Herman's Hermits - Original Hits (1995)

Leuke verzamelaar van deze Britse sixties bubble-gum band die best wel goed raad wisten met het werk van anderen.
Alleen 'Wonderful world' (Sam Cooke) en 'Dandy' (The Kinks) hadden van mij niet gehoeven.
Graham Gouldman (van de latere groep 10cc) schreef ook enkele nummers. 'Bus stop' werd in de versie van The Hollies een groot succes, maar met zijn compositie 'No milk today' scoorden HH wel goed.
Kennedy look-alike 'Peter Noone' zou later nog solo-hits krijgen met 'Meet me on the corner down at Joe's cafe' en David Bowie's 'Oh you pretty things'.
Het is nu moeiliijk voor te stellen dat Herman's Hermits in de jaren 60 op tournee gingen met The Who.

Leuke nummers staan hierop, vrij simpele maar erg charmante popliedjes van deze 60's-band uit Manchester, vooral vanwege de karakteristieke zang van Peter Noone. Ik heb de dubbelaar "Single Collection" waar al deze nummers ook opstaan en nog veel meer (40 nummers). Vreemd dat Herman's Hermits in de VS succesvoller was dan in Groot-Brittannië hoewel deze band uitermate Brits klonk.
"No Milk Today" is natuurlijk een echte klassieker, maar "I'm into Something Good", "Mrs. Brown You've Got a Lovely Daughter ", "Can't You Hear My Heartbeat" en "Silhouettes" vind ik ook erg goed.

Eigenlijk heb je zelf al gezegd waarom Herman's Hermits in de VS populairder was; ze klonken té Brits. Wist dat je dat de singles 'Mrs. Brown' en 'I'm Henry VIII' niet in Groot-Britannië werden uitgebracht? Beide songs zijn nummers die gaan over typische Britse stereotiepen, met een vaudeville tintje. Een nummer over Britse stereotiepen, dat zou niet aanslaan bij de Britten zelf, vandaar dat die twee singles nooit in GB werden uitgebracht. In de VS, Europa en alle andere landen wel. In de VS waren Herman's Hermits megapopulair. Ze waren in 1965 de best-verkopende band van de VS (jawel, zelfs beter dan de Beatles), en de pers sprak zelfs van 'Hermania'. Het is geen toeval dat 'Mrs. Brown' en 'I'm Henry VIII' de enige twee nr.1 hits van Herman's Hermits in de VS zijn (naast vele andere top tien hits); tijdens de British Invasion van de jaren '60 was alles wat Brits was ontzettend populair, en die twee nummers gaan natuurlijk over typisch Britse stereotiepen. Maar ook in GB scoorden ze enkele top tien hits hoor, waaronder het prachtige 'Silhouettes'.

Herman's Hermits is in feite vergelijkbaar met Dave Clark Five; populairder in de VS dan in GB tijdens de eerste jaren van de British Invasion (met als hoogtepunt 1965), en vanaf 1968 volledig uit beeld verdwenen in de VS maar wel populair in GB. Zo bracht Herman's Hermits in de periode 1968-70 nog een heleboel singles die top tien hits werden in GB, waarvan 'My Sentimental Friend' (nr.2-positie) de grootste was. Mijn favoriet HH-nummer 'Something is Happening' hebben ze ook in die periode gemaakt. Verder hebben ze ook een aantal leuke albums uitgebracht, waarvan ik vooral 'There's a Kind of Hush' en 'Blaze' de beste vind (beiden uit 1967).
Ja, Herman's Hermits is eigenlijk toch wel een van mijn guilty pleasures, ik heb een zwak voor die vele leuke hits die ze hebben gemaakt .

Toch raar dat het met andere typisch Britse bands anders is gegaan, zoals The Kinks. Doe waren toch ook oerbrits, en die sloegen juist wel aan in Engeland, en minder in Amerika? (Hetzelfde gold trouwens later ook voor bands als The Jam, The Smiths, Suede...).

'The company was gay...'

De Kinks werden gebanned in de US tijdens hun eerste toer en werden juist extra "british" omdat ze zich daarna puur op de engelse markt richtten.