zaten vanwege de alcohol.
Townes was al jaren overleden (1997), Susanne overleed in 2012. Deze plaat vormt daardoor een klein beetje ook een eerbetoon aan haar, een jaar na haar heengaan.
Het is tevens de zwanenzang van Guy Clark. En wat is dit een mooi, intens album geworden met de wat aftakelende stem van Guy, maar daardoor nog mooier. Morgane Stapleton zingt vaak de tweede stem, verder prima muzikanten die precies de goede toon weten te raken tussen country en folk. Waltzing fool is geschreven door nog zo'n troubadour Lyle Lovett en I'll show me is mede geschreven door Rodney Crowell. Nu ik dit beluisterd hebt, wordt het toch tijd de schade in te halen en ook andere platen van hem aan te schaffen. Is hier op de site kijken welke platen het best beoordeeld worden.
Guy overleeddrie jaar na het maken van deze plaat, hij had werkelijk van alles, problemen met hart, knie, heup, holtes etc etc. Het leven van een Texaanse troubadour eiste zijn tol. Guy werd 74 jaar oud.