Lester Butler featuring '13' - 13 (1997)

Net zo'n ruige en stampende blues cd als King King van de Red Devils, jammer dat Lester Butler er niet meer is.

Ik vind King King toch iets meer impact hebben.

Een echte aanrader. Volgens mij beter dan de Red Devils maar dit is alleen een personelijke mening. Kort voor zijn dood nog met hem in de kelder van het Paradiso gesproken, er was niets aan de hand met hem, total normal. Half uurtje later was die zo stoned dat ie 2 x zijn harm liet vallen en bijna niet meer lopen konde. Maar zijn performance op deze avond was genial.

Alles waar Lester in mee speelde is het horen meer dan waard!

Dit is juist maar Lester heeft toch alleen in de Red Devils gezeten en heeft deze solo plaat gemaakt.. Okay ...dan nog het Blues project met Mick Jagger .Heeft Lester ook op andere projecten mee gedaan?

Best aangenaam bluesplaatje, alleen kan ik de zang niet zo goed hebben...

Ik heb hier nu een paar nummers van op Myspace geluisterd, en ik moet ook zeggen, op 'King King' van de Red Devils spreekt zijn zang mij ook meer aan. Voor de rest klinkt het wel zeer goed, al mis ik toch ook wel het live-karakter van King King. Dit is zo een 'gewone' bluesplaat, terwijl ik bij King King meer het gevoel heb dat ik naar een legendarische plaat zit te luisteren.

Morgen eens kijken of ze hem hebben in de platenwinkel, en dan zal mijn cijfer later volgen.

Lester Butler, een van de grootmeesters van de bluesharmonica, vlamt als vanouds op ”13”. Eerlijke, pure, rauwe, authentieke blues wordt hier gepredikt. Het geluid is ongepolijst en in your face. Butler blaast er furieus op los en zijn band volgt hem op de hielen. Het gitaargeluid is ook om van te smullen; heerlijk fel, maar bijzonder smaakvol. De vocalen zijn wellicht niet van het hoogste niveau, maar dat vind ik nergens bezwaarlijk. Het gaat op ”13” om gevoel, beleving, passie en uitstraling, en wat dat betreft slaagt dit album met vlag en wimpel. Butler is een legende en met zijn muziek maakt hij deze status meer dan waar. Daarnaast stond Butler bekend om zijn excessieve gedrag en leefde hij de seks, drugs en rock & roll lifestyle. Op ”13” zijn de negatieve gevolgen daarvan in ieder geval niet merkbaar en laat Lester Butler horen dat hij zich met recht mag rekenen tot de groten der blues.

Het gaat hier allemaal alleen om Butler en z'n toeterke en ik moet zeggen dat hij een behoorlijk baantje kon trekken, maar ik vind dit een typiese voer voor vogels plaat. De songs an sich hebben nauwelijks impakt en dreutelen voort, veel vaker dan mij lief is blijven ze in 1 akkoord hangen waardoor er van melodie nauwelijks sprake is. Kortom, kwa sound een logies vervolg op King King, maar kwa inhoud haalt deze het er niet bij.

Beste Hendrik68, heb je deze ook al beluisterd?

Nee, want ik ken hem pas net. Ik weet ook niet of ik er wel verder mee ga, want King King klinkt aardig, maar een heel uur lang vond ik wat veel van het goede en wat Lee Malone aangeeft, die zang is niet erg aangenaam.