Snowstar Records 10 Year Anniversary Compilation (2013)

Gisteren gekregen op Record Store Day. Eerste twee nummers vind ik erg fijn.
Rest is niet zo erg voor mij weggelegd.

Ik ook , nog niet geluisterd, eerst de bewuste keuzes aan het beluisteren.

Mijn probleem met Snowstar is dat ik het vaak wat of te braaf vind, of te indie-Cindy-verantwoord, of allebei, maar Luik en Herrick draag ik een warm hart toe. Ben vooralsnog het meest te spreken over de nummers van die bands, hoewel ik de bijdrage van The Subhuman opvallend sterk vind, want z'n pre-Snowstarwerk beviel me niet zo.

Op deze compilatie staat een aantal erg leuke nummers, maar die kunnen helaas niet verbloemen dat de kwaliteit van dit werk eigenlijk vrij laag is. Iets te simpele popliedjes die vervolgens net niet aantrekkelijk genoeg of net niet mooi genoeg klinken.

The Endless Unknown en Jack Bottleneck zijn twee erg leuke popliedjes waar ik graag naar luister. The Great Fall klinkt redelijk 'volwassen' en heeft een sterke meeslepende werking. Ook dit vind ik een geslaagd nummer. Street with Nothing tenslotte is mijn favoriet van dit album. Een simpel liedje dat door die heerlijke synths toch geweldig lekker klinkt.
De andere vijf nummers vind ik niet geweldig en variëren van saai tot vervelend.

Dit album roept zeker sympathie op en is best prettig om af en toe nog eens te draaien, maar ik loop er eerlijk gezegd niet echt warm voor. Het feit dat ik niet een goede zanger of zangeres ben tegengekomen vind ik zorgwekkend. Meer dan een krappe voldoende zit er dan ook niet in.

Snowstar, sympathiek label, maar de sfeer van ‘op dat label komt echt kwaliteitsmuziek uit’ die eromheen hangt, daar kan ik wat minder mee. Soit, Herrek en Luik zijn erg goed, maar de hele verering voor vlaggenschip I Am Oak heb ik nooit helemaal begrepen. De gratis compalitie-cd ter ere van het tienjarige jubileum van het label, pleit ook weer voor Snowstar, maar het gaat uiteraard om de muziek. Wat dat betreft valt de cd toch wat tegen.

Kim Janssen vind ik een prima artiesten, fijne stem, mooie arrangementen, maar geen echte hoogvlieger. Doet er niets aan af dat bijdrage ‘City of the Dead’ tot de geslaagdere nummers van deze compilatie behoort. Het heeft zo’n typische ‘brede, maar toch niet te brede want we zijn indie, niet stadionrock’-sfeer, een beetje a la wat al die navolgers van The Arcade Fire doen, maar het werkt wel. 3,5*

Tower of Saints komt daarna met het wat vervelende ‘The Endless Unknown’ aanzetten. Het is een degelijk nummer, klinkt best catchy, maar is nadat het afgelopen is allang en breed weer vergeten. De tekst is nogal vervelend wijsneuzerig en pretentieus en muzikaal is het typisch dat lelijke kindje dat folk en indie helaas voort hebben gebracht en de laatste tijd veel te vaak z’n gezicht laat zien. Daardoor klinkt het nummer nogal geforceerd en verre van authentiek, juist omdat het zo erg authenticiteit uit moet stralen, maar dat is het hele probleem met veel van die moderne Giel Beelenfähige ‘folk’. Mijn voorspelling is dan ook dat een heel album van Tower of Saints uitzitten echt geen pretje gaat worden. 2,5*

The Secret Love Parade is gelukkig wel wat prettiger. Ik heb wel eens een album van ze geprobeerd en dat vond ik nogal wisselvallig, edoch sympathiek. De uitschieters waren ook gewoon best sterk. Bijdrage ‘Street With Nothing’ is een heel prettig popliedje, niet meer en zeker niet minder. Lang leve de zeventjescultuur! 3,5*

Herrek vind ik zoals gezegd een absoluut goede band, al is ‘Sight’ niet hun meest sterk uitgewerkte nummer. Het laat wel goed de Herrek-esthethiek horen: traag en onheilspellend, met die typische exotische saus over de slowcore heen. Mooie gitaaruitbarstingen en absoluut mooie percussie (<3 voor de percussie), maar het nummer had wel wat pakkender gemogen en sterker opgebouwd worden. Desondanks ben ik bereid 4* te geven.

Bart van der Lee, zo’n naam klinkt natuurlijk niet erg opwindend en muzikaal is het evenmin opwindend. Het is nogal standaard en braaf, hoewel het echt niet heel vervelend wordt. Desondanks geldt ook hier: geluisterd en direct weer vergeten. 3*

‘Jack Bottleneck’ van Lost Bear kan ik weinig mee; sowieso eigenlijk met die band. Ik vind de zang zwak en het geluid weinig origineel. Dat laatste is niet heel erg een probleem, laten we wel zijn, wel meer bands zijn onorigineel, maar de zwakke zang staat me nogal tegen. Hetzelfde geldt helemaal voor ‘Jack Bottleneck’. 2,5*

Van The Subhuman heb ik ooit een mini-album gehoord, maar ik kon er weinig mee. Misschien dat juist daarom ‘The Great Fall’ zo ontzettend meevalt; sterker nog, het is één van de sterkste nummers van het album. Mooie opbouw, goede synths, prima gitaarwerk en, doet me zelfs een beetje aan persoonlijke favoriet Blimey! denken. (Zou daar nog nieuwe muziek van verschijnen?) Dit is tenminste nog eens een potje meeslepende muziek. Uitstekend werk Wat zeg ik? Wat mij betreft het albumhoogtepunt. 4,5*

Luik was vorig jaar verantwoordelijk voor de nummer 9 in mijn jaarlijst met hun sterke album Owls, een album vol sterke slowcore geënt op blues en jazz. Vooral het geraffinneerde gitaarwerk en de technisch niet sterke, maar o zo mooie vocalen maakten indruk, maar het songmateriaal was daar ook debet aan. ‘Pollen from the Plains’ is een I Am Oak-cover en ik zou bijna zeggen: daarom niet zo’n goed nummer als Luiks eigen nummers. Het steekt gewoon wat minder knap in elkaar dan Owls. Het is bovendien veel te snel afgelopen; als het nummer tegen het einde wat zachter wordt, verwacht je een wat typische Luikachtige vertraging, om daarna weer ietsjes sneller te gaan, maar dan is het al afgelopen. Daar ga ik wel een half puntje van aftrekken hoor, maar 4* is nog steeds een mooie score.

Daarna komt I Am Oak zelf langs. Mijn problemen met de band: ik vind de zang wel erg indiefähig, of neen, dat geldt voor de hele band, maar vooral de zang. Zodra het gas ingedrukt wordt vind ik het echter best goed te doen; de trage momenten zijn niet zo aan mij besteedt, omdat ik de liedjes op die momenten vaak gewoon door de mand vind vallen. De zware gitaren die na drie minuten binnenvallen doen het nummer dan ook veel goed en verdorie, ’t is gewoon een meeslepend stukje muziek geworden. 4*